Quelli Che Contano (1974)

Briljante italocrime remake van yoyimbo/PUPDD met Silva als Mifune/Eastwood. Van de synopsis klopt dus niets- stel je voor dat Silva hier een hoertje in drag speelde- maar dat is de charme van deze site. De regisseur is trouwens ANDREA Bianchi( strip nude for your killer etc.).

Behalve qua intrige is dit ook cinematografisch plagiaat waarbij de brave Bianchi wanhopig zijn best doet zijn voorbeeld Leone te imiteren, met wisselend succes.

Wat de film echter de moeite maakt is de zelfs naar genrebegrippen extreme gewelddadigheid, waarbij vooral die tegen de tsjiks opvalt. Meer bepaald Bouchet , het liefje van capo Tozzi en blijkbaar de hoer uit de internationale titel. Zo zien we hoe sadist- verrassend- Silva haar verkracht terwijl hij haar smoeltje in een opegnesneden varkenskarkas douwt en hoe hij haar met de riem ongenadig bewerkt en verminkt . Ook het standaard knok en pief paf poef werk- bijna goed voor de rest van de gehele speelduur- was niet onaardig.

Het nihilistische slot wijkt wel wat af van de voorbeelden en verklaart de originele titel. Score niet te memorabel, met wat kitscherige Siciliaanse invloeden.

Deze van de week ontvangen en afgelopen dag in de namiddag/vooravond bekeken.

Silva dit keer als uit Amerika gehaalde hitman die door de ene maffia familie wordt ingehuurd, maar tevens ook zich leent voor de ander en ze tegen elkaar uitspeelt.
Kortom: herkennen wij hier een eurocrime variant op A Fistul of Dollars, of -zoals je wilt- Yojimbo?
De film kent niet de klasse van zijn twee illustere voorgangers maar is wel stukken harder, zelfs naar Italiaanse eurocrime maatstaven.

Veel bloedvergieten door vooral SIlva, die een sinister fluitdeuntje laat horen voordat hij op het komende slagveld verschijnt en zijn doelwitten raakt.
Meest beruchte aan deze film is echter zijn omgang met ex prostitué Bouchet, die hij in elkaar slaat, van achteren neemt, terwijl hij haar liefelijk gezichtje in een aan het plafond hangend karkas van een dood opengesneden varken duwt en later in de film bewerkt hij haar eindeloos met zijn riem tot haar gezicht tot één bloederig zooitje is verworden. Aanvankelijk lijkt ze er op te kikken, maar uiteindelijk gaat het ook haar te ver.

Behoorlijke Italiaans typisch eurocrime vehikel, dus van hak op tak, rommelig verteld, soms slechte effecten (was het nou de bedoeling dat je ziet dat het dode kind gewoon een pop is, of is dit een staaltje van hele slechte speciale effecten) en veel gewelddadige actie, al lijkt de internationale titel ietwat opportunistisch gekozen, daar heel het karakter gespeeld door Bouchet er relatief weinig in voor komt.

Toch behoorlijk mee vermaakt. Op naar de volgende: The Killer.

Een zeventje, ofwel 3,5 ster.

PS: Wel zonde van de Engelstalige dub, daar had ik van te voren niet opgelet, of rekening meegehouden.