O Estranho Mundo de Zé do Caixão (1968)

Een overdonderend, schandalig onbekend pareltje dit. Wát een film!

Het eerste verhaaltje over de poppenmaker kon me weinig boeien. Ondanks de obligate blote borsten was hier weinig plezier aan te beleven, met dank aan de suffe intro in het café en het gebrek aan logica.

Dan het tweede verhaal. Necrofilie, smerig? Na het zien van dit segment zou je het bijna wonderschoon noemen! Het leuke is ook dat Mojica Marins helemaal niets laat zien en alles aan de suggestie overlaat. Deed me ergens denken aan die oude Italiaanse films á la Amarcord en Nuovo Cinema Paradiso, qua sfeertekening.

Het derde verhaal is ronduit bizar, met een dokter die me verdacht veel deed denken aan de Jigsaw uit de Saw-films. Maar dan leuker. Noem het psychologie van de koude grond, ik heb met verbazing en fascinatie naar dit slotstuk zitten kijken. Gedurfd en gruwelijk: de esthetiek van de gore!

4*!!!

Mja, de score hier (op moment van schrijven 3,80) doet een goede film vermoeden. Helaas. En BlueJudaskiss, ben het helemaal niet met je eens trouwens.

Dat eerste verhaal vond ik net het leukste van de drie. In elk geval het meest inventieve (doet een beetje denken aan de originele House of Wax).

Dat tweede verhaaltje, getiteld "obsessie" over een necrofiel is eigenlijk schandalig slecht. Mist ook alle emotie omdat de stilering langs alle kanten rammelt: onbeduidende soundtrack en amateuristische cameravoering. Wil je een film die aan dit thema wel emotie weet te koppelen, probeer dan eens Nekromantik 1&2.

Derde verhaaltje wordt een beetje interessanter omdat er terug wat meer gebeurt, maar uiteindelijk doet de rommelige regie ook deze laatste akte de das om. Het is wel meteen het meest controversiële en gedurfde deel in dit drieluik, maar door de brakke audiovisuele look mist het alle effect.

Ik moest meerdere keren denken aan het werk van H.G. Lewis. Beide stralen een zeker amateurisme uit, maar ik heb wel het idee dat men verdomd goed weet waar m'n mee bezig is. Verschil is wel dat Lewis zijn publiek weet te entertainen met massa's vetzakkerij en (bewust?) lachwekkende dialogen. Maar dit is bagger van de bovenste plank.

Iemand het animatiefilmpje "El Chateau" al gezien dat bij de recent verschenen DVD van Donut zit? Echt een aanrader in elk geval. Mooie morbide tekenstijl gecombineerd met een naargeestige soundtrack. Hierbij vergeleken is Tim Burton een beleefd koorknaapje.

Nu toch wel benieuwd geworden onder andere door BlueJudaskiss commentaar. Ik heb hem hier toch nog liggen.

Gekeken, en niet alles was even geslaagd. Verhaaltje 1 was redelijk, maar niet bijster interessant. Verhaaltje 2 was vreemd, maar ook interessant. Maar verhaaltje 3 was geniaal. Het 3de verhaal wist ongelooflijk slim een verhaaltje te maken, met gore. De professor met een andere kijk op liefde wist deze film toch nog de moeite waard te maken, zeker voor de liefhebbers.

Mijnheer Coffin Joe heeft tientallen van dit soort tussen Bunuel en Grindhouse hangende filmpjes gemaakt.

Waarschijnlijk voornamelijk bedoeld voor de shabby theatertjes in Brazilie.

Nu eindelijk via DVD ook in Nederland te bewonderen en deze compilatie beviel me goed.

Eerste verhaaltje is niet meer dan wel aardig House Of Wax achtig filmpje met wat blote borsten (3*)

Tweede verhaal zonder dialogen. Heeft beetje vreemde niet helemaal passende muziek op de achtergrond, maar een vreemd soort morbide sfeer waarin de necrofilie-scene ook haast volkomen normaal lijkt. Mooie balonnen trouwens. (4*)

Het derde verhaal is een gruwelijk en geweldig horror-meesterwerkje. Soort van vroege splatter met een hele aparte sfeer die met wel wat deed denken aan Carnival Of Souls en Les Yeux Sans Visage. Meesterlijk (5*)

Let wel op de kwaliteit van de films en de soundtrack is bij vlagen nogal van slechte kwaliteit.

HiFi/HiTech-fielen hoeven er dus niet aan te beginnen, maar voor liefhebbers van bizarre obscure cinema zeker een aanrader.

3 verhalen die geen verband met elkaar hebben. De enige gelijkenis is dat ze bizar en soms wel wansmakelijk zijn. Het eerste had wel potentieel maar was nogal kort en vrij voorspelbaar. Het 2de was nog korter en hield totaal geen steek, vond ik ook echt heel zwak. Het beste was het laatste dat het geheel toch naar omhoog trekt waardoor ik op een voldoende uitkom. Als ik deze nog eens zal bekijken is het omwille van het ziekelijke laatste segment dat ook het meeste indruk op me heeft nagelaten.

Ik kan niet zeggen dat ik ooit van José Mojica Marins had gehoord maar blijkbaar is hij een cultregisseur binnen de Braziliaanse cinema. Als referenties wordt er gesproken over Mario Bava, Luis Bunuel en Russ Meyer. Daarvan kan alleen de eerste regisseur op mijn waardering rekenen. Enfin het was tijd voor een kennismaking en dat deed ik met deze anthologie-film, alhoewel het meer voelt als een verzameling van drie kortfilms zonder echte rode draad.

Het eerste gaat over een succesvolle poppenmaker en z'n vier dochters. Dit was een veelbelovend maar verder voorspelbaar filmpje. Echter door te focussen op bijzaken en een korte tijdsduur, is het niet heel goed werd uitgewerkt. 2,5 *

In het tweede ‘Obsessie' genaamd, is een verloren cadeautje de aanleiding tot (suggestieve) necrofilie. Een poging om een pervers thema aan te kleden met een vertederend kleedje. Het resultaat is in elk geval een niet boeiend portret dat op een ietwat pretentieuze wijze met wat emoties flirt. 1,5*

In het laatste deel, ‘Ideologie',komt Marins zelf opdraven als de sinistere professor Oaxiac Odez met een controversiële levensvisie; dat niet liefde de sterkste manifestatie van de wil is, maar het instinct. Blijkbaar Marins meest gewelddadige film. Ideaal dus om de kijker, die bij het tweede deel in slaap was gesukkeld, weer wakker te prikkelen. Helaas worden de taferelen van martelingen en kannibalisme begeleid doordat de professor een groot gedeelte aan het woord was om filosofieën uit te leggen. Dat veroorzaakte dat een echt schok-effect uitblijft. Een goede beschrijving had kunnen zijn; een torture-horror avant la lettre 2,5 *

Mijn eerste kennismaking was helaas dus geen groot succes, maar wie weet komt er nog eens een vervolg?

Shocktober 35

Ditmaal drie lossen verhalen. De eerste over een poppenmaker is best aardig maar kleurt wel binnen de lijntjes. Hetvtweede verhaal overveen necrofiele ballonnenverkoper gaat daar al over heen. Maar het is het derde verhaal vol zombies, martelpraktijken en kannibalisme dat echt grensoverschreidend is voor zijn tijd. Totrure porn avant la lettre.

Iets minder dan de eerste twee delen, maar wel weerveen fijne shocker. Die Coffin Joe toch!

3,5