Schramm (1993)

Heb nu al Buttgereits films gezien en dit is de eerste die me teleurstelt. Wellicht lagen de verwachtingen te hoog en ook tal van betere genregenoten drijven Schramm een beetje naar de achtergrond.

Wat vooral ontbrak was de grimmige sfeer die van bijvoorbeeld Henry of Maniac toppers maakt. Maar ook de nodeloosdromerige scènes en wazige storytelling is bij dit soort films niet echt van doen. 't Is alsof Buttgereit niet echt begreep dat een film als deze een andere aanpak vraagt dan zijn kunstzinnige, diepzinnige benadering van horrorfilms. Laten we het gewoon de verkeerde film noemen voor een verder schitterende regisseur .

Tweede dikke onvoldoende voor Buttgereit. De kunstzinnige aanpak is volkomen ongepast en het laatste waar je op zit te wachten bij zo'n film. Dit is niet Buttgereits 'field'. Met een wat grotere aanpak en betere acteurs had er nog wel iets in kunnen zitten maar dit viel zwaar tegen. Hier en daar nog wel iets kunnen genieten van een paar wansmakelijke scenes maar ook op dit gebied valt Schramm zwaar tegen.

1,5*

Schramm deed me maar bar weinig. Script gaat nergens naar toe. Er wordt nog wat geëxperimenteerd met cinematografie en dit levert een paar merkwaardige shots en idem sfeertje op, maar verder is Schramm niet al te bijzonder en behoorlijk vergeetbaar.

2 héle kleine sterren.

De gorehound in mij is hevig teleurgesteld.

Weliswaar paar aardige gore-scenes, maar de film als totaal weet totaal niet te boeien.

Hoogstens de paar scenes met de buurvrouw zijn nog een klein lichtpuntje.

Lijkt wel alsof Buttgereit in een hoop dingen niet ver genoeg durfde te gaan. De scene met de opblaaspop behoorde wat mij betreft tot het hoogtepunt van de film. Da's nou een voorbeeld van cinema die dingen laat zien die ik liever niet zou willen zien.

Voor de rest: Oninteressant hoofdkarakter, te veel dodelijk saaie scenes.

Was mijn eerste Buttgereit: De trailers voor Nekromantik en Der Todesking zagen er interessanter uit. Buttgereit krijgt nog wel een keer een herkansing.

Zitten zeker enkele aardige elementen in (shots van de hardlopers), maar over de gehele lijn gemeten té amateuristisch en inconsistent qua stijl. Met als gevolg een hoog 'ik probeer maar wat' gehalte. Film werd soms ook wat lachwekkend, mede dankzij het lamentabele acteerwerk.

Zijn toch legio films die zo'n kijkje in het brein van een seriemoordenaar véél beter uitbeelden. Al moet ik wel zeggen dat dit in elk geval oneindig veel beter was dan het bespottelijke Nekromantik. 2*.

Een absolute B-film van Jörg Buttgereit de maker van Nekromantik ( een film die nog op mijn lijstje staat van must-see) Nu draagt de film als (sub-)titel: Into the Mind of a Serial Killer. En die titel dekt erg goed de lading. We zien ene Lothar Schramm aan het begin stervend op de grond liggen. Zoals ze zeggen zien we in die minuten ons leven voorbij komen. En dat zien we dan nu ook: het laatste van de lipstick-moordenaar. De eerste scene was zeer grappig en goed. Maar hoe verder de film vordert hoe verontrustender de gedachtegang wordt. Er is redelijk wat (ziekelijke) gore en we zien zelfs de moordenaar copuleren met een opblaasbaar speeltje. Echter werd er ook veel herhaald en waren er vreemde scenes, dit kwam waarschijnlijk doordat het in het hoofd van Schramm afspeelde. Hierdoor was de film niet erg evenwichtig. Een verknipte film over een verknipte geest die ondanks dit wel zo zijn momenten heeft.

De controversiële regisseur Jörg Buttgereit heeft het in zich om een fijn en experimenteel griezelwerkje af te leveren, maar dit soort films geven hem eerder een slechte naam. Schramm is min of meer een bondige registratie van een seriemoordenaar, alleen bijzonder saai en oninteressant neergezet door Florian Koerner van Gustorf. Buttgereit tikt verder alle hokjes aan om een "verontrustende" en smerige film af te leveren, maar vergeet daarbij een duidelijke lijn in het verhaal. Schramm springt van scene naar scene en wisselt flashbacks en fantasieën nogal onzorgvuldig met elkaar af, wellicht omdat het plot rondom de echte wereld totaal niet weet te boeien. Enkele expliciete gruweldaden zorgen voor een onbehaaglijk gevoel, verder is deze film werkelijk niet door te komen.