The Far Horizons (1955)

Hier zijn tig posters van, zal zsm er één indienen.

aka: Blue Horizons en Untamed West .

Inmiddels ook op DVD verschenen (widescreen).

Far Horizons, The (1955) is geen standaard western en speelt in een tijd waar ik niet erg voor warm loop de cast is top maar de film is traag en niet echt inspirerend .

Ook niet mijn kopje thee, al kan de periode waarin het zich afspeelt (begin jaren 1800) wel interessant zijn.

Helaas is deze film meer een liefdesgeschiedenis dan een ontdekkingsreis.

Onderweg worden er wel wat lastige indianen afgeschud en het levert mooie beelden op van de natuur, maar het hoofdbestanddeel bestaat uit de relatie van kapitein Clark met de indiaanse Sacajawea.

Het is allemaal niet echt slecht, maar er zit ook nauwelijks een verheffend moment in. De volledige speelduur kabbelt voort als de stroom waar men op vaart richting de Stille oceaan.

Een enkele waterval en aanval van indianen moet voor de actie zorgen, maar zelfs dan wordt het niet echt genieten.

Deze fictieve, nietszeggende, trage, saaie en vervelende western (met een teveel aan woordenstromen) miste een goed lopend verhaal en actiescènes; daarnaast werd in historisch opzicht het verhaal geweld aangedaan. De beelden van de natuur waren prachtig.

Vreselijke domme en daardoor typische Hollywood verfilming van de belangrijkste ontdekkingsreis van de Amerikaanse binnenlanden, waarbij men uiteraard niet getrouw bleef aan de realiteit, om zo het Amerikaanse publiek meer te kunnen behagen. Toen president Thomas Jefferson het Louisiana Territory moest het gebied in kaart gebracht worden. Het was de eer aan Meriwether Lewis en William Clark om deze taak op zich te nemen, met (Volgens de film) de indiaanse Sacajawea als gids. Echter het was de Frans-Canadese handelaar Toussaint Charbonneau (Alan Reed, die jaren lang stem van Fred Flintstone insprak), die Lewis en Clark vergezeld als indianentolk. Charbonneau die jaren bij de Hidatsa Indianen had gewoond nam zijn vrouw, de op jonge leeftijd ontvoerde Shoshone Sacajawea (Ook wel Sacagawea) met zich mee. Naar alle waarschijnlijkheid had zij inderdaad een ‘hechtere band’ met William Clark (In deze film gespeeld door Hollywoods grootste nitwit Charlton Heston) als met Meriwether Lewis (Fred MacMurray). Hiermee probeerde zij de vernederingen van haar man te ontvluchten. Later liep zij van Charbonneau weg en trouwde met een Comanche indiaan. Donna Reed is geen moment overtuigend als Indiaanse (En dat haalt de film behoorlijk onderuit), maar de grote fout daarvan ligt natuurlijk bij diegene die haar voor deze rol castte. Dat de echte Sacajawea rond de 16 jaar was toen ze met de expeditie meereisde, weerhield de casting zich er niet van om Reed, die 34 was voor de rol te vragen (Sacajawea) was 24 toen ze stierf). Werkelijk schrijnend is het moment waarop Clark Sacajawea leert hoe ze in haar handen moet klappen met de muziek. Alsof Indianen geen gevoel voor ritme zouden hebben.

Toussaint Charbonneau werd niet weggestuurd van de expeditie na en gevecht met Clark, omdat die te veel aandacht aan Sacajawea zou schenken, maar de Canadees bleef bij hen tot aan het einde van de reis.

Dit zijn maar een paar voorbeelden waarop Hollywood een loopje neemt et de werkelijke geschiedenis en zodoende een verkeerd beeld schetsen voor de minder geïnformeerde kijker. Helemaal krankzinnig wordt het als Sacajawea aan de president wordt voorgesteld. De schrijvers moeten gedacht hebben: “Wat Pocahontas kon (Geïntroduceerd worden aan het Engelse hof) moeten wij ook met Sacajawea kunnen uithalen.

Dat Sacajawea een belangrijke plaats inneemt in de Amerikaanse geschiedenis, zij werd in de Verenigde Staten een symbool voor de vrouwenemancipatie, bewijst het feit dat haar beeltenis sinds het jaar 2000 op de Amerikaanse dollarmunt staat afgebeeld. Maar voor de ‘echte’ geschiedenis van Sacajawea kan men beter het gelijknamige boek lezen van schrijfster Anna Lee Waldo. De geslaagde reis van Lewis en Clark, waardoor het land overspoelt werd door blanke kolonisten, zou uiteindelijk leiden tot de grootste genocide uit de geschiedenis van de mensheid.

Deze western vond ik nog niet zo slecht .

Het verhaal in deze film is onderhoudend er gebeurt dan ook meer dan genoeg .

Al is het niet zo vreemd dat de meeste tijd van de film in reizen word gestoken .

Maar er zit ook wat romantiek in wat drama en een paar schermutselingen met de indianen in .

Het verhaal zal hier en daar wel wat aangepast zijn door Hollywood .

Maar dat mag geen verrassing zijn zeker in die jaren werden de verhalen wat geromantiseerd .

Wie zich daar dan ook niet aan ergert zal hier best een fijne western aan beleven .

Al is het maar door de vele buitenopnames die mooie plaatjes opleveren .

Ik heb mij dan ook prima vermaakt met deze avontuurlijke western .

mr rumson

Ik moet hem nog eens bekijken, en me dan dwingen mijn aandacht ook op iets anders dan Donna Reed te vestigen

Brix

Ik heb mij niet zo gestoord aan Donna Reed, oké ze zit dan wel flink onder de schmink om als er een indiaanse uit te zien .

Maar als je geregeld van die oude westerns kijkt waar indianen in voor komen dan raak je er ook wel aan gewend dat ze zo vol geschminkt zijn.

En persoonlijk doet ze het nog niet zo eens verkeerd in ieder geval staat haar dat indianen outfit goed .

Denk dat ik ook nog eens een keer het boek Sacajawea van Anne Lee Waldo aanschaf.

Al heb ik nog wel wat leesvoer liggen van Louis L'Amour.

@mr rumson

Nee, misverstandje, ik bedoelde dat ik meer oog voor Donna Reed had dan voor de rest van de film.

Ben juist dol op haar, vandaar

Dat boek heb ik trouwens zelf ook in mijn kast staan, een flinke dikke pil is dat.

Prachtige mooie locaties , knappe fotografie en technicolor ....ja, op dat gebied weet de film punten te scoren. En niet te vergeten de mooie Donna Reed die de Indiaanse Sacajawea speelt.
Het verhaal is vooral een trektocht met hier en daar wat schermutselingen onderling en met indianen.
Verwacht op dat gebied niet al te veel spektakel. Het romantische aspect is zowel op gebied van verhaal als de liefde zoals gebruikelijk wat aangedikt, al moet ik toegeven dat het slot me wel enigszins wist te verrassen en niet echt Hollywoods overkwam. 6,5/10