Aprile (1998)

ah een tijdje terug heb ik la stanza del figlio gezien van nanni moretti.deze wil ik dan ook erg graag zien.

Ik heb la Stanza del Figlio ook pas gezien en ben nu ontzettend benieuwd naar deze film. Ik heb hoge verwachtingen. Vanavond kijken!

Ik vind dat de film een iets te losse structuur heeft en teveel ge-ent is op de italiaanse politiek.

Nanni Moretti is goed, maar door het ontbreken van een duidelijk verhaal is de film niet zo boeiend. 2*

inderdaad van een echt verhaal is niet echt te spreken.wel wat leuke film praatjes en wat leuke scenes (moretti op zijn scooter),maar ik vond dat het verhaal over een regisseur en wat oninteressante politieke stukjes er door heen ,niet goed samen gaan.2.5 sterren

Gaat deze toevallig over een man die de hele tijd op een brommertje door Rome rijdt?

Nee, dat is Caro Diario. Bij Aprile zie je 'm alleen op het einde even een stukje op de brommer rijden.

Hmm, dan weet ik niet welke het was. Een van beiden iig.

Wat een snertfilm. Geen idee waar het allemaal over gaat (nou ja, over de (on)wil om een politieke documentaire te maken en over de geboorte van een zoon). De achterflap op de videoband waarschuwde al dat Moretti misschien overkomt als een 'moralistische satiricus die net als F. de Jonge zijn geloofwaardigheid begint te verliezen' en dat een beeld kan opdoemen 'van een ijdele opportunist die teveel zelf in het middelpunt van de aandacht wil staan'. En inderdaad.

Ik heb mij afgevraagd of daar misschien een bedoeling mee gediend is, met die houding. Bijv. een subtiele persiflage op de ijdeltuit Berlusconi. Maar ik heb die bedoeling niet kunnen ontdekken.

Leuke poster trouwens.

En de soundtrack vond ik ook leuk, met die rare Yma Sumac.

Il Caimano probeert ie dat wel in zekere zin mee. Al zou ik die dan ook maar niet gaan kijken.

Weer een geweldig leuke film van Nanni Moretti. De man én zijn films vind ik gewoon geweldig. Aprile is wel echt zo'n film die je beter niet zou kijken als je niet echt bekend bent met die Moretti, want hij is toch wel een raar kereltje die je pas geleidelijk aan begint leuk te vinden. Ik vind hem nu geweldig.

De kleine verwijzing naar 8½ van Fellini met Moretti's moeilijkheden rond het maken van die politieke documentaire over Italie die hij eigenlijk diep vanbinnen liever niet zou maken (dus kwam Moretti met deze film af), scoort ook altijd hoge punten bij mij aangezien 8½ een van mijn favorieten is. In Sogni D'oro (ook van Moretti) zie je die verwijzing nog veel harder en kan je zelfs bijna spreken van een remake. Zo zie je maar dat 8½ zeer belangrijk is geweest en kan ik alleen maar blij zijn met het feit dat zoveel regisseurs hem nadoen en daar volgens mij toch wel vaak in slagen (Stardust Memories, All That Jazz,...)

Maar nu terug over Aprile. Vind de stijl die Moretti hanteert in de jaren '90 met films als Caro Diario en deze Aprile waarin hij een soort van grappige versie van zichzelf speelt zeer verfrissend aanvoelen. Net als Caro Diario is Aprile met zijn gezellige sfeer zeer leuk om naar te kijken en vliegt de film voorbij. De hele film door zit je met de glimlach te kijken (vaak moest ik zelfs luidop lachen). Vind de losse structuur in deze film ook totaal geen probleem. Dat draagt juist bij aan de frisheid en originaliteit van deze film. Heerlijk.