Please Don't Eat My Mother (1973)

Ook deze flauwe en melige Komedie / Horror film heb ik gekeken vanwege met meespelen van pornoactrice Rene Bond (die ik eerder zag in de films "Angel Above - The Devil Below (1974)" en "'Necromania': A Tale of Weird Love! (1971)"), die in deze film rondloopt met borstimplantaten (ze was de eerste pornoactrice met borstimplantaten). Maar een pornofilm (zoals "MeteoraXV" dat suggereert hierboven) is het zeker niet. Er zitten wel een aantal scènes in met koppels die seks hebben met elkaar, maar daarbij zijn de geslachtsdelen vrijwel nooit in beeld te zien als ze met elkaar seks hebben (pijpen en neuken). Het enige wat misschien een beetje pornografisch was, was de scène met een vrouw (de roodharige Flora Weisel) die heel eventjes met de penis van haar vriendje speelt en het neuken in missionarishouding waarbij je de geslachtsdelen van beide personen eventjes ziet.

In dit verhaal draait het om Henry Fudd (Buck Kartalian, die op Mel Brooks lijkt ), een man van in de veertig, die nog steeds thuis woont bij zijn moeder Clarice (Lynn Lundgren) en erg op zijn gemak is. Op een dag loopt hij op straat langs een bloemenwinkel en raakt hij geïntrigeerd door een kleine plant waarvan hij overtuigd is dat hij hem aansprak. Hij koopt de plant en brengt het naar huis. Daar ontdekt hij dat de plant echt kan praten (met de stem van een sexy vrouw) en snel groeit, maar ook dat de plant een onverzadigbare eetlust heeft naar vlees. Henry begint de plant te voeden met insecten, dan kikkers, honden en katten en dan tenslotte mensen !

Dit is een low-budget remake van de Komedie / Horror film "The Little Shop of Horrors (1960)", die vrijwel nergens leuk of grappig is en de horror moet je echt met een korreltje zout nemen, want die is er gewoon niet. Het zou van de plant moeten komen, maar die zag er enorm nep uit (is ook gewoon gemaakt van stof) en de lippen van de plant komen niet overeen met de manier waarop ze spreekt, waardoor het eruit ziet als een heel slecht poppenspel. De plant kan ook zien en horen, maar nergens op het ding zijn ogen en oren aanwezig.

De plant groeit tot gigantische hoogten en heeft een onverzadigbare eetlust. Echter de manier waarop het dieren (bij het voeren van kikkers zegt de plant ook "Frog me") en mensen eet (het eerste slachtoffer is de moeder van Henry) is saai en lachwekkend. Je ziet het bij de laatste categorie namelijk nooit echt gebeuren, omdat de camera wegdraait als de persoon dichterbij bij de plant komt, en soms zie je gewoon de persoon opeens in de plant staan (zijn hoofd is dan nog te zien via de mond van de plant). De plant eet graag vlees, maar krijgt er wel zure oprispingen van, waarna je rook uit de mond van de plant ziet komen.

Het plot is gewoon belachelijk en het grootste deel van de tijd heeft weinig te maken met het verhaal. In plaats daarvan wordt je als kijker getrakteerd op lange uitgestrekte scènes van koppels die vrijen in een auto, in het park en in een woning en onze hoofdpersoon Henry en ook nog soms iemand anders kijken daarbij stiekem toe (oftewel ze zijn gluurders) en eten (boterhammen) er zelfs bij. Daarbij zijn de vrouwen (o.a. Flora Weisel en Rene Bond en de laatste is pas te zien na circa 80 minuten) en de mannen (o.a. Ric Lutze waarmee Rene Bond ook getrouwd mee was) ook volledig naakt te bewonderen. Ook laat Henry een keer een hoertje (de roodharige Alice Friedland die best mooie borsten had) langskomen als voedsel voor de plant, waarbij het hoertje zich op zijn kamer volledig uitkleedt (als ze daarna bij de plant gaat staan wordt ze opgegeten). Die enige vrouw die niet uit de kleren gaat, is de moeder van Henry en dat is maar goed ook

Buiten het vele naakt wat er te zien valt, maakt ook de cast de film nog een beetje genietbaar. Met name hoofdrolspeler Buck Kartalian (die ooit een professionele worstelaar was) als de eenzame, verlegen en timide Henry (die op zijn kamer posters van naakte vrouwen heeft hangen, hij kijkt ook graag in erotische tijdschriften, en die op een gegeven moment ook zelfmoord wilt plegen met een revolver, maar daar is hij te onhandig voor) deed het best leuk en hetzelfde geldt voor Lynn Lundgren als de bemoeizuchtige, veel pratende en rondsnuffelende moeder van Henry Fudd die er niet veel ouder uitziet dan Buck Kartalian en in sommige opzichten gemakkelijk van dezelfde leeftijd had kunnen zijn. De regisseur van de film, te weten Carl Monson, heeft een leuke en kleine (wordt namelijk al snel opgegeten door de plant, die daarbij ontdekt dat ze niet van mannen houdt maar alleen van vrouwen) rol als de sigaren rokende politierechercheur O'Columbus, die achter de verdwijning van zijn moeder aanzit nadat een vriendin van haar moeder contact heeft opgenomen met de politie.

De ontknoping van het verhaal was best onnozel, want daarbij krijgt de plant aandrang en koopt Henry een mannelijk exemplaar voor haar die mannen eet (Henry voert ze o.a. een gevangen genomen koppel, waarvan ik helaas niet weet wie daarvan de blonde vrouw speelde). Henry begluurd dan ook zijn buurvrouw (Rene Bond) en buurman (Ric Lutze) die seks met elkaar hebben en daarna ruzie met elkaar krijgen, waarna zij hem doodschiet (was echt belachelijk waarom ze het deed) met een revolver en Henry haar helpt om het lichaam te laten verdwijnen via zijn planten. Omdat hij haar geholpen heeft mag Henry met haar neuken (zodat hij het eindelijk een keer met een vrouw kan doen), maar als Henry zich begint uit te kleden en de buurvrouw volledig naakt bij de plant gaat staan, eet deze haar op.

Henry is dan enorm teleurgesteld (begrijpelijk ) en boos en wilt dan de planten (die hartstochtelijk met elkaar worden) gaan doden met een revolver, maar deze hebben dan kleine babyplantjes gekregen en dat vindt Henry zeer leuk en aandoenlijk en daarom bedenkt hij zich als hij alle kleine babyplantjes ziet (hij pakt ze ook op en houdt ze in zijn armen alsof het baby's zijn). Henry houdt de babyplantjes echter niet, maar verkoopt (hij heeft dan verkoper waar hij zijn planten van heeft gekocht vastgebonden en roept dan tegen de mensen die langslopen "Free plants") ze waarna de film na 97 minuten is afgelopen.

Ondanks de nobele inspanningen van de cast (met name Buck Kartalian) en het aanwezige naakt, is deze flauwe en melige Komedie / Horror film een goedkope puinhoop en dus niet de moeite waard om op te zoeken en te kijken. Daarbij duurt hij met 97 minuten ook gewoon te lang,

P.S. de poster ziet er overigens best fraai uit en wat erop te zien is klopt ook vrij aardig met het verhaal, want de plant eet inderdaad vijf vrouwen en ook honden en katten en ook komt er eventjes een politieagent in voor. Het enige wat niet klopt is de grote van de plant en zijn gezicht (heeft namelijk geen ogen) en de kip die er niet in voor komt.

Uiteindelijk kan ik vooral verwijzen naar de recensie van Theunissen. De film heeft hetzelfde uitgangspunt as The Little Shop of Horrors maar hier worden er seksscènes in gegooid die worden gade geslagen door de protagonist. Gek natuurlijk als hij het gluren onderbreekt omdat hij moet gaan werken en dat hij ze later opnieuw gaat begluren vanop dezelfde plaats op een veel later tijdstip. Daarbij komt nog dat ze doorgaan vanaf het punt dat de protagonist stopte met gluren. Het is alsof hij een pornofilm zat te kijken in meerdere sessies. Deze scènes dienen eigenlijk ook vooral om de tijdsduur te rekken. Hierdoor krijg je een film van bijna 100 minuten die zeker een minuut of 20 kon worden ingekort. iets te flauw allemaal maar de strippende dames zijn uiteindelijk nog wel aantrekkelijk.