Roger Waters the Wall (2014)

In de bios gezien, vanaf het moment dat Waters z'n trompetje tevoorschijn toverde en het o zo bekende beginnend deuntje speelt van In The Flesh was het kippenvel en is sindsdien ook niet meer weggegaan. En dan begint het gedreun van de gitaar, ik werd zowat van m'n stoel geblazen, zowel van het geluid als de beelden. De beelden van de band, de muur, het publiek (inclusief gigantisch opblaasbaar varken) en achter de muur waren gedurende de hele film fantastisch... en dan het spectaculaire einde waar ze de muur met de grond gelijk maken! Één en al genot.

Bij dit concert hield Roger (en band) ook nog eens heel erg het album aan en dus geen verlengde solo's e.d. wat ik zelf een groot pluspunt vond.

Ik was helemaal voldaan na de film en heb vervolgens nog een half uur met een dikke glimlach over de film zitten praten met de mede-biosganger.

Dikke vette 5*

Njah.

"Concertregistraties mogen niet op MovieMeter? Dan knal ik er gewoon wat beperkte on the road beelden bij!" moet Waters gedacht hebben bij het in elkaar steken van deze docu. Geen idee hoe dit uiteindelijk toch nog op de site geraakt is, maar als er 20% aan documateriaal inzit dan is het veel. Verder is dit gewoon een concert van Pink Floyd.

Als band ken ik ze eigenlijk niet zo, ze zijn voor mij ook echt zo'n december-band. 11 maand per jaar kan ik ze makkelijk mijden, maar eens de oude toplijsten hun aantreden doen worden een aantal plaatjes van hun van onder het stof gehaald en kan je er blijkbaar niet aan ontsnappen.

Wat Waters zelf te vertellen heeft in deze docu is echt uiterst miniem. Informatief is het niet, je moet al echt met deze band vergroeid zijn om wat aan de gesprekjes tussendoor te hebben. Wat gemompel over bepaalde gevoelens of zaakjes die ze hebben meegemaakt, maar dan met een gepoogde diepzinnigheid gebracht die echt niet bij de inhoud past.

En verder ... concert. Een videomuurtje op de achtergrond, niet eens zou bijster interessant beeldmateriaal erop geprojecteerd. Af en toe camera van links, dan van rechts, dan ingezoomd op de zanger. Nét het materiaal dat dus echt geen plaats hoeft op deze site.

Als docu is het echt drie keer niks, als concertregristratie is het allicht leuk voor fans, maar totaal ongepast om hier te bespreken. Eén van de weinige films waarbij ik af en toe even wat opruimwerk gedaan heb ondertussen, omdat ik er niet twee uur doods voor in de zetel kon blijven zitten.

0.5*