Code Inconnu: Récit Incomplet de Divers Voyages (2000)

Deze film is niet aan mij besteed. Je vind 't schitterend of je haat 't, een tussenweg is denk ik niet mogelijk...

Ik vond het wel grappig beginnen.

Maar... ?

Maar naarmate de film vorderde kon het mij steeds minder boeien, de film is naar mijn mening te lang.

Ik vond dit wel een bijzondere, maar niet zo'n geslaagde Haneke-film. Erg geconstrueerd, stug en in sommige opzichten zelfs naar.

Haneke schetst een veelheid aan personages die allemaal op hun eigen manier moeite met communicatie hebben. Die personages weeft hij op een erg stugge manier aan elkaar: scènes beginnen en eindigen vaak midden in een zin, tussen de scènes zit vaak een seconde stilte en zwart beeld. Dat hoort ongetwijfeld bij de opzet van de film, het past zelfs uitstekend bij de thematiek, maar ik vond het geen geslaagde keuze: de film kwam maar niet van de grond, bleef hangen in de constructie.

Daarnaast speelt Haneke een spelletje met de kijker, die soms niet weet "echt" is en wat niet: hij wil de kijker tonen welke macht hij (en dus een regisseur in het algemeen) over de kijker heeft. Vooral aan die opgelegde boodschapperigheid heb ik me zitten storen: ik weet ook wel dat hij die macht heeft, sterker nog: ik geef hem juist die macht door naar zijn film te kijken!

Maar... wel bijzonder, zeker ook de virtuoze tweede scène uit één minutenlange take.

Toch wel. Ik zit er precies tussenin.

Wel duidelijk de minste Haneke die ik tot nu toe zag. Ik ben het met Koekebakker eens dat de film wat al te veel blijft hangen in zijn constructie. De vorm waarin het geheel verteld wordt is erg bedacht en de film komt nooit los van dat "bedacht zijn". En daardoor leef ik niet mee, ontroert het me nooit en blijft de film op een flinke afstand. Haneke construeert wel vaker opzichtig, maar zijn andere films komen daar wel los van.

Ondanks dat een paar mooie scenes. De tweede scene is heel fraai. In een paar verhaallijnen had een aardige film kunnen zitten. Al met al een best een fascinerende film, een soort interessante mislukking. Al is mislukking weer een groot woord.

2.5*

Niet wat we van Haneke gewend zijn. 2*

Soms een beetje te lange shots en dan werd het saai. Maar de shots waren, ondanks hun lengte, wel heel mooi. Goed geacteerd door o.a. Julliette Binoche.

Geweldige, gitzwarte film. De film deed mij meerdere malen aan Happiness denken, maar dan zonder de ironie of relativerende humor. Alles is bleek, mensen leven hun leven en niets doet er toe. Voor mij vooralsnog de beste Haneke.

Voelde een beetje gemakzuchtig aan soms. Het lijkt erop alsof Haneke te vaak met zijn manier van reconstrueren

alles enorme flair probeert te geven. Godard deed dat wel goed met bijvoorbeeld Eloge de L'amour (al verschillen daar de meningen nogal sterk over). Haneke laat de film teveel op Binoche steunen vond ik, terwijl een boel andere karakters meer focus hadden kunnen krijgen, wat de film vermoedelijk ten goede wasgekomen. Ondanks de stijl is datgeen wat de regisseur schetst met betrekking tot ieder karakter en diens verscheidene communicatie problemen erg sterk. 3.5 sterren

eerste poging tot een zinnig bericht op deze site.

Heb erg genoten van deze film toen ik hem zag en er zijn nog scenes blijven hangen (zoals het graan veld dat geoogst wordt) die metaforisch overkomen.

Dat geld mischien wel voor de heel de film. het droge switchen tussen scenes die ogenschijnlijk puur structureel zijn zorgden er bij mij voor dat ik begon te speculeren over wie waarom en waar wat doet zodat ze mijn perceptie op scherp zette. Was blij dat ik met een vriend waarmee ik hem keek kon overleggen daarmee kreeg ik een veel betere grip op wat ik zag.

goed een hoop gewouwel voor mijn eerste commentaar.

Al met al een geslaagde film van Haneke die me bij zal blijven als een mooie stijl oefening (realisme?) waardoor het verhaal net even wat extra diepgang krijgt, juist doordat ik gedwongen afstand moest nemen van "multiculturele .. immigratie.. problematiek.

(voor het verhaal zie andere commentaren)

voor mij een 4,5

Niemand gekeken gisteren?

Ik heb 'm onlangs op dvd gezien en vond 'm zeer indrukwekkend. 4*

Aaah, ik zie nu pas dat deze uitgezonden werd gister.

mooie film. 4

Meest met SB eens. Minste Haneke. Het had een interessante film kunnen zijn als dat onafgemaakte idee was losgelaten.

Thematisch zoiets als. Ieder's persoonlijke ethische wetten zorgen zowel lokaal als mondiaal voor een culturele kettingbotsing.

Had meer in gezeten, sommige verhaallijnen bloeden dood, andere weer te gekunsteld, zoals de film in de film.

2,5*

Vrij teleurstellende film van Haneke.

De stijl is volledig hetzelfde als 71 Fragmente, met uitzondering dat deze (Code Inconnu) nergens toe leidde.

Wat uit de (film)koker van Haneke komt, blijkt elke keer opnieuw een dimensie meer te krijgen. Dit maal bouwt hij zijn verhaal rond het thema (mis)communicatie in relatie tot de 'moderne' mens. Ondanks doofheid kan een doof persoon 'trommelgeroffel' wel voelen. Niet voor niets loopt het geluid van deze scene door tot het einde van de film.
Deze 'code' laat geen vragen onbeantwoord, lijkt mij.

De eerste keer dat ik deze film bekeek, snapte ik de onderliggende vraagstukken wel maar kon ik niet veel met de vorm van de film. Nu jaren later genoot ik intens van de camerastanden en de lange vooral rustige scènes. Vooral de openingsscène zorgde voor een ademwegnemend gevoel van binnen. In iets minder dan negen minuten trakteert Haneke ons op een strakke manier van regisseren waarom het maar het nooit zal lukken dat de moderne mens fatsoenlijk zal gaan communiceren. Zo zitten er nog een aantal grandioze scènes in zoals één van de laatste slotscenes. Indrukwekkend spel van de acteurs, prachtige locatie, mooie overlappingen van scènes. Oftewel Michael Haneke op zijn best als je het mij vraagt.

Naast de uitstekende acteerprestaties en sommige goede confronterende scenes en leuke scenes deed de film me niet gigantisch veel. Het lag denk ik aan de manier van schieten van de regiseur, sfeerloos vond ik. Cache had veel meer sfeer.

toch 3*

prachtige film over zomaar een paar levens die ergens iets met elkaar te maken hadden. niet veel maar toch iets. zeer boeiend om deze mensen te volgen terwijl er eigenlijk weinig gebeurde, terwijl er genoeg te zien en te volgen was. mooie ervaring. en het is natuurlijk geweldig om Juliette Binoche te zien. in mijn ogen het knappere zusje van Julia Robberts! aanrader voor arthouse liefhebbers! een 4

Staat niet te boek als de sterkste Haneke, maar ik vond het toch weer behoorlijk indrukwekkend. Het betreft een soort voorstudie voor Caché, zou je kunnen zeggen. Blanke problemen tegen de achtergrond van raciale kwesties. De film laat zich wederom niet heel gemakkelijk lezen, hetgeen zeker bijdraagt aan de aantrekkelijkheid ervan. Het thema communicatie, en gebrek eraan, staat centraal in een film die begint met dove kinderen, en daarmee eindigt. Dan is duidelijk dat de zwarte en witte dove kindertjes het beter doen dan de personages in de film, maar Haneke houdt niet van simplistisch zwart-wit. In feite gaan de raciale kwesties op in een chaotisch geheel van alledaagse problemen waarin iedereen zich gevangen voelt. Een jongen die geen boer wil worden en zijn vader verlaat voor zijn broer. Partner van die broer (wederom een sterke rol van Binoche) zit gevangen in een relatie met deze oorlogsfotograaf die eigenlijk liever in Kosovo zit dan gevangen thuis. Zo worden raciale kwesties teruggebracht tot de menselijke maat. Dit is hoe ik nu tegen de film aankijk, maar dat kan bij herzien zo maar weer verschuiven. Rijke film.

Tsja, mislukking zou ik het niet willen noemen. Hij slaagt alleen niet helemaal in z'n doel maar is wel continu entertainend. Helaas wordt niet alles echt duidelijk alhoewel we continu gefacineerd kunnen kijken. Een missertje, maar wel een goede.

Tja, nu moet ik iets bekennen waar ik me best voor schaam. Om er maar meteen voor uit te komen: ik begreep er bijna helemaal niets van. Over het algemeen heb ik het gevoel films meestal wel goed te begrijpen. Zelfs bij ingewikkeldere films als Persona of Mulholland Dr. kan ik nog wel thema's uit de film halen of de grote lijn doorhebben. Maar Code Inconnu? Het zei me helemaal niets. Ja, ik herkende ook miscommunicatie, racisme en dergelijke, maar die kwamen zo sporadisch voor dat ik niet dacht dat dit de kern van de film was. Ik verbaas me hier over de vele berichten die bijna lijken te verkondigen alsof de film zo klaar als een klontje is. Ik kwam na flink gepuzzel nog niet echt tots iets zinnigs of, eerlijk gezegd, bijster interessants.

Ik moet wel toegeven dat de film een aantal ijzersterke scènes heeft. Bijvoorbeeld die scène als Binoche tegen die rode achtergrond gefilmd wordt en ze overtuigd wordt dat ze gaat sterven. Dan begin ik toch echt te twijfelen wat nu waar en niet waar is. De eerste twee scènes waren ook sterk, evenals die scène in de metro waarin Binoche lastig gevallen wordt door een onruststoker. Het zorgt er in ieder geval voor dat de film interessant genoeg blijft om uit te zitten. En die Binoche is echt een van de sterkste actrices van Europa op het moment!

De film zal ik moeten herzien (hij is gelinkt aan een opdracht die ik voor mijn universiteit moet doen) en ik hoop dat ik er dan meer mee kan. Waarschijnlijk wel. Maar voor nu blijf ik op 2,5* steken.

In tegenstelling tot mijn collega-schrijvers bij Code Inconnu vind ik dit een klein meesterwerk. En allesbehalve Haneke's zwakste.

Een aantal scènes zijn zeer knap en aangrijpend. Natuurlijk (wie kan hierbij onbewogen blijven?) voor alle andere die in de metro met Juliette en Bénichou. Maar ook de openingssc. waar veel van de personages worden geïntroduceerd (bedelares en de prop), het meisje dat met roodomrande ogen haar gevoel uitbeeldt, Juliette en haar vriend George in de supermarkt, Juliette als actrice.... "Montre-moi ton vrai visage...."
Uitermate intrigerend.

Haneke vertelt zijn verhaal met vaste hand, de scènes bestaan veelal uit slechts 1 take, de opbouw van de film vind ik prima.

Na Le Temps du Loup, Caché en La Pianiste ga ik nog weer meer van Haneke houden.

Le Temps du Loup is het enige wat ik van Haneke heb gezien, die vond ik wel bijzonder. Caché bezit ik ook, maar die moet ik nog zien. De opzet van deze film vind ik erg interessant .

boeiend, maar niet zo boeiend als het andere werk van haneke

ik kreeg bij 80 minuten de neiging te gaan skippen

desalniettemin vanwege het unieke filmwerk en de stijl ene 3,5

Ik vraag me af waarom ik dit heb uitgekeken. Waarschijnlijk voor de pijnlijke scene's die er met regelmaat in zaten waar ik al mijn sterren voor uitdeel. Verhaallijn volgen was gewoon niet te doen, maar visueel was het gelukkig best in orde.

De eerste film die teleurstelt van Hanneke, de confronterende scene's waren wél weer herkenbaar, alleen deed de rest me niks.

verhaallijn. waarom is dat belangrijk?

Toch wel fijn om je ergens, enigszins aan vast te kunnen houden. Dit voelde aan als een hoop losse flodders.