The Forgotten (1973)

Ik moet me spijtig genoeg aansluiten bij de vorige commentaren dat deze film zwaar overroepen is. Waarom deze ooit verbannen is geweest of op de video-nasties lijst is geraakt, is me een raadsel. Meer dan 80 min zie je wat gekken door elkaar lopen die de meest onzinnige dingen zeggen en op het einde zie je een beetje bloed. That's it. Ik hou enorm veel van drive-in films en low-budget horror, maar deze kan je gerust overslaan.

Slechte film uit de video nasties.

Gewoon erg saai allemaal en ook zeer amateuristisch. Ik heb de film met moeite uit zitten kijken. Ook de geluidskwaliteit is bedroevend. Het enige wat zorgde dat deze film nog een 1,0 kreeg is vanwege het einde. De rest van de film is gewoon slecht en tam. 1,0.

Of ik het nou raar vind dat dit een video nasty was is totaal irrelevant. Na het zien van de docu betreffende de nasties is het mij duidelijk dat de BBFC geen flauw idee had waar ze nou eigenlijk mee bezig waren. Don't Look in the Basement is een film die bijna geen horror genoemd mag worden. Erg langdradig, amper goor en vooral cheap, wat in feite niet erg is, want de rare sfeer, mede gecreëerd door zijn mate van cheapness, was nog het beste aspect van de film. Verder is het uitgangspunt ook erg leuk, maar die had ik al eens eerder gezien in de tv-film Committed. Over hoe shockerend het einde is kan ik niet helemaal oordelen, want mijn versie was waarschijnlijk een 'cut'-versie. Veel viel er namelijk niet te zien van de slachting.
2*

Deze film bevat een aantal gedenkwaardige momenten, maar helaas is het gewoon veel te traag om echt te werken. Er zijn veel te veel niet interessante dialogen. Aan het begin wordt Dr. Stephens vermoord door een patiënt en hierna zal het een goed uur lang duren voor er weer bloed gaat vloeien. De film besteed veel tijd aan verhaalopbouw. Een verhaal wat trouwens losjes is gebaseerd op Edgar A. Poe's "The System of Doctor Tarr and Professor Fether". (een verhaal wat je ook ziet in Unheimliche Geschichten (1932) en Stonehearst Asylum (2014) In de film komt de jonge, mooie verpleegster Charlotte Beale (playmate Rosie Holotik) werken in psychiatrische instelling met een andere onorthodoxe methode voor de patiënten maar is alles wel zo als het lijkt? Dit centrale idee was goed en de de laatste twintig minuten zijn domweg heerlijk. Maar vanwege de low budget-beperkingen is vooral wachten. De film heeft geen echte visuele kwaliteit; vlak en weinig opwindend met schokkerig camerawerk en veelvuldig extreme cameraclose-ups-ups van de amateuristische acteurs. Er is een beetje naaktheid om het nog enigszins op te leuken. De drive-in-film komt uit 1973 maar werd met het uitkomen van de videocassette en de strenge Britse keuring op de lijst van video nasties geplaatst. Nu veronderstel ik dat het bij dat uitkomen er misschien een schokfactor was, maar het grafisch geweld is erg tam en vrij kort. Of het dus gerechtvaardigd was?