Goodbye Charlie (1964)

Veel te lange, moeizaam voortslepende film. Die hier en daar wel grappig is, zoals aan het einde met die Deense dog. Debbie Reynolds speelt hier weer samen met Tony Curtis net als in The Rat Race. Curtis is niet veel veranderd maar Reynolds heeft d'r haar anders, en ze deed me wat aan Reese Witherspoon denken in haar manier van doen. Het terugkeren naar de aarde, en/of ook nog in een ander lichaam, daar zijn vele films van. Maar vaak niet zo leuk. Ellen Barkin deed dit bijvoorbeeld in Switch (1991) en wel beter, maar ook geen leuke film. 2.0

Van het best wel mager uitgewerkt plot moet de film het niet echt hebben, maar van de wisselwerking tussen Curtis en Reynolds des te meer! Beide acteurs hadden namelijk zichtbaar veel plezier in hun rollen en zeker Debbie Reynolds heeft het vast een erg interessante rol gevonden om te vertolken, ze doet het trouwens ook erg goed en laat zien wat voor een sterke actrice ze was.

De kleine rol van Walter Matthau was trouwens ook best leuk met een wel heel apart accent die we niet van hem gewend zijn.

Maar helaas is het plot wat te lang uitgerekt, voegt het liefdesverhaaltje eigenlijk helemaal niks toe en is het einde door de langere speelduur ook wat slepend. Jammer ook de party scene waar de film mee opent niet vaker is gedaan in de film, erg sfeervol en een leuk tijdsbeeld!

Goodbye Charlie is zeker wel de moeite waard om gezien te hebben, maar meer voor de acteurs en de sfeer dan om het plot.

2,5*