The Master of Disguise (2002)

Haha, wat een onzin. 1* voor de schildpad.

1,000 Faces... And Not A Single Clue

Tjah, wat moet je doen wanneer je juist bent thuis gekomen van een redelijk zware operatie. Juist, je kijkt wat doelloos tv en je zapt veel. Hierdoor kan je soms op films stuiten die je normaal niet zou hebben opgezet en daar is The Master of Disguise er zo één van.

Het was eigenlijk het leuke openingscreditsfilmpje dat me over de streep trok, naam van Adam Sandler had er ook wel iets mee te maken. Het verhaal heeft best wel veel potentie. Verschillende generaties van de familie Disguisey, what's in a name, zijn meester in het vermommen van zichzelf en helpen hierdoor de mensen met bepaalde problemen. Eén Disguisey is het kotsbeu en besluit om zijn zoon nooit van hun gave te vertellen. Dit is The Master of Disguise in een notendop maar het wordt eigenlijk allemaal nog redelijk leuk uitgewerkt. Oké, Pistachio is soms wat irritant met zijn liefde voor dikke konten maar kan dan op sommige momenten dan ook ontzettend leuk uit de hoek komen zoals wanneer hij verkleed is in een gigantische schildpad. Heel het ontvoering verhaaltje wordt ook nog best amusant uitgewerkt.

Dana Carvey is in Amerika blijkbaar een redelijk bekende komiek, ik had er in ieder geval nog nooit van gehoord maar hij wist toch meerdere keren een glimlach op mijn gezicht te tonen en één keer zelfs een luide lach. Al had het misschien wel beter geweest als Jim Carrey de rol van Pistachio op zich had genomen zoals oorspronkelijk was bedoeld. Esposito is precies alleen maar gecast voor haar looks maar doet het zeker niet slecht. Ook Spiner en Gould doen het eigenlijk wel leuk.

Maar hetgeen waardoor de film echt kijkbaar wordt zijn de knappe kostuums. Ik kan het moeilijk geloven dat het elke keer Dana Carvey was die in de huid van iemand anders kroop maar als het zo is heeft hij het echt wel goed gedaan. Op bepaalde momenten is hij echt niet meer te herkennen.

Leuk filmpje, al kon dat natuurlijk ook nog wel wat met de verdoving hebben te maken. Ik heb me in ieder geval geamuseerd.

3.5*

Blegh! Wat een vreselijke film was dit! Het acteerwerk is erg slecht, vooral het hoofdpersonage vond ik vreselijk. Er zitten ook nauwelijks (goede) grappen in deze film. Ik heb niet zo veel problemen met wat flauwere komedie's maar dit sloeg alles. Totaal niet genoten eigenlijk. Het irriteerde me alleen maar. Ik heb de film gezien omdat het uit de Happy Madison (Adam Sandler) studio's komt, maar het bleek een vreselijk gedrocht.

0,5*

Eh ...

Ik ben doorgaans niet iemand die het beste voor het laatst bewaard, de overgebleven Happy Madison films zijn daar volgens mij wel het beste bewijs van. Had de lage score op MM al gezien, dan nog was ik verrast hoe slecht deze wel niet was.

Het slaat allemaal nergens op en da's helemaal niet erg wanneer het leuk gebracht wordt. Er zitten genoeg onnozelheden in die best grappig zouden kunnen zijn, maar niet in de vorm van Dana Carvey. Wat een talentloze zoutzak die weinig anders doet dan irritatie opwekken in deze film.

Ook Perry Andelin Blake mag zich verantwoorden voor de absoluut brakke regie, een combinatie die zorgt voor een niet te smaken comedy. Misschien enkel de turtle scene was grappig, komt dan goed uit want lager dan 0.5* mag je niet geven op MM.

Blake en Carvey nooit meer gezien bij Happy Madison, lijkt me duidelijk waarom.

0.5*

Leuk idee, maar jammer genoeg niet echt super uitgewerkt. Wil er wel bij zeggen dat film lang niet zo slecht als in de comments wordt beschrevenen, aldus mijn mening. De film neemt zich absoluut niet serieus, en dat moet jij dus ook niet doen. De film was zo slecht en fout, dat ie daardoor nog best kijkbaar was. Normaal gesproken vind ik dit soort films vreselijk, maar deze had nog zelfs leuke momenten.

Zet je verstand op 0, en dan zijn die 80 minuten zo voorbij. 2*