Friday Night Lights (2004)

Prima sportfilm die alle kanten van het american football belicht, en zeker de nadelige. Indrukwekkend gefilmd en gemonteerd (hoewel soms iets te hectisch) en prima geacteerd. Leuk vooral om Thornton en Black weer samen te zien na hun indrukwekkende rollen in Sling Blade. Sentimentele momenten worden niet geschuwd, maar de film heeft genoeg kracht om deze te vergeven.

Degelijke football film.

Veel pluspunten, acteerwerk, cinematografie en gewoon prima vermaakt. De nodige clichés komen aan bod, net zoals bij Bring It On worden ze 2e . Maar gewoon prima sportfilmpje. Dat ook nog eens wat persoonlijke dillemma's weet mee te nemen. En omdat het mooi gefilmd is verveel je jezelf niet. De play-offs montage is cliché, en ook het einde. Daarom is het 2e deel veel minder. Dit had beter kunnen zijn als ze de lijn van het eerste deel doortrokken
Maar toch een leuke afsluiter voor het weekend.

* * *

Friday Night Lights trekt zich net boven het gemiddelde uit door treffend te tonen hoe een stadje sociale druk kan leggen op een stelletje 19-jarigen.

"I got straight A's... in football, 'cause nothing else matters" roept een scholier, zodat wanneer hij zijn knie blesseert hij zichzelf heeft klemgezet. Ook de filmsterstatus die de stad hen geeft is iets waar ze maar moeilijk mee overweg kunnen, terwijl de constant dronken vader van een van de spelers aantoont wat mogelijk ook hun toekomst is.

Uiteindelijk mondt het geheel uit in een standaard finale, en de epiloog die toont dat het toch wel goed met ze is gekomen gooit teveel water bij de wijn, maar de bizarre kant van sport is wat uiteindelijk blijft hangen.

“What am I gonna do if I can't play football? I'm not good at nothin'!”

Er zijn al veel films gemaakt over High School football en wat dat kan doen met een stad. Zeker in Texas. Friday Night Lights is zeker één van de betere films over dit onderwerp door een rauwe en realistische aanpak, schitterende muziek, goede acteurs en een sterk script.

Hoe High School seniors in hun laatste jaar met de druk van zo'n kleine gemeenschap omgaan is bewonderenswaardig om te zien. Mooie rollen ook van Thornton als coach en een aantal jonge acteurs. Jammer dat Britton (erg sterk in de tv-serie) weinig te doen krijgt. Ook het einde is sterk met de seniors die afscheid nemen en het stokje overdragen aan de nieuwe generatie. Misschien wat sentimenteel, maar ik vond het een toepasselijk einde.

Matige film. Wat het boek (echt een geweldig boek trouwens) zo goed maakte buiten het mooie gebruik van het Engels is dat het veelomvattend was. Het boek ging over high school football ja, maar veel meer nog wat de invloed er van was op een stade in Texas en dan vooral in Texas waar football heel belangrijk wordt gevonden. Belangrijker ook in gelden dan fatsoenlijke schoolboeken. Met een complete gemeenschap die toeleeft naar de wedstrijden van slechts 16- en 17-jarigen met een coach die gewoon een voltijdsbetaalde baan heeft daarbij. En wat doet dat met die jongeren? "I don't feel 17" zegt er één aan het eind van de film, maar behoudens een enkele sporadische opmerking zoals deze over de invloed van football is het vooral een verhaal van a naar z waar 2 teamleden iets meer aandacht krijgen en vooral de verhaalvoortgang belangrijk is. Het is een vlakke vertelling waar de personages nooit gaan leven en je vrij afstandelijk als kijker blijft. De serie wist dit door de ruimte die het daarvoor krijgt wel goed over te brengen, de film helaas niet. Daarbij komt ook dat om Hollywood-redenen het einde niet waarheidsgetrouw is. Vreemd, want de Panthers wonnen dat jaar inderdaad niet het kampioenschap maar verloren al in de halve finale. Waarom dat niet volgen? Waarom ineens allemaal heroïek in zo'n finale?

De sfeer is wel mooi neergezet, net als de muziek en het camerawerk. De serie is duidelijk in die lijn gaan volgen, al was het daar ook beter. Iets minder druk, iets meer de tijd nemen. Maar op zich kijkt de film op momenten best heel redelijk weg. Ook de wedstrijden zelf zijn aardig in beeld gezet, al moet je wel de regels kennen want er komt veel jargon in voor waardoor je als kijker ook niet altijd weet hoe en wat. 2,0*.

De zoveelste in het rijtje van films over american football. Dit keer een sportfilm met de nodige drama's, hoewel dat meestal juist precies het tegenovergestelde is. In dit geval vooral ook veel focus op de sport zelf, die bij tijd en wijle ook op vooral harde wijze werd beoefend vooral duidelijk tijdens de finale . De nodige verwerkte drama werkt ook, zoals dat een van de spelers totaal niet met zijn vader kan omgaan, omdat zijn vader hem niet goed vind. Terwijl op het gebied van drama het nodige gebeurd zie je dat het team echt een team wordt en vervolgens onverwachts de finale verliest op een haar na wat ik totaal niet aan had zien komen. Prima film.