One True Thing (1998)

Altijd fijn om Renéetje te zien acteren, en hier was ze weer goed bezig, en liet ze haar hartverwarmende mondhoek-trekje zien. Zowel Meryl Streep en William Hurt zaten aardig in hun rol.

Het verhaal was op en top geschikt voor het genre drama, en dat versterkt door Thanksgiving, Kerst, Oud-en nieuw, en de ziekte van Meryl Streep

Goed..3,5*

Goed voorbeeld hoe de juiste mensen (Carl Franklin, Renee Zellweger, William Hurt en Meryl Streep) een 'echte' film kunnen maken van een woensdag-avond-rtl4-drama.

Dit is volgens mij één van de films waar ik het hardst bij heb gehuild, na Sophie's Choice. Wat een mooie film!

Een film die laat zien hoe het de mensen vergaat die met ( in dit geval) een kanker patient te maken hebben.

Vond het prachtig in beeld gebracht!

Een uitstekende Renée Zellweger (naast Meryl Streep, natuurlijk) in deze melodramatisch film met opvattingen over liefde, geluk en familie.

Kan men het einde mogelijks voorspelbaar noemen, de film heeft spankracht genoeg om aandachtig te volgen.

oh, Reneé Zellweger

Vind haar zo'n mooie dame.

Onderschatte en ontroerende film met meerdere thema's. Warme film met zware scenes. Passend om in deze tijd van het jaar te kijken vanwege de feestdagen die in de film gevierd worden

Zeer goed acteren van alle betrokkenen. De aftakeling van Streep is ook fysiek zeer geloofwaardig in beeld gebracht

Zellweger blijft een aparte actrice. Ze heeft fysiek geen uitgesproken persoonlijkheid en met haar naiviteit en kinderlijke stemgeluid is het soms moeilijk om haar altijd serieus te nemen. Maar dan komt ze opeens met een zeer geloofwaardige woede-uitbarsting en laat ze zien wat voor pit er achter dat onschuldige gezicht schuil gaat.
Juist vanwege haar op het eerste gezicht niet heel overweldigend mooie uiterlijk en haar onschuldige en onhandige uitstraling oefent Zellweger op mij een grote aantrekkingskracht uit

Geen buitensporig zeemzoete toestanden, en ook geen over-sentimentele tearjerker. Wel een real life drama met 'de generatiekloof' als centraal thema, gekaderd in het verhaal van een dochter die naar ouderlijke thuis moet terugkeren om voor haar zieke moeder te zorgen.

Streep en Hurt stonden bij mij al hoog in het vaandel, maar het is Zellweger die hier in de eerste plaats met de sterren gaat lopen. Haar taak is hier veel diverser dan wat ze drie jaar later in haar bekendste rol als Bridget Jones zou tonen. De manier waarop ze haar frustraties en boosheid uitbeeldt; de scene waar ze zichzelf in dronken toestand niet onder controle kan houden; het moment waar ze in de halfdonkere kamer de hand van haar dode moeder vasthoudt;...: heel sterk.

Drie voortreffelijke acteurs, in een sober maar toch boeiend verhaal dat ondanks de plus twee uren geen moment inzakt, en dat alles in een warme, kleurige, sfeervolle omgeving: One True Thing doet het een heel stuk beter dan het gemiddelde drama dat ons uit dat deel van de wereld bereikt.