Hana to Hebi (2004)

Uiterst fascinerende film.

Het eerste uur is erg classy. Ishii weet de vrouwelijke vormen zo in beeld te brengen dat het niet platvloers overkomt, maar ook weer niet zo stijlvol dat het asexueel wordt. Vaak erg coole shots, sterk acteerwerk (Endo weer) en erg passende muziek.

Halverwege draait de film totaal om. Wanneer Shizuko "omgeruild" wordt verandert de film in een "Club Silencip" meets de "sexclub" scenes van Eyes Wide Shut met een hoop extra Japanse doordravendheid. Best ziekelijk wat er allemaal te zien valt, weird en geschift.

Om dan op het einde weer om te slaan in een classy sfeertje. In de context van de film past het echter erg goed, en hoewel die pure torture/sex scenes nu niet echt iets zijn waar ik op zit te wachten, blijft er acteraf wel een gevoel over dat ze functioneel waren.

Aparte film, al heb ik wel de indruk dat ik hiermee ook Ishii's beste gezien heb. Niet voor zij die bang zijn van wat naakt, wat geschifte S&M of algemene weirdness. Ik kan er zeker wat mee. 4*

Onlangs heb ik van Takashi Ishii “Amai Muchi” (2013) gezien. Nu blijkt dat dat min of meer een remake is van deze film, zeker wat de SM-scènes betreft. Het Yakuza-verhaal eromheen heeft weinig om het lijf.

Mij is inmiddels wel duidelijk geworden dat Ishii niet helemaal spoort. Enerzijds vind ik zijn voorliefde voor seksuele perversiteiten zonder meer stuitend, anderzijds moet ik bekennen voyeur genoeg te zijn om er toch naar te kijken. Zeker wanneer het zo’n fraai gevormde vrouw betreft als Aya Sugimoto. Ik verwacht eerlijk gezegd dat ik mij in weerwil van mijn bedenkingen nog wel vaker zal laten verleiden door Ishii.