Zan Xian Sheng Yu Zhao Qian Hua (1978)

Matig.

Golden Harvest of niet, Hung maakt z'n film op basis van het Shaw Bros concept. De acteurs, de setting, het verloop van het verhaal ... duidelijke kopies. Maar dan wel met de toevoeging van Sammo Hung zelf.

Eerste uur is jammer genoeg niet best. Wel slick camerawerk voor zo'n film, maar daar blijft het wel bij. De gevechten zijn te traag, het verhaaltje te saai en de acteurs kunnen eigenlijk ook niet veel meer dan mooi (show)vechten. Je blijft dus een beetje op je honger zitten. Zelfs de grote training middenin weet niet echt te boeien.

Maar dan arriveert Hung bij z'n eindscene en weet hij toch nog een paar meubelen te redden (figuurlijk dan, in de film sneuvelen ze rijkelijk). Plots wel coole gevechten, wel snedig en voor een film als deze best grof nog. Hung zal het wel gespaard hebben, maar toch duurt het even om alsnog de aandacht op te brengen om er weer helemaal voor te gaan zitten.

Begrijp het nut wel van die sprankelende eindscenes, maar daarmee verliest Hung wel z'n eerste uur. Beetje jammer, doet Hung normaal meer mee, misschien dat hij wat last had met de SB formule.

2.0*

Geen sequel

Ik had Warriors Two al een tijdje liggen, maar wou eerst eens proberen of ik aan de eerste film kon geraken. Nogal een stom idee aangezien Warriors Two helemaal geen sequel is op een film genaamd Warriors. De titel is dan ook bedoeld als verwijzing naar de twee hoofdpersonages, maar dan vind ik de letterlijke vertaling van de Chinese titel (Mr. Tsang and Cashier Hua) toch een stuk beter. Soit, eens ik dat had doorhad ineens maar eens de film opgezet.

Is me een tikkeltje tegen gevallen als ik eerlijk moet zijn. Ben de film al eens een paar keer tegen gekomen als één van de betere Sammo Hung films (als regisseur) en hoewel Warriors Two zeker en vast zijn charme heeft, vind ik dat hij betere films heeft. Een Prodigal Son bijvoorbeeld, al kan het trouwens nog veel slechter met Twinkle, Twinkle Lucky Stars. Soit, Hung gebruikt de bekende Wing Chun stijl (aangenaam verrast trouwens dat de regisseur hier en daar de tijd neemt om de techniek van de stijl effectief uit de doeken te doen) als basis voor een wat standaard plot dat draait rond... wraak. Dat had niemand zien aankomen. Ondertussen passeren er nog wat andere vechtstijlen, altijd leuk, en de actie wordt voldoende gespreid over de speelduur. Het probleem is echter dat Hung al wel wat beter uit zijn mouw heeft geschud. Het is dan ook pas naar het einde toe dat de film begint te overtuigen met de gevechten tegen de drie bad-guys genaamd Iron, Tiger en die andere wiens naam (was het Thunder?) ik voor de moment kwijt ben.

Best wat flauwe humor, al komt het gelukkig nooit tot het puberale niveau waarmee ik dit soort films wel eens associeer, en het verbaasde me dan ook niet dat Eric Tsang hier nog in verschijnt. Regelmatig tegen gekomen in oude Jackie Chan films, maar het is pas met zijn recentere rollen dat hij me heeft kunnen bekoren. Hier haalt hij een scheef gebit boven en steelt het standje met eten van Hung. Op zich nog wel leuker dan hetgeen hij bracht in de Lucky Stars, maar geef mij maar Infernal Affairs. Yuen Biao zou ook nog een cameo hebben, maar die heb ik gemist. De hoofdrol is weggelegd voor de altijd goede Casanova Wong, wat wil je ook met zo'n naam, en ook Sammo Hung blijft overtuigend als gewoonlijk.

Misschien wat teveel van dit soort films in korte tijd gezien (vond het recentelijk geziene Wing Chun van Woo-Ping Yuen net iets interessanter trouwens) waardoor het wat teveel aanvoelt als formulewerk, maar het gevoel ontsnapt me dan ook niet dat Warriors Two dat simpelweg ook is. Van iemand als Sammo Hung verwacht ik net dat ietsje meer.

3*