Yoyo (1965)

Wat is het leven kil zonder liefde en blijkbaar was Etaix wel heel erg ingenomen met het cirkusleven in deze film die weer overloopt van gags die af en toe aan Chaplin of Keaton doen denken (maar meestal origineel zijn) en ook niet nalaat even de TV- en reclamewereld, het snobisme van bourgeoisie en allerlei kleinzierige menselijke gedragingen op een grappige manier te hekelen.

Het werk van Etaix, naar het schijnt nogal beschadigd, mede door slechte stockage, werd in 2007 grondig gerestaureerd. Het resultaat mag gezien zijn.

Deze film waar ik tot dusver nog nooit van gehoord had vannacht op ARTE gezien. Film begon als een zwijgende film en ging over tot geluidsfilm bij het uitbreken van de beurskrach in 1929, volgens mij ook het geboortejaar van de geluidsfilm. Erg goed gevonden trouwens. Waar ik voor vreesde - de nasynchronisatie van de dialogen in het Duits - kwam gelukkig niet uit. Daarvoor is deze inmiddels gerestaureerde film toch te onbekend blijkbaar. Achteraf maar goed ook want deze film, waarbij ik in het begin sterk moest denken aan The Artist (2011) is het bekijken zonder meer de moeite waard. Het verhaal stelde misschien niet zo veel voor - ik heb het allemaal al eens eerder gezien - maar deze zwart/wit film oogde wel zeer mooi, wat voor een groot gedeelte natuurlijk ook wel ligt aan de grondige en zeer goed uitgevoerde restauratie. Toch maar goed dat er een zender is als ARTE die dit soort vergeten films uitzendt.

3,5*

Er is een prachtige DVD box met al de films van Pierre Étaix op de markt.

Pozzoli S.p.A. - pozzolispa.com