Stagecoach (1939)

Leuke western die volgens mij vooral zijn klassieker status te danken heeft aan het feit dat ie toen vrij revolutionair was. Sindsdien fungeert deze film als blauwdruk voor de standaard western en heeft honderden films geinspireerd. Het schijnt zelfs zo te zijn dat Orson Welles zijn regiseer technieken voor Citizen Kane heeft geleerd door deze film meer dan 40 keer te kijken.

inderdaad een leuke western.hij was soms een beetje saai,maar zeer de moeite waard.feitje: deze film heeft john ford opgenomen in Monument Valley,waar hij onder andere ook rio grande had opgenomen.

Mwa... Vond het niet echt wat... Paar leuke one-liners maar verder een nogal onboeiende film...

Voor 1939-begrippen absoluut een top-western; ik vond hem helemaal niet saai. En ineens stond-ie daar he, op de prairie. John Wayne! Dit was toch z'n grote doorbraak of niet?

yep

Vond het helemaal niet saai, erg vermakelijk zelfs.

Leuke personages ook, vooral Doc en die whiskeyverkoper waren erg grappig .

Nu weet ik trouwens ook waar de vaak voorkomende typisch Amerikaanse term 'riding shotgun' vandaan komt...

Damn had ik de HDD recorder op opnemen ingesteld,toch kan ik het bestand niet vinden,hij had duidelijk wel opgenomen.Volgende keer beter.

Had ik bij de herziening van The Man Who Shot Liberty Valance. Termen als Open Range, State Rights en the first post komen helemaal tot leven.

Als je bereid bent door de propangandistiche, racistische en nationalistische toplaag (kenmerkend voor Wayne/Ford films) heen te kijken, is dit toch een uiterst vermakelijke film. 3,5*

Neem al de manier waarop Indianen worden afgeschilderd....

De Indianen ontsnappen uit een reservaat en worden vijand van het leger en de 'blanken', en leggen het loodje. Oke, misschien niet zo best allemaal, maar volgens mij geeft deze film wel een beeld van hoe er destijds tegenaan werd gekeken, lijkt me niet per definitie racistisch.
Verder zag ik bijvoorbeeld hoe een Indiaanse werd uitgemaakt voor dief, terwijl later bleek dat de notabele bankdirecteur er naast zat en bovendien zelf de dief bleek....

Opvallend veel meer grappen dan ik verwacht had. En aardig om eens zo'n beroemde Ford-western te zien. Echt vervelend was het niet, maar om nou te zeggen dat ik het echt boeiend vond: Nou, nee...

2.5*

Nog altijd de moeite waard om te bekijken en dat kan zeker niet gezegd worden van andere westerns uit die periode. Naar huidige maatstaven uiteraard heel conventioneel: cowboys en indiaantjes. Met John Wayne in een hoofdrol als koele kikker, hard en genadeloos maar toch ook met een peperkoeken hartje. Een rol die later zo vaak werd overgenomen in andere westerns (zelfs door Leone). Als historisch document is Stagecoach ongetwijfeld belangrijk omdat de film model stond voor zowat alles wat er daarna volgde in het genre.

fantastische film van waarschijnlijk de 'beste' regisseur aller tijden.

over ford is veel zever verteld, vooral dat hij racistisch zou zijn terwijl ford één van de weinigen was die 'zwarten' een prominente/waardige rol durfde geven. ok, wanneer je naar Arrowsmith kijkt dan wordt de zwarte sidekick (brooks geloof ik) als een debiel voorgesteld. voor het moderne publiek komt dit super racistisch over maar als je weet dat brooks toen zéér succesvol was met het typetje van de 'domme neger' (buiten de film) dan werpt dit een ander licht op het personage... vind ik.

toen welles gevraagd werd waar hij zijn inspiratie haalde voor kane zei hij:" bij de oude meesters: john ford, john ford en john ford"

Erg fijne western is dit. Erg verassend is het allemaal niet maar Ford weet alles zo strak te houden, en alles zo kloppend af te ronden dat het gewoon een erg goede film is. Geen enkel shot 'klopt' niet, het acteren is over het algemeen goed(John Wayne is weer eens erg cool), en de film(vooral de achtervolging van de koets door Indianen) is erg spannend. Een erg dikke 3.5 sterren.

Het is een mooi uitgewerkt idee: het sociale leven in en rondom een koets die door gevaarlijk gebied moet rijden.
De personages zijn intrigerend en Ford heeft een scherp oog voor het menselijk "tekort"....hij kiest duidelijk partij voor de outcast.....maar is ook realistisch.... de Indianen de grootste outcasts maar dat is niet Fords focus.... de Indianen staan het dichtst bij de (vijandige) natuur....en ford houdt overduidelijk van die prachtige landschappen....De dronken arts staat volgens mij het dichtst bij Ford....hij spot dan ook, letterlijk en figuurlijk, met de beschaving.....

Ford is eerlijk over het wanhopig en vaak hypocriet
geworstel van de geciviliceerde mensheid.....hij kan heel veel in een kleine scénes met schijnbaar simpele dialogen en gebaren ons tonen: die charmante slijmert van een pokeraar, die bugelijke angsthaas van een wiskey handelaar, die een goed hart heeft....de steile soldatenvrouw die, na de bevalling, haar lesje leert....., de paardenmenner een simpele kwebbelaar, die ontroerende "gevallen" vrouw die de grootste hart heeft van allemaal.....en de Sherif die gelukkig op het eind zijn plicht verzaakt......en daar is Ringo "the Kid" dat alleen John Wayne, als bijna zichzelf, kan spelen....één en al naturel van "moeder natuur", op de koets in die prachtige valley... met ook heerlijk geschoten monumentale wolkenpartijen .....hélaas nog niet in kleur!

En de meeste shots van die koets zijn magnifiek.....en voorbeeldig geworden voor latere Westerns...Sergio Leone heeft veel aan John Ford te danken.

Bij nader inzien een half punt erbij: 4,5*

Volgens Mark Cousins in zijn uitputtende boek 'Close-up' was het 30 keer.......

Heerlijk vermakelijke western. Het bonte gezelschap dat zich in de Stagecoach begeeft is erg vermakelijk. Een onderhoudend en divers gezelschap. De film begint pas echt goed te worden na een uur (toegegeven; het is lang wachten op spektakel). Er wordt flink uitgepakt; - Een indianenachtervolging die ontzettend spectaculair is en prachtig in beeld gebracht werd - De langverwachte shootout op het eind (mooi gebruik van suggestiviteit) - en het happy end waar Wayne en Trevor de ondergaande zon tegemoet gaan (en het nog steeds niet helemaal duidelijk is wat voor dubieus verleden Trevor heeft).
Clichés worden niet geschuwd, maar deze film heeft een belangrijk aandeel in de totstandkoming daarvan en waren toen waarschijnlijk helemaal nog niet (zo) cliché. 4 sterren.

Kan ik me goed in vinden. Daar waar het spectaculaire in een western vaak van de shootout(s) moeten komen is het hier vooral de ge-wel-di-ge achtervolging met de koets die tot de verbeelding spreekt, een van de allerbeste jaren '30 actiescènes!

Intelligente film, maar zwak uitegwerkt. Komt daar nog eens bij dat ik John Wayne niet kan uitstaan. Geef mij maar James Stewart!

De muziek van deze films is trouwens gedeeltelijk van Richard Hageman, geboren in Leeuwarden en later naar de Vs getrokken en vele grote Hollywood films gescoord. Dit waren films als 3 Godfathers, Fort Apache, If I were King, Angel and the Badman..... Voor Stagecoach won hij zelfs de oscar voor Beste Score, die hij moest delen met nog enkele andere componisten en werd daarnaar nog voor solo scores 5 keer genomineerd voor een Oscar!

Ah, eindelijk weer eens een echt meesterwerkje van John Ford. Het deed me ergens wel aan Rio Bravo denken qua toon. Beide films schuwen immers de westernclichés totaal niet, maar omarmen ze met zoveel liefde dat je je er wel van moet gaan houden. Daarnaast hebben beide films weinig pretenties en steunen ze voor een groot deel op de formidabele cast.

De film was de doorbraak van John Wayne, maar eigenlijk vond ik zijn rol in deze film nog wel een van de minst opvallende. Sterker nog, ik zou zelfs zeggen dat zijn Ringo Kid een beetje onderbelicht blijft in deze film. De meeste aandacht gaat uit naar Claire Trevor en Thomas Mitchell. En terecht eigenlijk, want deze twee zetten heerlijke rollen neer. Dit is geloof ik de derde film die ik met Trevor zie en ze is in alle films geweldig. Duidelijk het personage waar je het best mee kan leven. Thomas Mitchell zorgt voor een komische noot die erg goed werkt. Vaak stoor ik me aan komische personages in de films van Ford, maar Mitchell weet er de show mee te stelen. Daarnaast is hij als acteur bekwaam genoeg om de dramatische kant van zijn personage ook overtuigend naar boven te laten komen als het nodig is. Mitchell won voor deze rol dan ook terecht een Oscar. Het was sowieso een goed jaar voor hem, want hij zat ook in Gone With the Wind en Mr. Smith Goed to Washington.

Zoals NarcissusBladsp. hierboven al zegt draait de film om outcasts en dat maakt het alleen maar leuker. Ik vond het wel jammer dat het personage van Carradine, de gokker die de zwangere vrouw begeleidt wat onderbelicht blijft. Het blijft nu vooral een vaag figuur.

De film kent vele sterke scènes en werd naar mijn mening helemaal nergens saai. Twee momenten sprongen er voor mij echter uit. De al vaker genoemde achtervolging is ook daadwerkelijk fantastisch en qua dynamiek, tempo, maar ook echtheid zijn tijd heel ver vooruit. Zoiets heb ik in andere films van de jaren '30 (en misschien ook '40 en '50) eigenlijk nog niet gezien. De muziek voegt hier ook veel toe. De tweede scène die ik erg leuk vond is het moment op het einde waarop Mitchell de bar binnen komt lopen waar de schurken zitten. Ik weet nauwelijks waarom, maar ik vond dit een geweldig moment. Leuk dat hij de schurken zo op zijn zenuwen werkt. De spanningsopbouw naar de shoot-out is trouwens ook heel goed.

Ik heb dus weinig kwaads te melden over de film. 4 sterren voor nu, maar dat kan eigenlijk alleen maar omhoog. Is hij in Nederland op dvd verschenen?

Die spectaculaire achtervolging vind ik toch wel één van de beste scènes uit de jaren '30. Daarvoor alleen zou deze film een dikke 4.5* verdienen. Maar de rest van de film was minder (wel nog steeds aardig), zodat ik op een krappe 4* uitkom. Wat een uitstraling heeft die John Wayne trouwens. Ik kende hem alleen van zijn films uit de jaren '50 en '60, maar in 'Stagecoach' ziet hij er als 32-jarige nog erg jong uit!

Gister na jaren weer eens herkeken, hij is niet zo briljant als de latere Wayne/Ford producties als The Searchers en The Man Who Shot Liberty Valance maar zeker heel erg leuk om gezien te hebben, het plot komt vandaag de dag een beetje ouderwets over maar destijds was de verhaalijn van een aantal totaal verschillende mensen die met elkaar opgescheept zitten redelijk revelutionair, daarnaast vond ik de acteurs hun rollen leuk vertolken, vooral (de jonge) Wayne is weer erg cool en lekker op dreef, verder waren de locaties in Monument Valley weer heel erg mooi en zat er nog een leuke en voor zijn tijd een erg spectaculaire actiescene in de film, ik heb het natuurlijk over de achtervolgingscene met de Apaches.

3,5 sterren

In het eerste uur moeten we het doen met een paar interessante dialogen en tegenstellingen tussen bepaalde lagen van de bevolking ( de vrouw met een dubieuze reputatie, de outlaw, de dronkaard en de gevestigde en welgestelde orde). Het is te weinig om het eerste uur te doen slagen. De gaten worden gevuld met de humor van Andy Devine als koetsier, toen misschien grappig, nu redelijk flauw en wat teveel van het goede.

Thomas Mitchell als de altijd dronken Doc Boone vind ik overigens wel erg sterk.

De laatste shoot-out is gewoon een teleurstelling.

Zelfs rekening houdend met het feit dat deze film 70 jaar geleden is gemaakt, is het geen film die mij bij zal blijven.

2,5*

Alle 'John Ford Westerns', die ik tot nu toe gezien heb waren op THE SEARCHERS na, voor mij zware teleurstellingen.

Kan flarden van deze Western van de Duitse tv me nog herinneren, begin er verder maar niet aan.

Ik zit net te kijken naar mijn beoordelingen van John Ford.

Bijvoorbeeld "Rio Grande" kan ik mij nog goed heugen... die gaf ik 1*. Zelden zulke troep gezien. Dat gezing daarin de hele tijd ook.

De film "3 Godfathers" is een 2,5. Maar toen was ik in een goede bui.

Verder heb ik hier nog "She wore a yellow ribbon" en "The Searchers" liggen. Maar erg veel haast om ze te zien heb ik, eerlijk gezegd, niet.

Ford/Wayne zal wel een legendarisch duo zijn, maar ik heb er niets mee.