Le Grand Pardon (1982)

En het is er van gekomen. Het is wat je kan verwachten van een klassieke maffiafilm : eergevoel en verraad slaan de maat. Regie is voor rekening van Alexandre Arcady, talentvolle man met heel wat andere misdaadfilms op zijn rekening en tevens vader van horrorfilmregisseur Alexandre Aja.

Le Grand Pardon speelt zich af in het hart van een Joodse familie, de Bettoune en klanleider Raymond, door een imposante Roger Hanin gespeeld, die dominantie en arrogantie uitstraalt.

Het begin is een 30-minutenlange scène op een doop. Alle personages worden voorgesteld. Het lijkt een gewone gelukkige familie. Schijn bedriegt. De eerste scheuren zijn er al. De rivaliteit tussen de zoon en de neef en de inmenging van een Franse gangster die de ondergang van de Bettoune-klan gezworen heeft, zal het gelach van de eerste 30 minuten vlug doen verstommen. Meeslepende misdaadfilm zonder grote originaliteit maar met sterk acteerwerk.

The French Godfather...en het lange, uitbundige doopfeest kadert perfect in de illustere Amerikaanse voorganger: mooi en familiaal maar...het wemelt er van gangsters.

Het is, samen met het behoorlijk acteren, het beste van de film want daarna volgt er alleen maar een opsomming van afrekeningen, ruzies, geweld en moord en eigenlijk niets wat ons buiten het clichématige brengt.

Een beetje bergaf dus waardoor een 3,5 op het nippertje wordt gehaald.

Nogal wat bekende namen al was het maar voor even, zoals Serge Gainsbourg, vertrouwd aan de bar, sigaretje en wat in de wind...

Onderhoudende film waarin flink wat vaart zit. Dit komt ook door de spilfiguur Raymond die qua postuur, manier van bewegen en gedrag doet denken aan Donald Trump en dan met ADHD.
Het acteerwerk vind ik niet al te best en sommige scènes zijn ronduit potsierlijk zoals die sterfscene van Viviane.
Wel erg vermakelijk dus toch drie sterren.