Beachhead (1954)

Inderdaad, deze oorlogsfilm (dan raak ik gelijk geïnteresseerd) was afgelopen zondag op de televisie te zien op de leuke film televisiezender AMC, maar ik heb hem maandagmorgen opgenomen (toen werd hij namelijk herhaald) en nu pas bekeken. Ondanks dat deze eenvoudige film inmiddels behoorlijk gedateerd is, is hij best nog vermakelijk en kijkt hij ook wel lekker weg (zeker het eerst uur).

Het verhaal speelt zich af op een eiland in de Zuidelijke Grote Oceaan tijdens de Tweede Wereldoorlog en gaat over vier Amerikaanse mariniers, die op pad gestuurd worden om meer te weten te komen over de Japanse mijnenvelden. Daarvoor moeten ze in contact zien te komen met de Franse plantage-eigenaar/spion Bouchard (gespeeld door Eduard Franz), die op het eiland woont en die de bron is qua informatie over de mijnenvelden. De vier Amerikaanse mariniers die op pad gestuurd worden, hebben iets gemeenschappelijks en dat is dat ze samen hebben gevochten op Guadalcanal en zij zijn de enige vier overleefden van hun peloton. De schuld daarvan heeft Sergeant Fletcher (gespeeld door Frank Lovejoy) gekregen en hij krijgt nu de kans via deze opdracht, om zich te revancheren met de andere drie Amerikaanse mariniers, te weten Burke (gespeeld door Tony Curtis), Reynolds (gespeeld door Skip Homeier) en Biggerman (gespeeld door Alan Wells), die zo hun twijfels hebben over de Sergeant en hij is ook niet bepaald geliefd bij hun.

Het verhaal stelt niet veel voor, maar weet opzicht wel te vermaken en er zit eigenlijk ook best veel actie in, welke vooral bestaat uit pief paf poef geschiet. Omdat het verhaal ook direct begint (met de aankomst van de amerikanen op het eiland), is het tempo ook best hoog en visueel gezien mocht deze film er best wezen op de special effecten op het einde na dan (maar goed deze film is dan ook al ruim 60 jaar oud). Visueel gezien wordt vooral de natuur (bomen, planten en water) fraai in beeld gebracht en ook Mary Murphy (in de rol van Nina Bouchard, die de dochter is van plantage-eigenaar Bouchard en waar zowel Sergeant Fletcher als Burke zich over ontfermen en de laatste zegt op einde zelfs tegen haar "Nina, ik hou van je"), was wel een leuke verschijning om te zien.

Uiteraard overleeft niet iedereen de opdracht (degene die het overleven zijn best voorspelbaar) en van degene die sneuvelen, daarvan krijgt Sergeant Fletcher eigenlijk weer de schuld van de andere en dat is eigenlijk niet altijd terecht (misschien bij de dood van Biggerman wel, eerste dode overigens, omdat hij niet eerder heeft ingegrepen). Omdat de film inmiddels behoorlijk gedateerd is, zitter er wel de nodige clichés in, maar dat hoort nu eenmaal bij een film uit die tijd en bij de actie moet je ook geen geweld of bloed verwachten, want dat was uit den boze destijds. Die film is misschien eigenlijk ook wat te langdradig (het gedeelte waar ze een kleine vluchtende Japanse matroos tegenkomen, had men ook beter uit het verhaal kunnen laten, want dat voegde helemaal niets toe en zijn noodloot was ook best crue), want na circa een uur hunkerde ik al na het einde, welke best onnozel was (zeker m.b.t. het laten ontploffen van een Japans oorlogsschip, door vuur op zee ).

De cast doet het overigens verdienstelijk en het was vooral leuk om een jonge Tony Curtis te zien, die inmiddels al is overleden en dat geldt eigenlijk voor vrijwel de gehele cast. Al met al een oubollige oorlogsfilm, die wel leuk is om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege het eerste uur van het verhaal, welke nog best vermakelijk is. De laatste 25 minuten daarentegen, zijn vooral flauw en clichématig.

In de commentaren hierboven komt de film er nog redelijk vanaf, ook qua waardering. Ik zag de film onlangs op AMC, zag in de aankondiging de naam van Tony Curtis en dat maakte mij nieuwsgierig. Kan een ding zeggen, dit was zeker niet zijn beste rol. Maar eigenlijk gold dat ook voor de film. In die tijd waren ze in Hollywood echt wel in staat een gedegen oorlogsfilm te maken, deze hoort daar niet bij. Op alle punten is de film zwak, scenario, regie, acteerprestaties, continuïteit, zelfs de muziek was benedenmaats. Ik vond het een absoluut warrige film, er moest nog iets zijn van romantiek, maar dat kwam absoluut niet uit de verf, was ook niet zo gewenst in deze film. Je bent op de vlucht voor de vijand in de jungle en dan neem je ook nog even de tijd om wat aandacht aan de andere sexe te geven, behoorlijk ongeloofwaardig. De special effects waren zelfs voor die tijd een lachertje, 100 meter de zee op zwemmen, een handgranaat gooien zodat drijvende brandstof vlam vat en een vijandelijk marine schip vernietigd, yeah wright. Een 1 voor de moeite

Ben over deze film niet zo tevreden. Kan zijn dat het vroeger beter aansloeg maar als ik in gevecht een paar maal een handgranaat gooi en deze ruim 70 meter met een percentage van 100% raak gooi, dan ben je wel een goede soldaat. De film pakte op een of andere manier mij ook niet bij de lurven zodat ik in het verhaal kwam. Ik heb de laatste weken veel oorlogsfilms gezien en deze komt toch bij de onderste laag terecht.

Toch, ja toch, waren er ook prima stukken tussen en daarom een 5.