None but the Brave (1965)

Ik vond dit wel een leuke oorlogsfilm, het blijft boeiend en er werd erg goed geacteerd. alleen jammer dat het camerawerk nogal slordig uit zag. sinatra wilde dus nooit meer een film regisseren door deze "blunder" maar ik vond de film erg meevallen, ik geef 3.5 sterren.

Inhoudelijk geen slechte film maar acteerwerk is toch behoorlijk mager. Meestal let ik niet op details, maar als je aan het einde ziet hoe slecht toch. Die Japanners hadden zo druk gedaan, toen moesten ze dood blijven liggen. Nou je ziet ze gewoon ademen.

Zeer slechte oorlogsfilm die als een klucht over komt daarbij zijn de palmbomen gewoon in de grond geplaatst om een wat exotisch beeld te krijgen.

'k Geloof dat Sinatra nooit dienstplicht heeft vervuld. Er was iets met zijn trommelvlies in zijn oor en nadien werd hij belangrijker op het thuisfront geacht dan ergens in het oorlogsgebeuren.

Eigenaardig toch dat hij zijn enige Oscar in een langspeelfilm won met een soldatenplunje aan ("From here to Eternity") en dat hij later vele malen als militair optrad in, laat ons zeggen zeer behoorlijke films ("Some came running", "Kings go forth", "Von Ryan's Express"...) en in zijn vroegere muzikale filmpjes als "On the Town" en "Anchors Aweigh" was hij matroos op een oorlogsschip.

Nu echter dat hij de regie kon voeren in deze "Non but the Brave" heeft hij er eigenlijk niets van gebakken. Het is een ongeloofwaardige prent, noch drama, noch komedie, die de juiste toon nooit vindt en van de ene absurditeit in de andere valt.

Hij zelf speelt een buitenbeentje, zoals hij dat graag had, maar ook dat is niet overtuigend.

Tot wat dient het oorlogvoeren en "Nobody ever wins" is wellicht de boodschap, maar om tot dat besluit te komen hebben we onderwege aan deze film niets gehad.