Three Days of the Condor (1975)

Had hem beter in mijn herinnering.

De film zakt op een aantal punten (met name een paar Dunaway-scènes) erg in, en het laatste halfuur is erg slap (vanaf dat die creepy huurmoordenaar ineens gezellig gaat doen). Toegegeven, het eindigt niet zoals de meeste thrillers ( met een shootout) maar dit einde vind ik echt veel te open. Want wordt het verhaal gepubliceerd? Waar gaat hij heen? Hoe loopt het af met Dunaway? Wie krijgen op hun flikker? Hoe loopt het af met die ouwe vent met dat strikje bij de CIA? Etcetera, etcetera. Jammer. Pats, aftiteling.

2.5 sterren

Herzien.

En helaas pindakaas, de film viel me tegen. De eerste keer was dan ook decennia geleden. Vond het nogal een suf verhaaltje dat nauwelijks weet te boeien. Gelukkig is e.e.a. enigszins onderhoudend. Maar het verhaal is helaas niet het sterkste punt. Een aardige Redford en Von Sydow ten spijt.

Redelijk.

Een soort realistischere voorloper op de Bourne-films, dit. En ook een superieure voorloper. Met name de eerste helft vond ik zeer spannend. De Condor is geen getrainde spion, hij werkt slecht bij de CIA om boeken te lezen. Dat maakt hem voor mij net wat interessanter dan Bourne of Bond. Hij is hulpelozer, maar zoals die moordenaar al zegt, daarmee ook onvoorspelbaarder. Het is leuk hoe hij zich uit verschillende benauwde situaties improviseerde. Schijnbaar hou ik van dit soort helden. North by Northwest vond ik ook al zo goed omdat de hoofdpersoon daar een reclameman was en geen geheim agent.

Pollack zet een aantal leuke obstakels voor zijn held op een creëerd zo sterke Hitchcockiaanse spanning. Ook het paranoia-gevoel dat de overheid overal zit komt mooi over. Hier is zo'n zeldzame film waarin iedere suspense-scène ook gewoon echt spannend is. En er zijn best veel suspense-scènes. Hoe het gedoe met die boeken nou precies in elkaar zat was me een tikkeltje onduidelijk, maar de complotten rond olie hebben tegenwoordig een extra nare bijsmaak. Cliff Robertsons verklaring op het einde is sterk. Sowieso een bijzonder eind. Vrij open, met een onzeker gevoel. Werkt prima bij een paranoiathriller. Eveneens goed voor de spanning is Max Von Sydow als intimiderende huurmoordenaar. Zijn tekst in de laatste scène waarin we hem zien is erg sterk.

De relatie tussen Dunaway en Redford vond ik dan weer wat minder goed, al deden beide acteurs hun best. De dialogen hadden een heel ander karakter dan de rest. Ze voelden meer geschreven aan. Alleen die bed-scène, afgewisseld met die eenzame foto's wist me in hun relatie te overtuigen. Gelukkig richt Pollack zijn aandacht vooral op het complot en niet op de romantiek. Een ander klein minpuntje was dat teveel van de uitleg op het einde kwam. Hoort er een beetje bij natuurlijk, maar na een halve film pure spanning is het toch een afknapper dat op 3/4 van de film de spanningsboog wat doorbroken wordt. Het laatste kwart herpakte de film zich wel, maar het beste zit vooral in de eerste helft.

Hangt ergens tussen 3,5* en 4* in. Eens kijken wat de tijd met mijn waardering hiervoor doet. Er zit toch echt veel mooi thrillerwerk in.

Spannende film die toch boeiend blijft.

Goed geacteerd.

3,5 ster

Uitstekende film die alles heeft wat een dergelijke thriller moet hebben. Uitstekend plot met verassende plotwendingen, effectieve spanningsopbouw, prima suspense-scènes en zeer degelijk acteerwerk. Jammer dat de meeste uitleg tegen het einde moet komen, en de romance tussen Dunaway en Redford voelt ietwat geforceerd aan. Voor de rest is dit uiterst geslaagde, zeer vermakelijke thriller met een zeer genietbaar 'seventies' sfeertje. Pollack levert prima regiewerk met deze film.

Mja, het romantische intermezzo is niet bepaald het sterkste deel. Toch zit daar wel de beste opmerking: I'll help. You can always depend on the ol' spy fucker. En de boekenwurm heeft haar nodig. Sterk uitgangspunt natuurlijk, alhoewel dat gegeven op zeker moment wel wat wordt uitgerekt. Ik heb de film vroeger wel eens beter gevonden. Neemt niet weg dat het nog altijd voldoende sterke elementen heeft om er twee uurtjes voor uit te trekken.

Complottheorieën gaan er altijd wel in en met de suspense zit het ook wel goed. De scène waarin Condor en Joubert elkaar ontmoeten bij en in de lift is nog altijd iets om de zenuwen van te krijgen. Sowieso is von Sydow geknipt voor zijn rol. Een kop die je bijblijft. Bovendien geeft hij er ergens nog een aardige draai aan. Het sluitstuk en de opmerking over 'The Community' zeggen iets over het tijdsbeeld, al is er misschien niet zo heel veel veranderd. Al met al nog altijd best aardig.

Leuke old school politiek/complotthriller met sterk acteerwerk van Redford en von Sydow en een lekker spannende opbouw van de film.

Uiteindelijk wel een klein beetje jammer dat de grote climax niet echt zo bijzonder is en dat de romance tussen Redford en Dunaway een beetje overbodig is.

3*

Misschien niet zo vakkundig gemaakt als All the Presidents Men, wellicht is het hoofdpersonage niet zo goed uitgewerkt als in the Conversation en Network heeft misschien veel meer te vertellen, maar deze film is minstens zo spannend. Goed te zien waar Enemy of the State zijn krenten vandaan haalt. 4 sterren.

Degelijke spionagethriller, die wel moeite heeft om de spanning vast te houden. De vrijscène halverwege de film slaat als een tang op een varken en is volkomen misplaatst. Redford is als altijd goed bezig en Von Sydow is gewoon een sinistere zichzelf. Zonde dat Faye Dunaway maar een bescheiden rol heeft. Leuk om in een Amerikaanse film een soort solex tegen te komen. Nooit geweten dat ze die dingen daar ook hadden.

Niet helemaal geslaagde thriller die flink te lijden heeft onder de bijzonder zwak uitgewerkte relatie tussen de Condor en die meid. Het begin is wel aardig en Redford speelt aardig. Toch kan het niet echt de film redden en het verhaal gaat uiteindelijk als een nachtkaars uit.

Sommige kijkers hebben moeite met de film omdat volgens hen de spanning niet voldoende op peil is en/of blijft. Geen probleem mee gehad en de film inmiddels voor de 2e keer gezien.

O.k., het is jouw stijl of niet en daar valt over te discuteren maar laten we daar maar niet aan beginnen.

Wij vonden het een prima film met dito verhaal en onze waardering is een ruime 7+!

En daar moet u het mee doen.

Onderschat.

De boekenwurm, en de film zelf ook. Het verhaal is spannend en geloofwaardig - geloofwaardiger dan de meeste spionnenfilms. En er zit leuk veel subtiele humor in ook, al moet je misschien goed opletten om die op te pakken. Vooral Faye Dunaway brengt er een paar waar ik om lachen kon. Sowieso een mooie rol die ze hier neerzet, toch een wat ondergewaardeerde actrice eigenlijk. Robert Redford niet - ondergewaardeerd, bedoel ik, maar ook hij lijkt wat weinig credits te krijgen voor wat ik toch eigenlijk gewoon een mooie rol vind.

Sinds ik een keer een interview met Sydney Pollack gezien heb ben ik overigens nogal fan van deze regisseur. Maar ik blijk nog lang niet al zijn films gezien te hebben, en zeker ook niet recent. Tijd om dat eens in te gaan halen... en, volkomen toevallig overigens dat ik deze film zag - ik was eigenlijk op zoek naar The Day of the Jackal, en door een of andere kronkel in mijn brein kwam deze dus op het stapeltje terecht. Je kan ergere vergissingen maken.

Sydney Pollack maakte van het boek van James Grady een knappe film.
Er zit voldoende spanning in en de kijker heeft er eigenlijk lang gissen naar wat de motieven zijn van de moorden en dat een onwetende een jachtobject wordt is doorgaans een graaggezien thema, zeker als die rol vertolkt wordt door een goede Robert Redford.
Meerdere sterke scènes, met verrassende vondsten het beroep doen op een groep omstaanders om veilig te zijn, de technologische snufjes met de telefoondiensten... Anderzijds vond ik de plotse vrijage met Faye ook wel verrassend maar slecht ingepast.
En zo zie je maar, voor de zoveelste keer, - en zo is het nu éénmaal, helaas - hoe menselijke waarden moeten wijken voor politiek-economische motieven zeg maar kapitaal en macht.
Goede montage en geluid (de ratelende en papieruitspuwende telexmachines bij het ontdekken van de moorden, als voorbeeld).

Het sterke eerste uur wordt tenietgedaan door een plot dat tot het einde vaag blijft en een oninteressante romance. Veel in de film draait om vertrouwen. De kern van het verhaal is geïnspireerd door de politieke spelletjes van de CIA en uitbreiding van haar niets ontziend machtsapparaat die van de jaren '70 een dirty decennium maakten op het vlak van internationale politiek (vb. Watergate). Robert Redford steelt opnieuw eens de show. Goed geacteerd, kon interessant worden maar voor mij mist het tempo.

“I don't remember yesterday. Today it rained.”

Uitstekende politieke thriller. Een rustige opbouw van het verhaal, een ingewikkeld maar wel goed te volgen script, charismatische acteurs en op momenten razend spannend. En Sydney Pollack heeft ook de perfecte locaties gekozen en omstandigheden gecreëerd voor dit soort film vol politieke intrige. De relatie tussen Redford en Dunaway oogt wat vreemd en voelt wat gehaast aan, maar de acteurs weten het wel te verkopen. Ook Max von Sydow heeft een heerlijke rol als huurmoordenaar/overheidsagent. Het einde is uitstekend, met een Refdord die voor de rest van zijn leven over zijn schouder moet blijven kijken.

Zeer degelijke thriller, met prima rollen van Robert Redford en Max von Sydow. De film begint sterk en zakt vervolgens wel iets in. Toch blijft de film boeiend genoeg, met name omdat pas aan het eind duidelijk wordt hoe het zit. De romance tussen de personages van Redford en Dunaway komt wel weinig overtuigend over en had beter achterwege kunnen blijven.

Fijne spionagethriller met twee superprestaties van Redford en von Sydow. Geweldig hoe zij de film dragen en de sfeer en het mysterie staande houden. Joseph "Condor" Turner wordt wat de enemy of the state wanneer hij als enige overlevende van zijn dienst op de vlucht moet. Waarom precies is niet geheel duidelijk en wordt ook pas later uit de doeken gedaan. Weinig spectaculairs alvast, maar het is vooral de dreiging en de toon van de film die begeestert.

Bij de clichématige en voorspelbare romance gaat de film eventjes kwalitatief uit de bocht. De internationale machtspolitiek van de VS uit vooral de jaren 70 komt er vrij bekaaid vanaf met zijn conspiracy theories, maar daar schrikken we niet meer van.

Eén van de quintessentiële paranoia thrillers waar de 70-er jaren patent op leken te hebben, samen met The Conversation, The Parallax View, All The President's Men en Marathon Man. Niet te missen. Hoewel de premisse van boekenwurmen die alles wat geschreven is aftasten op verborgen boodschappen, is de waarschuwing van CIA directeur Cliff Robertson right on the mark gebleken: als puntje bij paaltje komt en de nood hoog is, hebben mensen het er gewoon voor over om de democratie en de pers aan de kant te zetten en de handen vuil te maken.

Op het gokje bij de kringloop meegenomen omdat de titel wel iets klassieker-achtigs had, daarnaast leek de cast een goede reden. Maar de hoogvlieger die ik hoopte gevonden te hebben bleek dit toch bepaald niet te zijn.

Desondanks begint het niet oninteressant met een low key CIA tak die aangevallen en uitgemoord wordt met Condor als toevallige overlever die op de vlucht slaat. Zoals reeds gezegd, het begin is best oké, de paranoia en angst die daarop volgt ook, en natuurlijk is het tijdsbeeld altijd mooi met de sfeer, auto's en kledij van die tijd. Oké tot daar zou ik zeggen, maar daarna komt toch de klad erin.

Het zogenaamde smerige spelletje dat speelt met bedrog en leugens slaat niet echt aan, iets dat ook voor de spanning geldt die nogal ondermijnd wordt wordt door de trage jazz achtige soundtrack die wellicht bij die tijd past maar niet bij een film die een vibe van spanning en dreiging behoort te hebben. Zo vind ik de ketspartij met Kathy ook weinig toevoegen en eigenlijk onbegrijpelijk, want ze heeft een vriend, veel gebeurt onder druk en dreiging van een pistool maar we kunnen plots wel met de benen wijdt, tja...

En dan is Condor zelf een raadsel die voor een 'lezer'/ analist wel heel vaardig in dingen is, een berenconditie heeft, een hitman uitschakelt, meer dan behoorlijk kan schieten en goed overweg met afluister apparatuur waar hij ook al weer zo twijfelachtig vaardig mee is. Ja, hij heeft in het leger iets met communicatie gedaan maar toch...

Net als de jagers vraag ik me op een gegeven moment ook af of Condor niet meer is dan hij beweert, en dat had op zich best nog een knappe plot ontwikkeling kunnen zijn. Het idee zal er ongetwijfeld zijn rond paranoia, achterdocht, achtervolging, bedrog en het gebruiken en werven van mensen naar het uitkomt, toch doet het mij allemaal erg weinig. De film kan degelijk genoemd maar ontstijgt voor mij geen moment de middenmoot.