Noord-Korea: Een Dag uit het Leven (2004)

Interessante documentaire.

Ten eerste is het bijzonder dat Fleury daar mocht filmen. Alles lijkt strak geregisseerd door het Noord-Koreaanse filminstituut. Wat hij mocht filmen, en vooral wat niet.

Ze kozen het modelgezin. Het modelgezin doet precies wat er van ze verwacht wordt; antwoorden geven die passen bij het systeem. Ik denk niet dat de moeder elke morgen op weg naar school.anti-Amerika liedjes met haar zingt. De dochter heeft er in ieder geval weinig zin in.

De Engelse les vind ik het hoogtepunt van de film. Erg grappig. Taalles was nog nooit zo vermakelijk.

Ik had iets meer van de film verwacht. Fleury heeft weinig vrijheid gekregen en dat is te zien.

"Ik had de behoefte om dat land wat neutraler te belichten dan de westerse propaganda die wij kennen" - Pieter Fleury

Elf jaar voor Vitaliy Manskiy onder het nauwlettend toeziend oog van de Noord-Koreanen zelf zijn documentaire opnam, deed de Nederlander Pieter Fleury (Ramses (2002)) iets soortgelijks. 'Gemaakt onder auspiciën van het ministerie van Cultuur van de Volksrepubliek Noord-Korea', geeft een titelblad voorafgaand aan de film al aan. "Zij bepaalden wát ik filmde, maar niet hóe. Als tegenprestatie heb ik bedongen dat ze geen inspraak kregen in de montage", aldus Fleury.

Fleury wilde met Noord-Korea: Een dag uit het leven voornamelijk informeren. Ondanks dat je slechts het tipje van de ijsberg ziet, en ook nog door henzelf gekozen, krijg je toch een beeld van hoe zij zichzelf zien, of willen zien. Manskiy ging met zijn Under The Sun verder, door met meerdere SD kaarten te werken en zo filmmateriaal het land uit te smokkelen wat de Koreanen niet onder ogen hadden gehad. Dit was vaak in het geniep geschoten, tussen alle van te voren bedachte taferelen door, en tijdens de 'retakes' daarvan. En hoewel onze landgenoot in deze drie kwartiertjes dus wel het nodige laat zien, vertelt de latere documentaire stukken meer. Tel daarbij op dat Under The Sun wat stijlvoller geschoten is, en de 'winnaar' is duidelijk. Toch is Fleury's docu als op zichzelf staand document zeker de moeite waard.

3,3*