Le Bonheur (1934)

Wat zie ik, nog geen stemmen van de herbier non- buffs voor de eerste officiële Franse auteursfilm aller tijden ? De jure dan toch, u kent het verhaal.

Verfilming van het eponieme melodrama van Bernstein, wiens over the top werk werd gespoofd door Resnais in melo, een film die bij de komende Resnais retrospectieven wel aan de orde zal komen. Het stuk was een hit schijnbaar en had ook Boyer en Simon in de cast, niet Morlay echter. Boyer verzocht l'herbier om het te verfilmen, en tegen zo'n stuk überkitsch zei onze gay vriend natuurlijk geen nee.

Het resultaat is overwegend camp en een duidelijk stuk verfilmd theater, inventiever natuurlijk dan de doorsnee toneelverfilmingen uit die tijd maar toch. Breekpunt is zo'n beetje het zeeeeer lange courtroomdrama dat bijna de film de nek omdraait en waarvan het zich niet geheel herstelt, om in de tweede helft in feite pure soap te zijn.

Maar ook af en toe inventief zei ik: l'herbier probeert nog wel iets van de triviale stof te maken. Getuige bij voorbeeld de opbouw naar de aanslag die voor een niet voorbereide kijker volstrekt out of the blue komt, en beslist niet is "getelefoneerd" zoals toen en nu gebruikelijk. Bovendien wordt de aanslag zelf niet in beeld gebracht ! Verder laat l'herbier het aan de kijker over om te bepalen wat Boyer tot zijn daad dreef, en legt de anti- held het zelf nooit uit. Anarchisme van de daad blabla ja, maar wie gelooft dat.

Frappantst echter is het pure meta aspect: de film wordt op zijn beurt tot film in de film, als de aanslag en het bijbehorende schandaal door de cynische entertainmentindustrie wordt ontdekt als goudmijn, niet in het laatst door Morlay zlef, de diva die 10000% fake is en in permanente staat van hysterie en ontkenning leeft. Dat resulteert dus in een opmerkelijke sequentie waarin Boyer zelf toekijkt hoe op een filmset zijn aanslag wordt nagespeeld ! Was toch zijn tijd vooruit wat dat betreft, zou ik denken. Plus dan nog het slot.

Morlay als diva is werkelijk onuitstaanbaar en ook Boyer legt het er dik op, wat dat betreft is dit product nog geheel een kind van zijn tijd. We hebben trouwens ook nog een over the top zeiknicht als manager van Morlay, dat is niet opmerkelijk misschien maar wel opmerkelijk is dat hij hier ook expliciet is voorzien van een holmaatje. Een deze zeiknicht wordt dan nog wel vertolkt door Michel Simon ! Van alle markten thuis. Het liefje van de regisseur- Catelain- treedt hier trouwens op als hubby van Morlay.

Enfin, ik weet niet of dit geschikte stof is voor aspirant l'herbier buffs, zal net als LPDLDEN of LMDLCJ wat te theatraal voor hen zijn, al is dit minder behept met vroege talkie eigenaardigheden.

Met over the top melodrama hebben ze minder problemen, getuige hun waardering voor venus aveugle...mogen wij daaromtrent nog scherpe observaties verwachten ? Jullie waren me voor...

Tenslotte: is uiteraard te downloaden met fansubs, maar volgende week wordt hij ook uitgebracht op BLU RAY.

1935. Alleen de titel, "Le Bonheur" (Het Geluk) zal destijds het publiek reikhalzend hebben doen uitkijken naar deze film, die bovendien kon rekenen op een supercast : Charles Boyer, Gaby Morlay en Michel Simon.

Het is een romantische, zo goed als melodramatische film over een onmogelijke liefde.

Charles Boyer krijgt een personage toebedeeld die men zich amper kan voorstellen, maar de film wil m.i. vooral toch even verduidelijken dat het geluk niet als vanzelve uit het sukses, rijkdom en aanzien voortvloeit en dat ook de liefde niet in alle omstandigheden en verhoudingen mogelijk is.

Goed camerawerk, zeker voor zijn tijd, vlot verhaald en de actie verplaatsend, want, alhoewel de film gebaseerd is op een toneelstuk, laat hij nooit die indruk