Nicholas and Alexandra (1971)

Zo nu en dan ontdek je nog eens een film waarvan je nog nooit eerder gehoord hebt en dat ook nog eens een grote productie blijkt te zijn. Je vraagt je dan af hoe een film zoals deze in de vergetelheid is geraakt. Omdat deze film behoorlijk veel overweg heeft met Dr. Zhivago, zowel het verhaal als de stijl, ligt daarin wellicht het antwoord. Ondanks de meer dan drie uur durende speeltijd is deze film erin geslaagd mijn aandacht vast te houden, en dat komt voornamelijk door de hoofdrolspeler, die een geloofwaardige Tsaar Nicolaas neerzet. Gelukkig blijven de tenenkrommende romantische momenten binnen de perken en houdt de sterke cast deze film op de been. Ik hoopte wel wat meer te zien te krijgen van de slagvelden met de Duitsers, maar daar lag overduidelijk niet de focus op, net zoals zijn voorganger. Al met al krijgt deze film van mij een ruim voldoende.

Reconstructie van de Russische Revolutie vertelt vanuit het perspectief van Nicholas II [Michael Jayston], de laatste tsaar van Rusland, en diens echtgenote Alexandra [Janet Suzman]. In zijn Rusland-trilogie had Sergei M. Eisenstein al de Bolsjewistische kant van het verhaal verteld en in Doctor Zhivago (1965) benaderde David Lean dezelfde gebeurtenissen vanuit een meer menselijk perspectief. Deze biografie toont de zwakheden van de tsaar, die onvoldoende oog had voor de veranderende status van zijn familie en teveel vertrouwde op steun van zijn familie in Europa. Uiteraard komen alle iconische figuren uit de periode voorbij, met vooral Tom Baker indrukwekkend als Rasputin, en verschijnen er flink wat toppers uit de Britse filmwereld in kleine rolletjes (waaronder Laurence Olivier, Michael Redgrave, Harry Andrews en Jack Hawkins), maar Jayston en Suzman torenen boven alles uit met voortreffelijke acteerprestaties. De massascènes zijn vaak indrukwekkend en de Oscars voor respectievelijk Art-Direction/Set-decoration en de kostuums zijn absoluut verdiend. De slotscène vergeet je niet gauw. Destijds bekritiseerd vanwege de speelduur, maar wat mij betreft is er geen verspilde frame te vinden.

Net op de BBC geweest. Altijd goed op zich, historisch drama. Echt een film die ook in de jaren 50 of 60 kon zijn gemaakt. Veel dramatische blikken en dus closeups. Veel acteurs die later vooral bekend werden kunnen spotten. Werd veel tijd genomen om richting het onafwendbare eind toe te werken.