Koktebel (2003)

De karakters en het verhaal zijn bijzonder aanstekelijk door de simpliciteit van beiden. Gaandeweg greep de film mij toch wel door de eenzaamheid van de al zelfstandige jongen, die in tegenstelling tot volwassen in deze film alles op een rijtje heeft. Erg sterk geacteerd van Gleb Puskepalis! De beelden zijn praktisch altijd prachtig, met een sterk gevoel voor sfeer. Soms volgt de camera terwijl iemand een bepaalde handeling herhaalt (vrij onnuttig maar ok) en soms geeft het wel erg mooi en vrij gevoel weer. De albatros wordt zeer aardig als metafor gebruikt voor de zoon. 4 sterren

Heerlijke road movie die gewoon lekker wegkijkt. Vader en zoon hebben dan wel weinig materiële zaken en komen daardoor soms in erbarmelijke situaties terecht, maar daar tegenover staat de hartverwarmende band die vader en zoon uitstralen, dat is weer eens wat anders dan kinderen die veel verwend worden met spullen, alleen nooit op enige affectiviteit kunnen rekenen. Welk kind zou nou niet met zijn vader zo `n groots avontuur willen beleven? Fijne sfeerfilm, waarbij het heerlijk is om de hoofdpersonen te zien survivallen. De cinematografie is aardig, maar niet bijzonder. Wel mooi, zijn de lange scènes waarbij de regisseur lange tijd op een plek inzoomt. Sympathieke film. 4*

Mooie roadmovie hoor, zelfs ontroerend her en der . Hoogtepunt is de scene waarbij die ouwe vieze man een olifant nadoet met zijn broek. Je moet eigenlijk zien wat ik bedoel en hoe geinig het wel niet is .

Heb de film net gezien. Hij viel mij een beetje tegen. Er gebeurd niet echt veel en was soms een beetje saai, maar toch vermakkelijk.

Fijne roadmovie met een lekker traag tempo, zoals dat wel vaker bij roadmovies het geval is. De film is op een mooie manier geschoten en hoewel Rusland op zich best een mooi land is om te zien, ziet het er af en toe ook best arm en mistroostig uit. De relatie tussen vader en zoon is goed uitgewerkt en komt op mij zeer naturel en oprecht over. Het is leuk om te zien dat naarmate de film vordert, de band tussen vader en zoon ook steeds hechter wordt. Het acteerwerk is van beiden ook erg goed. Kortom een aardige sympathieke en sfeervolle film, met zowel een lach als een traan.

3,5*

Koktebel was voor mij toch een kleine verrassing. De vergelijkingen met het meesterwerk van Zvyagintsev werden eerder al gemaakt. Maar het is oneerlijk om een film daarop te beoordelen.

De gehele film lang is er een vrij laag tempo, waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt. Maar bij elke gebeurtenis verandert de relatie tussen vader en zoon. Wat vooral mooi is aan deze film is dat de film niet echt een begin en einde kent. Het is daadwerkelijk een fase in het leven van de hoofdrolspelers. Uiteindelijk kent de film zeer weinig minpunten, al wil dat niet zeggen dat Koktebel bijvoorbeeld visueel gezien beeldschoon is of qua actereerwerk van topniveau is. Het verhaal had ik het liefst iets subtieler gezien, maar de dikke voldoende blijft zonder twijfel staan.

Ik vond de shots tegen het einde en vooral nu ik de poster zie wannabe Vozvrashcheniye maar de film schiet zeker te kort om daarmee vergeleken te mogen worden. Wel redelijk filmpje, die na een sterk eerste deel helaas wat inzakt. Het einde is dan wel weer mooi en ook de muziek vond ik mooi.

3.0*

De vergelijking met Vozvrashcheniye is niet gek natuurlijk. Al is deze film minder goed en wat lichter van toon. Met goed gedoseerde kleine humor die de toch wel mistroostige middle-of-nowhere sfeer iets luchtiger maakt. Mooie hoofdrol van de jongen die de film toch het meeste moet dragen. Mooi einde ook, al gaat de film zo'n 30 seconden te lang door, de film had mogen stoppen bij het shot vanuit de lucht voordat de vader terugkomt.

3.5*