Koktebel (2003)

In 2004 won dit de FIPRESCI-prijs. Ik denk dat vanwege de gelijkenis met 'The Return' men besloten heeft de release een jaar uit te stellen.

Mooie film met een eenvoudig plot. Het moet het ook hebben van de indringende beelden van het ruige Russische achterland en de armoede die het hedendaagse Rusland kenmerkt. Het jochie houdt zich vast aan de droom van zijn vader die in feite alle hoop al heeft opgegeven. 3,5*

vage film.hield er wel van om het russische landschap voorbij te zien komen.de vreemde sfeer die dat land uit kan stralen raakte mij wel.

verder had de film niet veel om het lijf.

De karakters en het verhaal zijn bijzonder aanstekelijk door de simpliciteit van beiden. Gaandeweg greep de film mij toch wel door de eenzaamheid van de al zelfstandige jongen, die in tegenstelling tot volwassen in deze film alles op een rijtje heeft. Erg sterk geacteerd van Gleb Puskepalis! De beelden zijn praktisch altijd prachtig, met een sterk gevoel voor sfeer. Soms volgt de camera terwijl iemand een bepaalde handeling herhaalt (vrij onnuttig maar ok) en soms geeft het wel erg mooi en vrij gevoel weer. De albatros wordt zeer aardig als metafor gebruikt voor de zoon. 4 sterren

Heerlijke road movie die gewoon lekker wegkijkt. Vader en zoon hebben dan wel weinig materiële zaken en komen daardoor soms in erbarmelijke situaties terecht, maar daar tegenover staat de hartverwarmende band die vader en zoon uitstralen, dat is weer eens wat anders dan kinderen die veel verwend worden met spullen, alleen nooit op enige affectiviteit kunnen rekenen. Welk kind zou nou niet met zijn vader zo `n groots avontuur willen beleven? Fijne sfeerfilm, waarbij het heerlijk is om de hoofdpersonen te zien survivallen. De cinematografie is aardig, maar niet bijzonder. Wel mooi, zijn de lange scènes waarbij de regisseur lange tijd op een plek inzoomt. Sympathieke film. 4*

Prachtige film, deed me sterk denken aan Vozvrashcheniye van regisseur Andrei Zvyagintsev die voor die film terecht de gouden leeuw won op Venetië Filmfestival.

Road movie, met vader op pad. Zeer ontroerend beide films een sterke aanrader!

Mooie roadmovie hoor, zelfs ontroerend her en der . Hoogtepunt is de scene waarbij die ouwe vieze man een olifant nadoet met zijn broek. Je moet eigenlijk zien wat ik bedoel en hoe geinig het wel niet is .

Heb de film net gezien. Hij viel mij een beetje tegen. Er gebeurd niet echt veel en was soms een beetje saai, maar toch vermakkelijk.

Fijne roadmovie met een lekker traag tempo, zoals dat wel vaker bij roadmovies het geval is. De film is op een mooie manier geschoten en hoewel Rusland op zich best een mooi land is om te zien, ziet het er af en toe ook best arm en mistroostig uit. De relatie tussen vader en zoon is goed uitgewerkt en komt op mij zeer naturel en oprecht over. Het is leuk om te zien dat naarmate de film vordert, de band tussen vader en zoon ook steeds hechter wordt. Het acteerwerk is van beiden ook erg goed. Kortom een aardige sympathieke en sfeervolle film, met zowel een lach als een traan.

3,5*

Interessante film maar we zijn natuurlijk wel gewoon om snelle Amerikaanse films te zien. Ik had wat moeite om mij te blijven concentreren met deze film, alhoewel ik graag road-movies zie.

Ik vraag mij zelfs af of alle Russen zo slecht eten met wat we daar gezien hebben op hun bord.

Nou, over iedere afzonderlijke Rus weet ik het niet, maar de meesten eten wel zo slecht!

Schitterende Russische roadmovie zomaar gisteravond op de Belg. Doet wel een beetje denken aan de eveneens Russische film The Return.

Ik heb er van genoten, maar ik hou erg van films met een langzaam tempo. Bleef ook mooi uit de sentimenteel-valkuil.

Koktebel was voor mij toch een kleine verrassing. De vergelijkingen met het meesterwerk van Zvyagintsev werden eerder al gemaakt. Maar het is oneerlijk om een film daarop te beoordelen.

De gehele film lang is er een vrij laag tempo, waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt. Maar bij elke gebeurtenis verandert de relatie tussen vader en zoon. Wat vooral mooi is aan deze film is dat de film niet echt een begin en einde kent. Het is daadwerkelijk een fase in het leven van de hoofdrolspelers. Uiteindelijk kent de film zeer weinig minpunten, al wil dat niet zeggen dat Koktebel bijvoorbeeld visueel gezien beeldschoon is of qua actereerwerk van topniveau is. Het verhaal had ik het liefst iets subtieler gezien, maar de dikke voldoende blijft zonder twijfel staan.

Ik vond de shots tegen het einde en vooral nu ik de poster zie wannabe Vozvrashcheniye maar de film schiet zeker te kort om daarmee vergeleken te mogen worden. Wel redelijk filmpje, die na een sterk eerste deel helaas wat inzakt. Het einde is dan wel weer mooi en ook de muziek vond ik mooi.

3.0*

De vergelijking met Vozvrashcheniye is niet gek natuurlijk. Al is deze film minder goed en wat lichter van toon. Met goed gedoseerde kleine humor die de toch wel mistroostige middle-of-nowhere sfeer iets luchtiger maakt. Mooie hoofdrol van de jongen die de film toch het meeste moet dragen. Mooi einde ook, al gaat de film zo'n 30 seconden te lang door, de film had mogen stoppen bij het shot vanuit de lucht voordat de vader terugkomt.

3.5*

Ben hier toch wel benieuwd naar! Vanavond kijken.

Ik dacht dat er "kakmoeders" op de poster stond

Waar het hart vol van is..

Na hem gister herzien te hebben blijft het waarde oordeel het zelfde.

Het is een mooie roadmovie maar om hem te vergelijking te trekken met een van mijn favo's The Return (wendyvortex) gaat me een beetje te ver. Daar komt deze film net iets te kort voor. Des al niet te min blijft het een mooie film.

Russische film, gesproken in het Russisch.

Twee weken geleden opgenomen van Nederland 2 ( VPRO) en de enigste ondertiteling gedurende het 1e uur kijken bestond uit: "bedankt", "80%" en "ik leer alles" !!

Dat vind ik te weinig om van een film -waarvan ik de taal niet versta- te kunnen genieten en daarom 2 ster (jammer).

Waren bij de VPRO (waar ik nota bene zelf lid van ben) zeker te druk met het zogenaamde opleuken en glimbaar van van hun omroepgids.

nee voor mij was deze film niet de moeite.
heel in het begin van de film zie je in de trein 2 scenes met het rapen van appels, waarvan je kan vermoeden dat de zoon zich zaken verbeeld. Later is er nog zo een moment met het meisje na het roken van een sigaret.
Dan heb ik geprobeerd om te zoeken tijdens het kijken naar realiteit en fantasie van de jongen.
En als je dan de slotscène ziet dan weet je niet of dit waar is of een droom.
Dit gaf de film wel een extra dimensie, maar vond hem toch zwak..
2*