Yeojaneun Namjaui Miraeda (2004)

Aanvankelijk dacht ik: “wat is dit?!?”. Personages die voor en nadat ze wat zeggen een beetje dommig uit hun ogen kijken en dialogen die bijna allemaal van het type “vragen naar de bekende weg” zijn. Zo loopt een van de hoofdrollen een schoolplein op waar gevoetbald wordt en vraagt aan een van de spelers: “wat ben jij aan het doen”. Het antwoord: “aan het voetballen”.

De film draagt iets heel fatalistisch met zich mee. Mannen worden getoond als gevoelloze sukkels die alleen aan seks denken en de vrouwen zijn daartoe altijd wel bereid. De personages – vroeger vrienden - zijn niet in staat echte relaties met elkaar aan te gaan.

Het fatalisme wordt echter haast terloops gebracht, waardoor het ook wat lichtvoetigs krijgt. Onder alle droogte zit weliswaar een zwaar thema, maar wie er gevoelig voor is, vindt ook hilarische momenten.

Ik vond het een erg aanstekelijke film waarbij ik me geen seconde verveeld heb. De film eindigt abrupt - of beter: hij houdt gewoon op - en had wat mij betreft nog wel een hele tijd door mogen gaan. Ofschoon een vergelijking met Heimat 2 op vele punten mank loopt, moest ik toch aan die serie films denken. Als Yeojaneun Namjaui Miraeda ook deel zou zijn van een hele reeks films: ik zou ze allemaal kijken, nieuwsgierig naar het wel en wee van de personages.

Eigenlijk heeft het ook zoiets als visuele muzak, maar dan van het soort waar je even terloops een blik op werpt om enkele uren later vast te stellen dat je nog steeds staat te kijken.

Edit: ik twijfel tussen 3,5 en 4...maak er toch 4 van)

Na het aardige Oh! Soo-jung (2000) is deze tweede Sang-soo Hong mij erg tegengevallen. Het is een vrouwonvriendelijke film zonder kop of staart en weinig daartussenin over twee egocentrische vrienden en hun respectloze relatie met hun beider vroegere vriendin. Typerend is dat de film op een gegeven moment gewoon ophoudt. Terecht.

Wel een aardige film. Ook wat lastig, want wel met een begin maar zonder echt eind en hoewel ik normaal wel houd van sfeerschetsen voelt dit vooral als een film alsof de regisseur zelf ook niet wist waar die heen moest. De film is verwarrend want deze speelt in twee tijden af zonder dat soms (vooral in het tweede deel) duidelijk is in welke tijd dat is. Geen idee dus waar ik nu precies naar keek. Redelijk geacteerd, idee is aardig, maar ook een wat afstandelijke film die me nooit echt kon meeslepen. Geen idee wat de regisseur wil zeggen ook, dat mannen altijd op zoek zijn naar seks en vrouwen hem zonder pardon in de mond nemen? Geen idee, zou kunnen, maar ook niet. Achteraf lezende kan ik het er wel uithalen wat er precies speelde (men verliet een vrouw vroeger en doet dat nu weer) maar ik had dat liever iets duidelijker uit de film gehaald. 3,0*.

Vrij warrige film over een soort driehoeksverhouding tussen twee mannen en een vrouw die hun romantische escapades delen. Het was me niet geheel duidelijk waar de film naartoe wou. De personages en het plot maken vreemde keuzes en alles blijft gewoon vaag en weinig interessant.

Er wordt gespeeld met verschillende tijden en dat maakt het alleen maar vreemder of verwarrender. Maar om eerlijk te zijn boeide het me niet meer waarover het nou precies ging. Gelukkig ben je er in minder dan anderhalf uur van af. Ik kon me nog een beetje optrekken aan de Zuid-Koreaanse cultuur en decor op de achtergrond.