Necronomicon - Geträumte Sünden (1968)

Op sommige momenten denk je, 'dit is eigenlijk best goed'. Om je vervolgens weer een kwartier lang af te vragen waar je in hemelsnaam naar aan het kijken bent. Erotisch is het niet, horrorachtig ook niet en misschien als er wat minder steekjes bij Franco los zouden zitten, zou het surrealistische echt van de grond kunnen komen. Af en toe denk ik bij het zien van zijn films dat we te maken hebben met een miskend genie, maar het zijn flarden en het blijft hoofdzakelijk toch echt troep. 2 sterren.

De striptease van Janine Reynaud in het begin was best wel opwindend en ze mocht er natuurlijk ook wezen. Zij was voor mij het hoogtepunt van de film want de rest van de film valt eigenlijk zwaar tegen. Wat deze film met horror te maken heeft is mij een raadsel want er zit totaal geen horror in, het is eerder een misdaad/thriller. Het erotiek gehalte is trouwens ook niet bijster hoog want alleen Janine Reynaud gaat soms uit de kleren. Het verhaal (gaat werkelijk nergens over) stelt ook niet veel voor en is ook totaal niet boeiend. Wel zien de beelden er soms fraai uit en dat komt vooral vanwege Janine Reynaud. Enkel zij maakte deze film voor mij nog het kijken waard.

Vooral erotiek en weinig horror.

Er komt behoorlijk wat erotiek voorbij in de film, maar helaas is dat het enige dat nog positief te noemen is. De horror moet hier vooral komen van het idee dat de vrouw allemaal dingen ziet die er niet werkelijk zijn. Ruim de helft van de film is een soort droomachtige wereld.

Er zit alleen amper tot geen opbouw in de film en je vraagt je de helft van de tijd af waar je in godsnaam naar aan het kijken bent.

Doordat er totaal geen lijn in de film zit is de film ook 'zomaar' afgelopen en zie je helemaal niet aankomen dat de film aan diens einde toe is.

Een erg vreemde film waar ik maar weinig van heb kunnen genieten.

Franco's mannenverslindster

Ergens op het einde van vorig jaar had ik een 2-DVD set gevonden (onder de titel 'Best of Horror') met daarin twee films van Franco. Ik was al langer van plan om eens iets van de Spanjaard te zien dus dit was een mooie gelegenheid om daar eens mee te beginnen. De eerste film, A Virgin Among the Living Dead, was boven wonder vrij vermakelijk en ik verwachtte ongeveer hetzelfde niveau van deze Succubus.

De films liggen qua jaar van uitkomen vrij dicht bij elkaar (deze is 5 jaar ouder), maar het verschil in kwaliteit is enorm. Succubus is een film waarin Franco probeert om zo intellectueel mogelijk uit de hoek te komen. De dialogen bestaan voornamelijk uit een soort van psychologische test waar een vrouw het eerste moet zeggen wat in haar gedachten opkomt wanneer ze geconfronteerd wordt met de namen van bekende schrijvers, cineasten, ... Het is vreselijk saai en zelfs met een speelduur van nog geen 80 minuten, werd er gisteren nog regelmatig op de klok gekeken. De dialogen vormen echter niet de essentie van de film. De Spaanse regisseur zijn paradepaardje hier is het in beeld brengen van een surrealistische droomwereld. Hoewel dat best wel interessant kan zijn, zit je hier soms gewoon ettelijke minuten naar een aquarium te kijken. Dit wordt daarnaast gecombineerd met erotische (althans, dat was toch de bedoeling veronderstel ik) elementen, maar het werkt allemaal voor geen meter.

Op gebied van horror is dit ook werkelijk lachwekkend. Dat Jean Rollin zich regelmatig liet verleiden tot het filmen van soft-porno, dat wist ik al, maar Franco gaat blijkbaar gewoon in eenzelfde lijn verder. De 'ster' van Succubus, Janine Reynaud, moet dan ook niet veel meer doen dan haar kleren uitdoen en wat wulps rondlopen. Ik vraag me af of Franco haar dit had vertelt toen hij haar oppikte in een kleine bistro ergens in Italië.. Reynaud is op zich nog redelijk memorabel, vooral omdat ik het eigenlijk een erg lelijke vrouw vond, maar de rest van de cast is compleet inwisselbaar. Hier en daar laat Franco nog wel eens interessants zien, de scène met de paspoppen vond ik vrij geslaagd, maar over het algemeen is dit één van de slechtste films die ik tot nu toe heb gezien.

Dat Franco niet echt een goede naam heeft, dat was me al eerder ter ore gekomen, maar ik had niet verwacht dat dit zo slecht ging zijn. Zeker omdat die andere Franco echt nog wel vrij degelijk was. Het erotisch gedeelte is mislukt, het plot is nagenoeg onbestaande en de surrealistische sfeer die hier door een aantal mensen wordt geroemd ontbreekt compleet.

0.5*

De film is vrij wazig qua opzet en komt over als één lange hallucinatie. Regisseur Franco maakt gebruik van stijlvolle decors en prachtige locaties. Maar er zijn ook afschuwelijke shots waarbij een tijdje door een aquarium wordt gefilmd. En dan te bedenken dat Franco voor deze film het grootste budget uit zijn carrière ter beschikking had. Jammer dat hij met dat vele geld geen duidelijker script had kunnen kopen. Het horrorelement in deze prent ver te zoeken is, terwijl hij toch wordt aangeduid als horrorfilm. Erotiek daarentegen is des te ruimer vertegenwoordigd. Er zijn teveel vreemde scenes die doen vermoeden dat je aan de LSD zit en die niet bijdrage aan een evenwichtigere film. Het zal wel een kwestie van smaak zijn of te maken hebben met de tijdsgeest? De film is immers gemaakt in 1968, een periode waarin iedereen met drugs leek te experimenteren. Hoe dan ook, de film is anno nu hopeloos verouderd en voornamelijk vaag en wazig.

Film van Jesús Franco, moet mijn eerste zijn denk ik....maar dit werkje is toch zeer slap qua horror en verhaal. De plot is totaal onbegrijpelijk, wazig en vooral saai. Ook op gebied van erotiek valt het tegen. De hoofdrolspeelster Janine Reynaud gaar wel verschillende keren uit haar kleren, maar qua erotische scènes valt het gewoon tegen. Vaak vervelend en een beauty is het nu ook weer niet. Gelukkig valt de duur nog mee want mijn tijdsbeleving leek langer te duren. 2/10