Indagine Su un Cittadino Al di Sopra di Ogni Sospetto (1970)

Zeer sterke film, die zeer Kafkaiaans aandoet.

Sterke hoofdrol van Gian Maria Volentè, die schommelt tussen arrogantie en spijt. De regelmatige flashbacks werken toe tot de moord en laten zowel zijn manier van doen en denken zien, evenals het hare.

In een tijd dat elke film op DVD verschijnt, moet deze film het doen met een bootleg release. Jammer!

Gelukkig heb ik de officiële Nederlandse VHS te pakken!

4,5*

Geweldig originele film, met een fantastisch uitgangspunt, dat vooraf al veel potentieel biedt, die gelukkig door Petri ook grotendeels wordt benut.

Dat komt in de eerste plaats door Gian Maria Volontè, die een geweldige hoofdrol neerzet. Zijn karakteristieke kop, dat af en toe echt de arrogantie ten top uitstraalt en zijn zelfverzekerde houding, maken van hem in eerste instantie een personage, waarvan ik hoopte dat hij ten onder zou gaan. Hoeveel arrogantie kan iemand hebben, was mijn gedachte daar nog. Maar naarmate het verhaal vordert kreeg is langzaam toch ook sympathie voor hem. Dat kwam vooral ook doordat Petri er regelmatig flashbacks doorheen verweeft, die de relatie tussen Volontè en zijn maîtresse meer duidelijkheid geven en daarnaast ook de nodige diepgang.

Verder is het vooral een lekker dynamische film, waarbij het vlotte bewegende camerawerk precies past bij de toon van de film. Hetzelfde geldt voor de opvallende, maar best mooie soundtrack van Morricone. Het deuntje is op momenten haast lachwekkend, maar toch past het hier goed. Verder is het een verhaal, die op rustige wijze de meerde lijnen die het bezit, openbaart en die ook langzaam van toon verandert. Zelfs de politiek lijkt er op een gegeven moment nog van langs te krijgen, ook al wordt er op het laatst nog even goed benadrukt dat het allemaal fictief is.

Best van genoten en tevens een film, die goed blijft hangen en waar je achteraf ook nog eens even lekker over kunt nadenken.

4,0*

Van Elio Petri zag ik alleen maar "La Decima Vittima", eerder een komedie, maar dit hier is Petri's meesterwerk waarmee hij terecht een Oscar als beste niet-Engelstalige film won.

De film kadert in die reeks Italiaanse politieke films die politie, overheidsinstanties, polititiek, Kerk....op de korrel nemen en het moet gezegd : hij druipt van cynisme.

Een origineel intrige dat moet aantonen hoe fanatiek de rangen van overheidsinstanties zich kunnen sluiten tegen elke vorm van evidentie.

Keurig cameramerk, waarbij een magistrale, Gian Maria Volonte, als in die rol gegoten, een dankbaar onderwerp is.

Dramatische en soms schalks overkomende muziek als om de daden van het personage te verdoezelen en luchtig op te nemen.

Flashbacks zijn keurig en verklarend ingelast en de metafoor met de zonneblinden is spitsvondig en veelbetekenend als slotscene.

Goede film van regisseur Elio Petri, waar een zeer interessant plot op een prima manier wordt uitgewerkt. Vooral naarmate de film vordert - met o.a. flashbacks van de relatie tussen Volontè en zijn maîtresse - begint het één en ander duidelijk te worden. Groots vond ik het niet, interessant wel. Vooral het feit om te zien hoe de politie omgaat met dergelijke zaken is bizar, maar tegelijkertijd alledaags volgens mij. De film kent met Volontè een goede hoofdrolspeler, waar je dubbele gevoelens van krijgt, een opmerkelijke score van Morricone (leuk wel) en een prima geschoten en sfeervol geheel. Solide voldoende voor deze prent.

Haha! typisch Italiaanse, en niet al te subtiele, maatschappijkritiek. Had wat mij betreft ipv als misdaad/thriller net zo als goed zwarte komedie betiteld kunnen worden.

Zelfs vergelijkingen met Salo zijn te leggen. Kinky fascisme met een systeem waarin een bepaalde groep overal mee weg kan komen.

Volonte is wel geweldig. Een soort uiterst nare Don Draper.

Echt een product van zijn tijd.

Uiterst stijlvolle film, over de vorm niets dan goeds. Kwam bij mij over als een mengeling van jaren '70-politiefilms en Rossellini-achtige arthouse.

De enigszins tijdsgebonden thematiek is op zich interessant, maar het plot is wel vrij vergezocht. Gelukkig niet zwaar op de hand, waar ik in eerste instantie wel bang voor was.

Investigation of a Citizen Above Suspicion is een Italiaanse Misdaad-Thriller uit het Giallo tijdperk. Hoewel de film een aantal knipogen aan de Giallo bevat (het gele pulpromannetje bijvoorbeeld), is het zeer zeker geen Giallo. Het had bij vlagen zelfs wat Orwelliaans, zeker met al die spionage en politieke gevangenen.

De film verteld het verhaal van een politie-inspecteur die zijn maîtresse vermoord en opzettelijk sporen achter laat. Gian Maria Volontè en Florinda Bolkan speelde hun rollen goed. Volontè leek haast wel op Mussolini tijdens de toespraken met dat geschreeuw.

Ik had een zeer mooie 4K-restauratie van de film weten te bemachtigen. De film is op een aparte en typisch Italiaanse manier geschoten. De vele Point-of-view-shots doen nog enigszins aan de Giallo denken. Ook goede muziek van Ennio Morricone en Bruno Nicolai, alleen mischien net wat te Western-achtig.

Interessante film over de onaantastbaarheid van positiebekleders met een fijn Italiaans sfeertje.

Goed bedacht verhaal, prima uitgangspunt maar niet echt sterk script. Het idee dat iemand zo vol van zichzelf is en denk overal mee weg te kunnen komen, zelfs als hij zijn collega's een handje helpt, is leuk bedacht en zeker niet ondenkbaar. Jammer is dan dat zijn collega's worden weggezet als imbecielen en de rol van de maîtresse ook niet zo sterk is.
De film blijft een beetje hangen totdat de climax komt, welke dan wel weer sterk is hij bereikt het ultieme: de misdaad opbiechten en er dan nog mee wegkomen.

Films over immoreel of amoreel gedrag waren er genoeg aan het begin van de jaren zeventig (denk bijvoorbeeld aan 'Clockwork Orange'). Elio Petri wist er toch nog een schokkende draai aan te geven in de lekker toegankelijk getitelde Oscar- en Gouden Palm-winnaar 'Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto'. Een rusteloze camera draait door het verhaal over een machtsdronken politie-inspecteur die zich boven elke wet verheven voelt. Gian Maria Volonte is perfect eng in de hoofdrol, als een soort Berlusconi avant la lettre.

Van een origineel script gesproken !

Het verhaal is van begin tot het einde intrigerend en het spel van Gian Maria Volontè is fenomenaal.

Iets meer spanningskracht en beter tegenspel zou de film vier sterren hebben opgeleverd. 7,5/10

Bijzondere politie/misdaadfilm. Het was alsof ik naar een film van Luis Bunuel keek die een vlijmscherpe satire maakt van een ongewoon moordverhaal. Niet toevallig eindigt de film met een citaat van Kafka. In die sfeer zit het ook helemaal. Het is een moordverhaal maar in feite staat de corruptie en hypocrisie van de heersende klasse en haar gewapende arm (de politie) centraal. Vooral ook moet de film gezien worden in de historische context waarin hij gemaakt is: post mei ‘68 waarbij de studentenrevolte nog vers in het geheugen ligt. De film is ook - achteraf gezien - een profetische vooruitblik op het komende woelige Italiaanse decennium dat opgeschrikt zou worden door talloze bomaanslagen.

Ik had me niet vooraf ingelezen waardoor het pas gaandeweg begon te dagen naar wat voor een surrealistisch tafereel ik aan het kijken was. Het hoofdpersonage is grotesk in zijn (morele) tekortkomingen maar blijkt volledig ingedekt door een incompetente omgeving van jaknikkers die haar eigen incompetentie koste wat kost wil verbergen om de rangen gesloten te houden en zelf niet in het vizier te komen. Of is het maar een droom van het hoofdpersonage? Op dat vlak heeft de film een open einde. Alsof de makers aan de kijker nog de mogelijkheid tot een meer rechtvaardige realiteit willen openhouden.