Die Niklashauser Fart (1970)

Staat als onopvallend extraatje bijop de DVD Mutter Küsters Fahrt Zum Himmel, die op zijn beurt weer deel uitmaakt van de door A-film in april 2005 uitgebrachte box R. W. Fassbinder Collection 2.

Euh weet iemand waarover dit gaat?

Ik ben in de helft in slaap gevallen en eigenlijk ben ik een Fassbinder-fan.

Verschrikkelijke Fassbinder waar de aandacht erbij houden een haast onmogelijke taak is. Is men geïnteresseerd in sociaal politieke kwesties die zich in deze tijd afspeelden heeft Die Niklashauser Fart een paar interessante kwesties en vraagstukken te bieden, maar als film faalt dit falikant. Wandelende 'personages' die er puur staan ter uiting van tekst is niet mijn idee van film. Had er een toneelstuk van gemaakt Rainer en bespaar het filmpubliek deze sociaal politieke statement.

1*

Deze tv film voelt zoals Dutchtuga al schreef aan als een toneelstuk. En dan vooral zo'n sterk politiek geladen avantgarditisch soort toneel met overdreven acteerprestaties. Personages die niet echt met elkaar spreken, maar lange monologen afratelen die eigenlijk politieke traktaten zijn. In de zeldzame momenten dat er effectief dialogen zijn, valt het niveau nog wat mee.

Slechts enkele scènes (de slachtpartij op de camping en nadien de brandstapel/kruisiging op het autokerkhof) voelen alsof je een film aan het bekijken bent. Het budgetmoet echt niets voorgesteld hebben want er leek geen geld te zijn voor belichting van sommige scènes die ontzettend donker zijn.

Midden in de film zit er ook een zeer vreemde muzikale noot. Een rockband speelt een nummer (met afschuwelijke klankopname) terwijl een groot deel van de cast in elkaars armen ligt voor de band. Moet dat voorstellen hoe ze de revolutie aan het voorbereiden zijn?

Op papier lijkt het een interessant idee voor een film, een moderne interpretatie van een Middeleeuws verhaal, maar de mayonaise pakte niet echt. Fassbinder slaagt in latere films er wel in om maatschappijkritiek en een interessante manier om een verhaal te brengen te combineren, maar als één van zijn eerste langspeelfilms is deze toch wat teleurstellend.

Ik waardeer zijn oeuvre, maar dit is Fassbinder op zijn meest aanstellerig. Desniettemin bij vlagen interessant, maar in zijn geheel is dit pro-communistische en ietwat amateuristische werkje een niet geslaagde poging om de Franse new wave te imiteren. Zijn latere werk is veel beter, in zijn beginjaren was ie nogal wisselvallig wmb.