Les Bronzés (1978)

Fransen zijn gek van deze film. Terecht : ze herkennen zichzelf.

In een sfeer van " 't Steekt allemaal zo nauw niet" wordt deze franse zwoele club-vakantie film "à la légère" gebracht, maar eigenlijk niet zo waardeloos. Zonder pretentie, dat wel, maar menselijk correct geschetst.

Genietbaar, zelfs zonder onderschriften. Bestaan die wel ?

Acteurs zijn zeer goed en "naturel". De één en ander bracht het ondertussen reeds tot cineast, en niet van de minste. Zie Gérard Jugnot.

In zekere zin wel een curiositeit, en interessant vanwege het tijdsbeeld, maar daar houdt het ook wel mee op want de film is erg matig. Het is niet meer dan een veredelde Tiroler sekskomedie die zich nu eens in Afrika afspeelt.

Ik houd best eens van een flauwe komedie op z'n tijd, maar hier is de running gag de hele film hoe scoor ik elke dag een andere vrouw, desnoods andermans vrouw.

Het vakantiesfeertje is wel geinig maar de humor is te slap, voor zover die er is.

Franse cult komedie die op Tv geweest is naar aanleiding van het overlijden van Michel Blanc. Vreemd genoeg is deze film veel slechter dan de sequel op skivakantie. Een groep toeristen komen aan in een vakantiepark ergens aan een Afrikaanse kust, en verder zit je anderhalf uur te kijken hoe deze gefrustreerde mannen terug wat pit in hun leven zoeken door achter de vrouwen van anderen aan te lopen.

De "onder de gordel" humor kan echt niet meer : iemands zwembroek naar uittrekken voor de grap is beneden alle peil, en verder is de humor zo flauw (veelal puberale seksgrapjes) dat er amper te lachen valt. Echt een ergerlijke film.