The Point (1971)

Met muziek van Harry Nilsson,

leuk in elkaar gezet en met een duidelijke boodschap die op een fantastische manier is bedacht.

Na de eerste 25 minuten had ik het bijna opgegeven. De lelijke, schetserige potloodtekenstijl werkt erg goed in een Bill Plympton film omdat hij daar echt zijn eigen ding van maakt, maar hier oogt het in eerste instantie precies wat het is: goedkoop en kinderlijk. Samen met de simplistische en doordrammende moraal zag ik het niet meer goed komen. Maar zodra Oblio op stap wordt gestuurd wordt het opeens een stuk leuker. De typetjes die hij ontmoet zijn lekker gek en origineel, de woordgrapjes en zinnen maken nu veel meer point en ik heb altijd wel een zwak voor trippy/psychedelische muziekvideoachtige intermezzo’s waar de film vervolgens vol mee zit. Best aardige muziek ook van Harry Nilsson, van wie het concept/album/film afkomt.

Prima Film! ieder kind zou hiernaar moeten kijken en er iets van leren.

Kinderlijk eenvoudige animatiefilm, waarbij de animatie later in de film wat avontuurlijker en fraaier

wordt. Met Oblio als naief en lief figuurtje die de pech heeft een afwijkend uiterlijk bij de rest van

de bevolking te hebben, een goedmoedige maar wat onnozele koning, en een doortrapte slechterik.

Overduidelijk met een moraliserende, clichematige boodschap, het verhaal ook nog eens voorgelezen

aan een kind dat hiermee een wijze les krijgt opgedrongen. Maar desalniettemin wel een leuk

verhaal dat speels wordt gebracht. Ik hou ook wel van dit soort primitievere animatie dat niet hoeft

uit te munten qua perfectie.