Shao Lin Da Peng Da Shi (1980)

Hmm, leuker dan Disciples vind ik deze zeker niet.

Grappig kung fu idee, dat wel, maar het limiteert de film iets te veel en is uiteindelijk niet echt spectaculair genoeg vond ik. De erg lange eindscene haalt dan ook niet het niveau wat ik verwacht van een Chia-Liang Liu film.

Verder redelijk standaard Shaw Bros gegeven, waar enkel de humor opvalt. Dat zo'n ververij een prachtig decor kan zijn liet Y Zimou ons al een keer zien, hier werd er verder niet veel mee gedaan.

Humor is redelijk maar niet echt overtuigend, hetzelfde vond ik eigenlijk ook van de martial arts. Vermakelijk nog wel, een paar grappige momenten en geinige moves, maar ik had er nu toch iets meer van verwacht.

3.0*

Vreemde keuze om van de sequel van een prachtige actiefilm een flauwe oudbollige komedie te maken. Ik vond dit bijlange niet zo goed als de eerste film en door over te schakelen naar komedie heb je geen coherentie binnen de filmreeks. Het is net alsof je een komedie-sequel zou maken van een Rambo of Terminator-film.

Hier lijkt het genre zichzelf belachelijk te maken met enkele idiote personages, een shaolin training die ook al onrealistisch is en een finale die weliswaar leuk is maar nergens het niveau van zijn voorganger haalt. Wat hier de bedoeling van was blijft me een raadsel... mij deed het weinig. Een hoog gemiddeld voor dit prul...

Ik had aanvankelijk wat andere verwachtingen bij deze film. Namelijk dat het meer een klassieke wushu film zou zijn zoals uit de teksten van de Wu-Tang Clan. Maar goed, ik begrijp dus dat die meer geïnspireerd zijn door de voorganger van deze film, die serieuzer schijnt te zijn.

Veel meligheid hier, alleen al in hoe de personages eruit ziet. Met name die mannetje met die tanden zag er uit als een karikatuur. Een foute karikatuur van een Chinees die je in de Lucky Luke albums tegenkomt. De eerste helft van de film was dan ook nauwelijks het kijken waard.

De tweede helft is wat leuker met het leren van het dakwerkstijltje. Daarna ook eindelijk echte gevechten, die best wel creatief waren, en die nog enigszins wat redden van de film. 1,5*.

Stellingenkungfu

The 36th Chamber of Shaolin was een erg vermakelijke film en ik was verheugd dat er zowaar nog 2 sequels aan werden gebreid. De drie delen worden geregisseerd door Chia-Liang Liu en hebben Gordon Liu Chia-Hui als hoofdrolspeler en aangezien ik het eerste deel met 4* beloonde, verwachtte ik eerlijk gezegd voor dit tweede deel wel op ongeveer dezelfde score uit te komen. Spoiler alert: dat is niet het geval en dat ligt eigenlijk vooral aan het feit dat dit niet als een 36th Chamber film aanvoelt, in hoeverre je daar al van kan spreken na 1 film natuurlijk.

Op zich is het wel noemenswaardig dat er een poging wordt gedaan om een andere richting uit te gaan. De 36 kamers zijn nog altijd aanwezig maar worden niet echt ingezet tijdens de film, je ziet eerder wat sporadische flarden, en de focus is veel meer op het komische komen te liggen. Gordon Liu Chia-Hui is deze keer niet meer San Te/San Ta (hangt ervan af welke ondertiteling je ter beschikking hebt, vreemd genoeg is er in deze film nog altijd wel een San Te maar die wordt door King Lee King-Chu gespeeld) maar een oplichter genaamd Chou Chun Chi die in de problemen geraakt wanneer hij zich voordoet als... San Te! Qua continuïteit kan dat in ieder geval tellen maar op zich maakt dat niet veel uit zolang de actie maar goed is. En het is op dat gebied dat Chia-Liang Liu een beetje teleurstelt, toch zeker wanneer je zijn andere films bekijkt. Hij weet wel wat punten te versieren met een atypische stijl van kungfu (je kunt het niet beter omschrijven dan stellingenkungfu..) maar het is een stijl die uiteindelijk wat te weinig om handen heeft. Er zit te weinig variatie in en na de zoveelste keer knopen leggen heb je het wel gezien.

Daar komt dan ook nog eens bij dat het eindgevecht helemaal niet zo episch is als je bij dit soort films verwacht en blijf je toch vooral op je honger zitten. Gordon Liu Chia-Hui is wel weer indrukwekkend trouwens. Ik heb nog niet zo heel veel met hem in de hoofdrol gezien (ik denk enkel maar The 8 Diagram Pole Fighter en 36th Chamber of Shaolin) maar hij is zich wel in een favorietenrol aan het nestelen ten huize Metalfist. Fysiek indrukwekkend en op zich ook nog wel een vrij begenadigd komisch acteur. Het is echter in de bijrollen dat het hier compleet de mist ingaat. Hsiao Ho is met zijn vals paardengebit te irritant voor woorden - en neemt jammer genoeg ook het merendeel van de humor voor zijn rekening - en ook Wa Lun als de broer van Chun Chi is een vervelend personage. Qua bad-guys blijf je tot slot ook wat op je honger zitten, zo'n Boss Wang is meer het niveau van een handlanger dan van een hoofdslechterik.

Nee, dit is een fikse tegenvaller. Misschien verwachtte ik gewoon teveel na het uitstekende eerste deel maar hier kon ik weinig mee. Ik juich het idee toe om niet exact dezelfde film te maken als de voorganger maar dit is het dan toch ook weer niet. Ik ben benieuwd welke richting deel 3 gaat uitgaan. De meesten lijken te zijn afgehaakt na deel 2 (wat een verschil in stemmen eigenlijk.. 139 voor het eerste deel, 36 voor het tweede deel en maar 21 voor het derde deel) maar ik wil de trilogie nog wel vervolledigen.

Nipte 3*