Le Faux Magistrat (1914)

Het vijfde en laatste deel uit de Fantômas reeks.

Dat is ook wel goed. Want hoewel ook dit deel behoorlijk vermakelijk is, zou het anders wel erg repetitief worden. Wat vooral opvalt in dit laatste deel is dat er van mysterie eigenlijk weinig sprake meer is. Het mysterie lijkt wat vervangen door humor. Humor die redelijk goed werkt.

Het tempo ligt deze keer wat hoger, al zitten er wel erg veel tekstvlakken tussen de diverse scenes, wat ik wel jammer vond, want het haalt je op een gegeven moment toch wel uit het verhaal. De regie is weer wat beter dan in het vorige deel en dat komt vooral tot uiting in de scene met de grote klok, die prachtig in beeld gebracht wordt en behoort tot het allerbeste uit deze reeks.

Over het geheel gezien is het een consistente reeks gebleken. Het niveau is vrij goed, maar groots wordt het desondanks nooit.

3,0*

Ook deze laatste "Fantômas" is genietbaar. Misschien wat minder geloofwaardig, maar het blijft natuurlijk een fantasieverhaal rond deze meesterboef, met de nodig humor en vindingrijke fratsen.

Inderdaad 100 jaar oude opnames van Leuven (het centrum, de gavangenies, een vleugel van het station.)

Tevreden met deze Fantômas-filmpjes. Ze bewijzen dat er niet alleen Charly Chaplin en de USA was in die pioniersperiode.

Visueel beter dan de vorige delen, maar het verhaaltje was dit keer wel erg matig, zelfs voor Fantomas-begrippen. Zo speelt toeval wel een heel grote rol, en de hoofdpersonen maken de ene onbegrijpelijke beslissing na de andere waardoor het kluchtige steeds meer de overhand krijgt: Juve die een totaal absurd plan bedenkt om de plek van Fantomas in te nemen, gevolgd door een ontsnapping die de geschiedenis in moet gaan als het slechtste succesvolle ontsnappingsplan ooit, daarna weer twee incompetente agenten die een potje maken van hun schaduwopdracht, Fantomas die criminelen zomaar laat opbiechten waar hun buit ligt, de lijst is eindeloos, er wordt daarmee (te) veel gevraagd van de suspension of disbelief van de kijker.

Daar tegenover staan dan wel een paar knappe scenes zoals die in de klokkentoren, en zowaar enkele aardige bedenksels van Fantomas, maar verder dan een nipte voldoende voor de hele reeks kom ik niet.

Laatste en voor mij de minste van de Fantômasfilms. Uiterst warrig en zeer ongeloofwaardig scenario zonder spankracht, zoals Flavio reeds toelicht. Voor de zoveelste keer ook ontsnapt Fantômas uit de gevangenis via persoonsverwisseling. Enig pluspunt zijn de buitenopnames, waaronder unieke beelden van Leuven in 1914, maar dat alleen kan de zaak niet redden.