Scare Campaign (2016)

Wat mij betreft de ontdekking van het jaar! Één die zeker op mijn eindlijstje komt te staan. Het verhaal gaat over een soort tv-show als Banana-split maar dan waarbij mensen bang worden gemaakt. Dit gegeven leent zich perfect om een prachtige slasher te maken. Maar wacht er is meer ook zit er een soort found-footage door de film heen. En wat te denken van het feit dat kijkers op het verkeerde been worden gezet met de twistplots? De film heeft daarnaast ook humor en als de film eenmaal op kookpunt komt, zien we zeer mooie gore. Plus de populaire jump-scares uit de huidige horrorfilms zijn hier niet te vinden. Ze zijn er niet, waardoor de film dan ook erg fris doet overkomen. Slashers hebben natuurlijk last van het onontkoombare feit dat er kills moeten vallen. Toch weet de film de meeste clichés te vermijden. De cast speelt zeer sterk. Meegan Warner viel me al eerder op in het verder bar slechte The Veil (2016) Maar in deze film doet ze het erg goed. Verder was Josh Quong Tart een waar lust voor het oog. Wederom een verborgen pareltje van de Australische film.

Pranks zijn kut. Naar mijn bescheiden mening is de enige goede pranker Remy Galliard. De rest kan er over het algemeen niks van en zijn gruwelijk irritant. Goed dat in deze film de prankers eindelijk eens worden terug gepakt.

Het idee is leuk en het intro belooft veel goeds. Verlaten locaties hangen tjokvol verborgen camera's om het arme slachtoffer te filmen. Mensen worden geschminkt en er worden diverse attributen uit de kast getrokken om een lugubere sfeer na te bootsen. Kosten noch moeite zijn gespaard. Geinig gedaan.

En toch kon het me allemaal uiteindelijk niet echt bekoren. De cast wist me niet te overtuigen. Ik had met geen enkel personage binding waardoor het lot van hen me koud liet. Ook de vele twists werden al snel flauw. [Spoiler]De pranker wordt geprankt door een andere pranker die wordt geprankt. Ofzo.

Wat gore betreft scoort de film wel punten. Er vallen genoeg slachtoffers die stuk voor stuk worden voorzien van een mooi rood kleurtje. Uiteindelijk is het verhaaltje niet bijzonder, net als het einde. Typisch een film die ik over een week weer ben vergeten en dat is voornamelijk te danken aan een nietszeggende cast.

Valt tegen. Er wordt geprobeerd middels een aantal twists het wat interessanter te maken maar het geheel oogt zeer goedkoop en het acteerwerk is dermate slecht dat het verhaal eraan tenonder gaat.

Beter dan verwacht. Was er sowieso zonder enige voorkennis aan begonnen, zonder dat ik wist waar het over zou gaan. Maar al snel wordt duidelijk dat deze film gaat over pranks (de grappen waar YouTube werkelijk vol mee staat). De uitwerking is leuk, maar voorspelbaar ( zo had ik al het vermoeden dat het personage dat 'geprankd' werd en zelf ooit daar eerder was geweest en volledig doordraait (wat hij speelde, en dus was hij zelf ook weer aan het pranken) het speelde, en ja dat vermoeden was dus juist en de gore ziet er goed uit. De tsja, laat ik ze maar Freaks noemen die opeens op komen dagen, zijn behoorlijk luguber en de film heeft een fijn sfeertje. Film is helaas totaal niet spannend, iets wat best zonde is, want het materiaal en het verhaal zijn goed genoeg om meer te kunnen zijn.

Pranks zijn per definitie kut. De 'scare' prank hype van destijds (2016) was daar geen uitzondering op. Neppe shit met clowns of een eng meisje met lange haren in een lift... wie viel/valt er nog voor die gespeelde troep? Blijkt echter een prima idee om op in te haken voor een feature film. Verder natuurlijk geen bijster origineel idee om een horrorfilm rond een TV-programma te bouwen, maar enkele twists & turns maken deze Scare Campaign tot een geinige verrassing. Jammer dat Ian Meadows een non-acteur is, waar Meegan Warner juist wat meer weet te brengen. Verder wat raunchy gore om het wat extra smaak mee te geven... en je hebt weer een prima Australisch genrefilmpje. Staan vaak wel garant voor een bepaalde kwaliteit en eigenheid (binnen beproefde concepten), maar moet het eerste meesterwerk from down under nog tegenkomen.

Wat een heerlijk verrassend bruut horrorwerkje dat van begin tot het einde weet te boeien door een leuke originele uitwerking rond het concept scare prank hypes die een paar jaar geleden zich veelvuldig aankondigen op youtube filmpjes. Heel wat leuke bloederige scènes en enkele geslaagde twists zorgen voor een top horroravond die je niet zo dadelijk zou verwachten met dit werkje. Ook het acteerwerk is voor dit soort werkjes zeker naar behoren. Josh Quong Tart personage is erg geslaagd en Meegan Warner speelde een overtuigende rol. De gore scènes zien er prima uit en de sfeer rond heel het gebeuren is niet echt stijlvol, maar wel gepast gezien het thema. De film heeft ook een verrassend einde die je niet onmiddellijk ziet aankomen. 8/10

"You scare easy, do you?"

De gebroeders Cairnes ken ik nog van het matige '100 Bloody Acres'. Gelukkig is deze film een stuk beter.

In de vorm van een tv-programma à la 'Scare Tactics' word je als kijker meegenomen in de wereld van pranks. Na tegenvallende kijkcijfers en te veel van hetzelfde besluit het team om het anders aan te pakken. In deze huidige maatschappij moet het immers veel sneller en harder, maar dan staat ze nog een grote verrassing te wachten.

Het leuke is dat je ook daadwerkelijk ziet hoe alles opgebouwd wordt en de effecten in werking worden gesteld. De verlaten locaties hangen vol met camera's om de reacties van de slachtoffers goed vast te leggen. Op deze wijze lijkt het net alsof je naar een aflevering van het programma aan het kijken bent, met name de intro is hierin geslaagd te noemen.

Logischerwijs verloopt niet alles even soepel en komen de problemen al gauw om de hoek kijken. Er zitten een aantal aardige wendingen in die je toch weer aan het denken zetten, hoewel de cast beter had gekund. De bloederige, praktische effecten maken het helemaal af; het lijkt alsof je op elk wapen wel een camera kan monteren. Het is alleen jammer dat het slot je een beetje in het ongewisse laat.

Al met al is 'Scare Campaign' een vermakelijke horror voor tussendoor.

Kleine 3,0 sterren.

Erg geestig.

Weer een echt leuk horrorfilmpje dat nog niet al te veel aandacht heeft gekregen maar wat mij betreft wel verdient. Het is een slasherfilm verpakt in een apart verhaaltje. Een verhaaltje in de vorm van pranks die opgenomen worden. Iets wat in 2016 ook wel populair was.

De uitwerking is vlot. Het verveelt nooit. Regelmatig wordt je als kijker op het verkeerde spoor gezet en daarom weet je nooit helemaal wat je moet geloven. Ik voelde me regelmatig vaak zelf ook in de zeik genomen en dat is altijd wel een grappig effect in dit soort films.

Acteerwerk is prima. Iedereen speelt best vlot, al heeft de film soms last van types. Maar het is maar een klein iets en stiekem ook wel een beetje een onderdeel in dit soort films. Maar een beetje uitdieping had wel gemogen.

De kills zijn bij vlagen opvallend bruut. Iets wat dit soort films dan ook goed kunnen gebruiken. Al had het van mij ook best een waar bloedbad mogen worden. Als in de "echte" belagers mogen ook allemaal grof aan hun einde komen. Maar op eentje na overkomt hen dan weer niks.

Maar regelmatig gebeurd er wat en daarom ligt het tempo hoog. Nooit is het heel spannend, en bij vlagen wat flauw, maar vooral erg vermakelijk qua opzet. De 80 (geen 76) minuten waren snel voorbij en dat is toch wel belangrijk bij dit soort leuke slashers.

Opvallend leuk filmpje. 1 van de leukere recentere horrorfilms. Niet perfect, maar erg vermakelijk.

Scare Campaign is min of meer de filmische horrorversie van al die aftandse candid camera programma’s die jarenlang de beeldbuis teisterden. Gezien de filmtitel zijn de makers waarschijnlijk vooral geïnspireerd geweest door het programma Scare Tactics. Een programma waarin niets vermoedende burgers met een horrorscenario werden geconfronteerd. Ik heb er wel eens een aflevering van bekeken, maar echt bekoren kon de show mij niet.

Scare Campaign is leuker. Veel leuker. Met een korte speelduur van 80 minuten, raast de film aan het oog voorbij. De film zit vol slinkse en macabere wendingen, die steeds op een moment in het verhaal worden ingebracht waarop je als kijker net denkt te weten hoe het allemaal in elkaar steekt. Dus niet.

Het verhaal is pakkend en dendert voort. Aan introducties van de personages wordt geen tijd verspild. Die zijn dan ook nogal simplistisch vorm gegeven. Logisch, want het draait in de film om angst aanjagen en slashen.

Op een enkele oppervlakkige uitzondering na, komt een personage niet veel verder dan de slachtofferrol. De meeste personages zijn verrekte oninteressant en een rol die overbodig gepsychologiseer voorkomt, past de meeste personages uitstekend.

Scare Campaign is een verrassende en bloederige rollercoasterrit met fijne lompe schokeffecten en vele onverwachte twists, die de spanning voortdurend op niveau houden. Ook met leuke zwartgallige humor om af en toe even kort te ontladen en te relativeren. En na zo’n korte verpozing dendert de trein vervolgens weer lekker door.

Leuk.

Matig.

Vooral omdat de film er prat op gaat enkele twists in te steken. Die zijn echter zo voorspelbaar dat je al snel met je ogen zit te rollen. Het leidt af van de horror en verbrast nogal wat dierbare tijd in dit toch al korte filmpje. Vooral erg jammer, omdat er verder toch wel genoeg potentieel inzat.

Zo is het openingssegment best grappig, zitter er een paar aardige kills in en is de setting ook sfeervol genoeg. Die Masked Freaks zijn dan wel wat duf en aan het acteerwerk schort hier en daar ook best wat, maar dat zijn zaken die makkelijk te vergeven vallen in dit soort films.

De stuurloze pogingen om de kijker te slim af te zijn zijn echter storend. Echt goor, eng of spannend wordt het ook niet. Je voelt ook aan alles dat de film ruimte laat voor een sequel, maar gezien de beperkte interesse in deze film zal die er wel niet gekozen zijn.

Niet érg slecht, maar had ook makkelijk beter gekund. Beetje een gemiste kans.

2.5*

Zeer vermakelijk horrorfilmpje waarbij de tijd voorbij vloog. Tja, ik heb het wel eens anders gezien. De kills waren meer dan o.k. En de dames - vooral Abby - mochten er ook zijn. En wat het acteerwerk betreft, daar let ik allemaal niet zo op bij dit soort films. De amusementswaarde, daar gaat het bij mij om bij het kijken naar dit soort horror movies.

4,0*