Regarde les Hommes Tomber (1994)

veel gedoe met gekompliseerde flash back

Aparte film met vreemde humor. Grappige situaties en personages zonder dat je er om kunt lachen. Maar dat geeft de film wel iets heel eigens en het werkt soms heel bevreemdend.

Vooral Trintignant zet een rol neer zoals ik hem niet eerder heb gezien.

Stukken beter dan De Battre mon Cur s'est Arrêté.

Wow, verbazend hoe weinig reacties hier nog maar over te vinden zijn. Is deze film zo moeilijk verkrijgbaar misschien (zelf heb ik hem in de bib kunnen ontlenen)?

Ik vind "De battre mon coeur s'est arrêté" een van de sterkste films van het afgelopen decennium, en dit jaar heb ik ook erg genoten van "De Rouille et d'Os". Ook "Un Prophète" en (in iets mindere mate) "Sur mes Lèvres" vond ik zeer genietbare films. Kortom: Jacques Audiard is wat mij betreft een regisseur om te volgen. Daarom was ik ook blij dat ik nu eindelijk eens zijn debuutfilm kon zien, waarin ook Mathieu Kassovitz te zien is (een acteur/regisseur die me bijblijft owv La Haine en Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain).

"Regarde les Hommes Tomber" vond ik de minste van alle films van de regisseur. Vooral op visueel vlak scoorde hij een tikkeltje ondermaats, het zag er zeer "nineties"/gedateerd uit (zeker met die fade-outs). Het afwisselen tussen de twee verhalen werkt bij momenten ook ietwat storend - de zoektocht van Simon Hirsch is minder interessant dan de lotgevallen van de twee gangsters -, al komt het op het einde allemaal mooi bij elkaar.

De acteurs leveren prima werk, maar wegens het ontbreken van een echt interessant verhaal en een nog niet geperfectioneerde filmstijl valt deze film toch een beetje te licht uit. Een ruime 3* volstaat wel.

3*

Beetje rommelig verteld en gemonteerd, maar afgezien daarvan is dit debuut van regisseur Jacques Audiard wel de moeite waard. Tegen een deprimerende armoedige achtergrond ontvouwt zich een fascinerende vriendschap tussen een gokverslaafde op leeftijd (Jean-Louis Trintignant) en een jongere man met mentale problemen (Mathieu Kassovitz). Mooi gespeeld en sfeervol in beeld gebracht, al ontbeert de film wel de emotionele stootkracht van Audiard's latere werk.

Beetje gekke film en vooral in het begin erg rommelig waardoor ik er nooit helemaal goed in kwam. Maar genoeg losse momenten die nog wel werken en de pacing is ook best prima te noemen waardoor de film als geheel goed is uit te kijken ook al was lang niet elke scène even boeiend. De film heeft wel echt een lowbudgetlook die enerzijds fris aanvoelt maar anderzijds niet heel bijzonder is om te zien. 3,0*.