Monsieur La Souris (1942)

Er bestaan er honderden van : Simenon verfilmingen...dit is er weer zo eentje. Gen echte policier ditmaal, maar een komedie met losse whodunnit/ misdaadintrige die vooral dient als vehikel om de komische capaciteiten van Raimu te demonstreren. Ken het boek niet, kan verder niet beoordelen of dat serieuzer bedoeld was.

Raimu dus als de eponieme anti- held, een clochard die woont in een bouwval na ooit betere tijden te hebben gekend, en slechts in gezelschap van Cupidon/ Amos, een andere zielige clown. Als der letzte mann klust hij in uniform bij als portier, en wel van "le gai moulin "( sic ) . Waar zoals gezegd een voiture stopt met een lijk erin...waarna de voiture later alsnog wegrijdt, gelukkig met een aardig gevulde portefeuille als souvenir.

Raimu geeft de halve inhoud aan de flikken , maar de personalia houdt hijzelf om op eigen houtje het mysterie van de voiture besturende dode op te lossen. Dat brengt de held op het spoor van een schimmig wereldje, niet zo vreemd want de dode blijkt uiteindelijk een machtig bankier te zijn geweest. Usual suspects : familie en aanhang van de schijnbaar vermoorde, met diens broer Clariond als meest opzichtig verdachte. Natuurlijk betreft het hier een red herring en moet de ontrafeling van het mysterie geheel ergens anders gezocht worden...

Een ontrafeling doo amateur- detective Raimu zelf, al wordt hij dan door de flikken- die we ook kennen uit de Maigretsaga al doet de pijproker zelf niet mee - gedwongen om te dienen als lokaas voor een stel gangsters, met alle gevolgen van dien.

Maar deze gangsterintrige blijkt slechts een soort MacGuffin te zijn: alles draait hier in feite om de figuur van Raimu die bijna permanent in beeld is en in zijn eentje de film van de capabele maar weinig flamboyante Lacombe moet dragen. Helaas sluiten de kluchtigheid en het whodunnitaspect niet goed op elkaar aan en overheerst het eerste, zodat de uiteindelijke oplossing van het mysterie ons dan al niet meer interesseert.

Voor de Raimu en Simenonverfilmingscompletisten.

Zoveelste verfilming van een roman van Georges Simenon.

Een misdaadfilmpje die dank zij de charme en de klasse, die een acteur als Raimu in zich had, het allure aanneemt van een komedie.

Het geheel is trouwens behoorlijk luchtig opgevat en een echte misdaadsfeer zit er nooit in.

Het verhaal van een clochard die toch wel even snuggerder is dan de Parijse politie.