Chicken Little (2005)

Weer een bewijs dat Pixar films niet goed zijn omdat ze toevallig computergeanimeerd zijn, maar omdat ze hart en ziel combineren met sterke personages en verhaal.

Dit is een simpel kinder-dingetje, enigzins vermakelijke flauwekul waar van niets blijft hangen.

Erg, erg matig. Voorspelbaar, oubollige en kinderachtige humor dat geen moment weet te werken. Sowieso lijkt het plot meer geschikt voor een kort tekenfilmpje van maximaal tien minuten dan voor een lange speelfilm. Zo werd het in ieder geval wel uitgewerkt; ik had het na tien minuten wel gezien. De film heeft op zich een aantal redelijke stemacteurs in dienst en personages als die vis en de burgemeester zijn nog wel aardig, maar het script zorgt ervoor dat de film bijna niet uit te zitten is. Drie hoeraatjes voor de scriptschrijver die het niet kon laten om dat hele "mijn vader wil me niet geloven/ mijn vader staat nooit voor me klaar/ mijn vader is niet trots op me" gezeik in het verhaal neer te poten. Vermoeiend.

1,5 sterren.

Veel vaart, leuke grappen en vooral een goed gebruik van de stemmen-cast. Qua verhaal stelt het niet veel voor en lijkt de film meer dan eens op Jimmy Neutron:Boy Genius. De stroperige liedjes zijn misplaatst, maar het sentiment blijft binnen de perken en de animatie is mooi. Zeker niet te kinderachtig- er zijn best veel spannende en enge momenten.

Opzich wel een leuke vermakkelijke film.

Verhaal was alleen echt niks bijzonders, het stelde niet zo veel voor.

Maar er zaten wel hele grappige stukjes in.

Leuk om gewoon een keer te kijken, maar ik ben er niet weg van.

De nieuwe weg die Disney wil inslaan Hopelijk komen ze snel tot bezinning. De overvloedige Disney-moraal waarvan deze film doorspekt is is nog tot daar aan toe, alhoewel ik het hier op het irritante af vond. Maar het meest storende vond ik het totaal ontbreken van enige creativiteit en orginaliteit gecombineerd met oerlelijke animatie. En paradoiën zijn een kunst op zich en dat is iets heel anders dan puur goedkoop jatwerk.

Chicken Little is een beetje de Big Mac onder de animatiefilms; Het smaakt nergens na en na een half uur ben je al weer vergeten dat je iets gegeten hebt . Puur productiemateriaal niks bezieling of hart en daar doet het feit dat het een kinderfilm zou zijn echt niets aan af. Waar is de tijd gebleven van de echte Disney haute cuisine van Sneeuwwitje en Jungle Book om maar eens wat te noemen.

Prulwerk 1*

P.S. en waarom leent in godsnaam R.E.M zich voor zo'n film, It's the end of the world... Tja.

Best saai.

Dit soort films moeten het hebben van de veel terugkerende humor en leuke bijfiguren die helaas niet zo leuk waren in CL.

Ik kijk graag animatiefilms, maar deze zal ik niet snel herkijken.

2,5*

Ik vind de animatie in Chicken Little niet zo goed. Omgevingen zijn eerder leuker dan mooi maar daardoor word het wel meer een feelgood movie. Vooral de vader van Chicken Little vond ik er vaak erg slecht uitgewerkt uitzien. Verhaal is wel leuk maar zit vol rare plottwisten. Van dorpsgek naar honkbalheld en daarna een Alien Invasion. Beetje kinderhumor maar ik kon af en toe ook wel lachen. Met het speelduur zit het helemaal goed en zoals ik al zei: een feelgood movie.

3*

Begin vond ik erg leuk, maar daarna vond ik het wel wat minder worden. Maar alsnog een leuk filmpje die wel vermakelijk wegkeek. Niets meer niets minder. 3,0.

Slecht.

Het zal best dat Disney nog zoekende was in z'n eerste eigen CG film, maar dit sloeg echt nergens op. Het eerste half uur is een film op zich. Na 30 minuten kan je de end credits laten rollen en niemand die er zich over zou verwonderen.

Daarna begint er plots een film over alien invasions ... zelden zo'n brute ommekeer gezien in een film. Verder is het een erg typische Amerikaanse CG animatie. Kwaliteiten en accenten mogen dan wel verschillen, het resultaat verschilt nooit veel. Ongrappig, onleuk en niet mooi.

Had zelfs geen idee of de kale stijl nu deel uitmaakte van de stijl of het om technische beperkingen uit die tijd ging, vond het in ieder geval er niet al te mooi uitzien. Enkel de wat minder blinkende CG effecten vond ik nog wel meevallen.

En zoals steeds, de soundtrack is de absolute doodsteek voor dit soort film. Wie kiest die nummers in hemelsnaam

1.0*

Kind van de rekening.

De scheiding tussen Pixar en Disney destijds lijkt pijnlijk duidelijk te worden tijdens deze foeilelijke animatiefilm die zeer goedkoop oogt. Het rommelige verhaaltje weet amper te bekoren en humor valt ver te zoeken. Zelfs als kinderfilm voor de allerkleinsten is dit kind van de rekening, als gevolg van de breuk, geenszins geslaagd.

Matig.

'K vond ook dat de film voor een iets jonger publiek geschikt was.

Vooral het einde deed me erg denken aan War of the Worlds. Die robotten die de aliens bestuurden leken heel erg op die uit de film.

Het kippetje zag er wel heel leuk uit.

Dat Disney geen animatiefilms kan produceren zonder Pixar, is duidelijk, en deze film is het bewijs. En dan is deze film nog niet eens zo heel slecht, maar het mist toch wel wat. De warme sfeer die Disney normaal weet neer te zetten is hier nauwelijks te vinden; ik kan deze film gerust slapstick noemen. Het verhaaltje is op zich wel aardig; volgens mij gebaseerd op een oud sprookje. Jammer van de slechte uitwerking.

Disney is hier duidelijk de weg kwijt. Met Brother Bear wilden ze blijkbaar terug een charmante film maken stijl Lion King, wat niet echt gelukt was. Daarna ging het helemaal naar de humor met Home on the range en deze Chicken Little. Maar het is zoeken en met de vete tussen Disney en Pixar is dat ook niet goed gekomen. Het verhaal is een rommeltje en slecht uitgewerkt. Weinig originaliteit en soms beschamend infantiel. Je ziet dat ze een film als Shrek proberen te imiteren. Meer bestaande nummers, het collectieve liedje op het einde met de figuren uit de film, de verwijzingen naar andere films, ... Maar het lukt niet. In plaats van te investeren in een goeie film is alles een bijzaak geworden in het proberen om Pixar te overtreffen op vlak van animatie. Niet gelukt en met de staart tussen de benen.

Erg vermakelijke Disney film, leuk en vermakelijk voor jong en ouder.

Chicken Little is dan wel niet erg bijzonder, het kijkt wel lekker gemakkelijk weg.

3*

Een zeer matige Disney, die bij lange na niet kan wedijveren met de Pixars.

Het is de eerste volledig computergeanimeerde film van Disney, maar daar waar ze vroeger toonaangevend waren, hebben ze rond deze periode in ieder geval een flinke slag verloren. Het script van Chicken Little is sowieso al erg rommelig. Vooral de manier waarop het daadwerkelijke verhaal over de Aliens begint is nogal plots en onverwachts en sluit in de verste verten niet aan op hetgeen we daarvoor hebben gezien. Daarnaast zijn de personages allemaal nogal zwak en ondermaats en verre van leuk. De enige die zich een beetje aan de malaise kan onttrekken is Fish. Maar die Abby en die Runt of the Litter zijn echt pijnlijk onleuk.

Verder is het qua animatie en tempo vaak erg druk en rommelig. Als we het zeer druk maken, en het tempo zeer hoog leggen, dan moet iedereen het wel leuk vinden, heeft men daar vast gedacht. Die vlieger gaat hier niet op. Het lijkt allemaal gemaakt, om toch maar weer eens met iets nieuws te kunnen komen. Het is flauw, niet leuk, mist bezieling en vooral een hart. Chicken Little is daarmee tot nu toe de aller slechtste Disney, die ik ooit zag.

1,0*

Dit is nou van die computeranimatie waardoor ik wou dat het nu nog de jaren 80 was! Hadden we nog maar van die prachtige animatiefilms zoals in de 80's ik noem The Black Cauldron, The Secret of NIMH, The Last unicorn, The Great Mouse Detective. Maar ook stop-motion kan heel mooi zijn zoals Chicken Run, Wallace & Gromit, Buurman en Buurman. Maar CGI daar heb ik echt een hekel aan. Films als Toy Story, Shrek en Kung-Fu Panda zijn nog wel leuk maar er is toch ook zoveel zooi en daar is Chicken Little een voorbeeld van.

Je zou de film camp kunnen noemen, maar ergens ben ik bang dat de makers dit nog serieus bedoelden ook. En als je de namen van de scriptschrijvers en regisseurs ziet, en hun eerdere werkjes van Disney, dan weet je: die kunnen er gewoon helemaal niets van - al die Disney-draken van de jaren daarvoor waren wel van de hand van één van de makers.

Ik zeg met nadruk 'makers', want even op imdb kijken zegt het volgende: twee verhaalschrijvers, drie scriptschrijvers, twee met toegevoegd verhaalmateriaal, twee met toevoegingen aan het script en nog eens twee die meehielpen met de dialoog. Je vraagt je echt serieus af of het toch tachtig minuten oninteressant is en vooral zo ongeïnspireerd als de pest. En ook nog eens bijzonder onevenwichtig met een aantal montagesequenties met muziek die niets aan het verhaal toevoegen - maar wel hinderlijk zijn- en een fikse plottwist zo halverwege. Alsof ieder z'n eigen ding deed, en dat is vervolgens bij elkaar geraapt. Zo voelt het wel aan althans.

Verder foute muziek, weinig verheffende voice acting, vreselijk flauwe slapstick en pogingen tot humor en vooral spuug- en spuuglelijke animatie. Er is door de makers gekozen voor een cartoonesk uiterlijk - deels om esthetische redenen ongetwijfeld (al ziet het er niet uit) maar deels vast ook door beperkingen in kwaliteit van je animatieteam (Pixar kwam een jaar eerder overigens met het heerlijk geanimeerde The Incredibles, maar dat terzijde). Zo krijgen we dus animatie die niet alleen getuigt van elk gebrek aan creativiteit, maar ook gewoon saai is, bijzonder goedkoop oogt (als de gemiddelde animatieserie op Fox Kids) en alle detail mist. Als je iets nog niet kan, doe dat niet. Zelfs het tien jaar oudere Toy Story ziet er nog beter uit.

Nee, dit is echt een draak van een film, zowel inhoudelijk als audiovisueel. Vervelend om naar te kijken, saai om te zien. Gelukkig heeft Disney zich de laatste jaren herpakt, maar wat ze begin deze eeuw lieten zien was bijzonder weinig. 0,5*.

Verschrikkelijke rommel.

Nu heb ik sowieso geen hoge pet op van Amerikaanse computeranimatie, een enkele uitzondering nagelaten, maar vaak is er nog wel iets te vinden dat er bijzonder uitziet, of spectaculair oogt. Hier was echter van vanaf het begin al duidelijk dat dit de grootst mogelijke rotzooi is. Allereerst al door de goedkope ontwerpen. Als ik zap langs één van de kinderkanalen, kom ik wel eens series tegen die met de computer geanimeerd zijn, en waar duidelijk is dat het budget zo laag mogelijk gehouden moet worden. Dit zit er niet ver van af. Vreselijk om te zien.

Dan verder het plot. Het begint met dat het begin clichématig moet zijn. Het vervolg is één groot cliché. Een vader/zoon relatie die mank loopt, niet populair zijn in de klas, een fout maken en die vervolgens goed maken. En dan komt de honkbalwedstrijd er ook nog eens bovenop. Ik heb echt een hekel aan die sport, en de wijze waarop de wedstrijd hier is uitgebeeld kon haast niet nog meer Amerikaans. Insert kotssmiley. En dan komen ineens de ufo's en krijgen we een bijzonder lauw alienverhaaltje voor de kiezen. Verder een hoop irritante personages, inclusief flauwe grappen over het corpulente varkentje. Het kan haast niet meer belegen.

Tenslotte was de soundtrack verschrikkelijk met absoluut dieptepunt de Spice Girls playback scene, hoewel dat misschien wel erg passend was bij de irritante personages. Ik deel niet vaak 0,5* uit, maar deze film verdient dat royaal. Echt niets wat de moeite waard is, en een complete verspilling van tijd.

Disney Classic #49

Vanaf het prilste begin heeft Disney altijd ontzettend veel op kwantiteit gehamerd wat niet weg wegneemt dat er een aantal onwaarschijnlijk sterke periodes zijn geweest. Met name in de jaren '90 was het vrijwel jaarlijks raak. Maar zodra je Chicken Little in de DVD-speler stopt lijkt dat tijdperk al decennia achter ons te liggen. Amper tien jaar na de gloriedagen krijgen we namelijk een tweederangs product voorgeschoteld om u tegen te zeggen.

Het begint al met de presentatie: animatietechnisch druipt de armoede ervan af. Nergens mooie beelden of vernuftig vormgegeven karakters. Op de rijdende vissenkommen na kan ik werkelijk niet één creatief hoogstandje ontdekken. De straatbeelden zijn ongeïnspireerd, karakters inwisselbaar en ik kan mij niet herinneren ooit een lelijker ruimteschip te hebben gezien. De DisneyToon films hebben vaak de naam dat ze in vergelijking met de bioscoopfilms gemakzuchtig overkomen maar zelfs daarvan ben ik nog niets iets van dit niveau tegen gekomen.

Waar de voorganger zwákke liedjes had, hebben de makers het zichzelf nu nóg gemakkelijker gemaakt: gewoon de songwriters buitenspel zetten en een aantal dood gedraaide radiodeuntjes tevoorschijn toveren. Een paar keer worden die ook nog ingeschakeld om emoties op te wekken terwijl Chicken Little volkomen gespeend is van échte emoties. Vanaf het begin moet de kijker de 'held' van het verhaal heel zielig vinden maar omdat je nergens in het karakter kunt kruipen is dat bij voorbaat al een kansloze onderneming.

Ik wist trouwens niet dat er scholen bestonden waar leraren het pesten actief aanmoedigen maar blijkbaar is er afgelopen jaren het nodige veranderd. Het is heel lastig om iets positiefs over Chicken Little te zeggen en ik kom dan ook bij mijn laagste score bij een Disney-film ooit.

1*

Chicken Little is de eerste Disney animatiefilm die volledig met de computer is vervaardigd. 3D-computeranimatiefilms domineerden de markt van animatie al jaren, waardoor Disney in 2004 besloot zich volledig op deze markt te richten. Chicken Little is het eerste resultaat en helaas niet al te best. De animatie is vrij pover en kan nergens in de schaduw staan van de klassiekers van Pixar.

Het verhaal is losjes gebaseerd op het beroemde sprookje “The Sky Is Falling”. Dit was al eens eerder door Disney verfilmd in 1943, ook onder de titel Chicken Little. Het plot van deze nieuwe film is echter compleet anders. Het verhaal springt echter van de hak op de tak en ook de personages komen nergens uit de verf. Chicken Little is dan ook één van de mindere animatiefilms uit de geschiedenis van Disney, ondanks het torenhoge budget van 150 miljoen dollar. De film werd voornamelijk negatief ontvangen, maar niettemin zijn computeranimatiefilms enorm populair bij het publiek, waardoor Chicken Little alsnog 314 miljoen dollar in het laatje bracht en daarmee de meest succesvolle Disneyfilm sinds Tarzan was.

Om maar positief te beginnen: Chicken Little als karakter was minder irritant dan ik me op voorhand had voorgesteld. En het is geen Home on the Range.

Maar daar houden de positieve zaken ook wel op, Chicken Little is een draakje. Iets wat er meteen uitspringt is de animatie, die is namelijk zeldzaam lelijk, vooral de karakters zien er niet uit. Het lijkt wel of ik een film lang naar een matig spelletje uit de jaren '90 zat te kijken. En om maar op de karakters door te gaan. Chicken Little viel me dus nog wel mee, maar daarentegen met name die vriendjes en vriendinnetjes van Chicken Little waren niet te harden. Bloedje-irritant, niet grappig, en ontzettend lelijk geanimeerd. Gecombineerd met een saai, rommelig verhaal dat wel op een hyperactieve manier door het beeld vloog werd dit 'm voor mij dus niet. Zo af en toe zit er nog wel een aardig grapje in, maar dat was wel de uitzondering. Huilen met de pet op dus.