Intermezzo (1936)

Liefdesfilm die erg gedateerd over komt toch aangenaam kijkvoer voor de fans van Ingrid Bergman in haar voorlaatste Zweedse produktie voordat ze naar de VS vertrok.

Mooi gemaakte film uit 36 en ook het verhaal is op zich goed.

Soms wat zoetsappig, maar er werd goed geacteerd.

3 sterren

Ingrid Bergman steelt de show maar ik vond Gösta Ekman ook wel degelijk overtuigen in de hoofdrol. Intermezzo heeft een lange aanloop en is sowieso wat aan de trage kant, de verhandeling over uit elkaar gegroeide partners, het zoeken naar de tweede jeugd en de daaropvolgende spijt vond ik geloofwaardig, en op een enkele scène na niet overdreven sentimenteel. Hoewel de professor -in de ogen van de neutrale toeschouwer- wellicht de verkeerde keuzes maakt wordt hij toch zeer menselijk afgeschilderd. En als een stralende Ingrid Bergman op je pad komt, dan moet je sterk in je schoenen staan. Als Brandt dan door iedereen wordt verlaten en uit trots en zelfkastijding nukkig blijft rondreizen vond ik ook nog wel voorstelbaar. En uiteraard volgt de katharsis. Ik schrok wel even toen het dochtertje werd aangereden, dat was misschien iets te veel dramatiek maar vond het verder allemaal redelijk subtiel gebracht.

In haar vroege Zweedse periode had Ingrid Bergman reeds die stralende glimlach en die natuurlijke charme. Ze speelt geen sluwe verleidster, maar een jonge vrouw die zelf worstelt met een dilemma. De titel heeft een dubbele betekenis. Ze spelen een stuk van de Oostenrijkse componist Heinz Provost dat zo heet, maar de twee minnaars zijn ook slechts een intermezzo in elkaars leven. Romantische muziek wordt voorgesteld als een aanzet tot overspel. De moraal is dat de standvastigheid van gezin en studies belangrijker zijn dan de opwinding van een romance en een internationale tournee.

Schaduwen staan symbool voor de donkere kant van de mens, spiegels voor zelfreflectie. Sigarettenrook komt ook veel voor. Op de dvd-versie klinkt de piano vals, een klankprobleem dat wellicht moeilijk op te lossen valt. De Zweedse versie verkies ik boven de Amerikaanse remake, die het verhaal vrij letterlijk volgt maar het middenstuk inkort.