Fear No Evil (1981)

Onderhoudende B-film waarin de strijd tussen goed en kwaad centraal staat. Zeker erg expliciet voor zijn tijd met de nodige blood en gore en perversiteiten die het kwaad omringen. Maar deze zijn nog functioneel in het verhaal. Het horrorpubliek dat zich verlustigt aan blood and gore zal het niet heftig genoeg zijn. Die zullen weinig waardering voor deze nogal theatrale moralistische prent kunnen opbrengen en het eerder tam en amateuristisch vinden.

Het personage van de hoofdpersoon Lucifer. Dat is nogal zwak uitgewerkt en deze als geniaal voorgestelde geest (zie o.a. opening film) heeft helemaal niets te vertellen, en leeft zich slechts zwijgend uit in primitief bestiaal gedrag bijgestaan door ondoden. Zijn tegenstanders worden voorgesteld als zwoegende figuren die zich met moeite aan het geloof vasthouden en zo uiteindelijk de overwinning bereiken. Daarmee voldoet het wel aan aloude typisch Christelijke voorstellingen, die het lijden van de goede mens benadrukken.

Wat mij betreft een film die niet verveelt en moeiteloos uitgekeken wordt. Niet de beste in zijn soort maar onderhoudend genoeg. Verder is het een low budget film die toch redelijk uitpakt omdat ze een geknipte locatie (echt kasteel) hebben gevonden om hem te filmen. Special effects zijn zo goedlkoop dat ze weer charmant worden. Een sterk punt is/was de eigentijdse muziek (Sex Pistols, Talking Heads, and The Ramones).

Ik geef hem een drie in zijn soort (betere B-film), maar horror is een breed genre dat nogal verschillende waardering oproept, omdat mensen er verschillende dingen in zoeken. Tegenwoordig zou je bijna vergeten dat horrorverhalen ooit bedoeld waren om afschrikwekkend te zijn en niet om genot op te roepen.