Turner & Hooch (1989)

Kinderachtig filmpje dat de moordzaak wel erg luchtig oppikt en een afgrijselijke jaren '80 soundtrack. Echter: de film heeft Tom Hanks te bieden die hier al een enorme charme op het scherm weet over te brengen. Eigenlijk vooral voor hem toch nog 2,5*.

Overigens: ik ben al geen hondenmens maar dit lelijk ding spant echt de kroon.

Film, die in veel zaken op K-9 lijkt maar eigenlijk in alles de mindere is. De acteur, de grappen en ook de hond zijn allemaal beter in de andere film. Deze film probeert grappig te zijn, maar is het slechts een enkele keer.

een nipte 2,0*

Ik vond het best een leuke film, Tom Hanks in een erg leuke rol als een politieagent die zich ontfermt over een kweilende vieze hond. op velen plaatsen een beetje K-9 achtig maar ik vond deze toch wel even goed ongeveer. Met name het duo Hanks-Hond maakt veel goed, humor én actie waren allebei voldoende te vinden in de film, wel het einde is een beetje zielig, maar de eindzin is wel weer grappig , gewoon een leuke wegkijkfilm waar je niet al te veel bij moet gaan voorstellen maar als je gewoon verstand op nul zet en kijkt, gegarendeerd kijkplezier.

3,0*

Ik vond Turner en Hooch wel vermakelijk. Verhaal is opzich niet orgineel en een klein beetje cliché maar het blijft vermakelijk. Tom Hanks zat, zoals altijd, goed in zijn rol. Hooch is ook wel een goede hond voor een film als dit. Actie is niets speciaals maar dat hoeft ook niet persé in een film als dit. Humor was wel aanwezig en het tovert wel een glimlach op je gezicht maar je barst niet van het lachen. Het laatste stuk met Hooch vond ik wel aardig zielig. Deze film krijgt een mooi voldoende. That is not your room!

3*

Tja, leuk voor een keertje. Vond dit eigenlijk typisch zo'n film die na 1 kijkbeurt nog wel leuk is. Maar daarna heb je het echt gezien met deze film. 2,5.

Ik heb zo gelachen om deze film. Die hond is zo geweldig ! Misschien moet je een hondenliefhebber zijn om het te kunnen waarderen, ik weet het niet. Maar wat een prachtig beest. Die onnozele kop iedere keer als hij het huis compleet sloopt. En dan de reactie van Tom Hanks. De overdreven schone politieman die compleet uit zijn dak gaat iedere keer. Mooi om te zien hoe er toch een band ontstaat tussen de twee.

Misschien is het acteerwerk niet altijd even geweldig en is het over het algemeen gezien nogal een simpel verhaal. Het maakt mij allemaal niet uit. Die hond maakt het hem gewoon.

Eindelijk heb ik Turner & Hooch eens herzien, een film die ik in mijn jeugdjaren echt vreselijk vaak heb gekeken. Maar dat moet toch wel 10 tot 15 jaar terug zijn dat ik deze voor het laatst zag. De herziening gisteravond maakte me ook weer blij. Niet eens omdat het zo'n geweldige film is, maar vooral omdat ik zoveel weer herkende en opnieuw genoot van die vieze, kwijlende, allesverwoestende hond! Hooch is cool en in combinatie met de extreem nette Tom Hanks was het toch wel weer grappig. Zeker toen Hooch voor de eerste keer zijn hele huis sloopte kreeg ik toch wel weer een grijns op mijn gezicht.
Verder is het niet eens een hele beste film. Na drie kwartier, als de introductie tussen Turner en Hooch er wel op zit, kakt de film in aangezien het misdaadplotje zelf niks voorstelt. En ik blijf het overbodig en zielig vinden dat Hooch doodgaat. Dat was helemaal niet nodig geweest in deze film. Had hem lekker laten leven. Dat einde vond ik als kind al jammer en nu nog steeds.

Er valt een hoop op de film aan te merken (acteerwerk van enkelen, de muziek, matig plot), maar voor mij is dit jeugdsentiment. Ik geef er dan ook nu 3* voor, plus een halve ster extra voor het goede gevoel. De 4* die stonden zijn er wel wat teveel.

3,5*

Aardige film waarin een agent moet samenwerken met een hond die getuige is geweest van een moord. Het voorspelbare plot stelt op zich niet echt veel voor en mede hierdoor komt de film soms wat saai over. Echter is het de dynamiek tussen Tom Hanks en de hond die de meest vermakelijke momenten oplevert. Verder is deze film puur jeugdsentiment voor mij.

Turner & Hooch

Aangezien ik ziek ben wou ik wel eens even een filmpje kijken. Ik verveel mij hier als de pletter en dan komt het toch handig uit dat je een SMART-TV hebt thuis. Na het grootschalig toevoegen van films op Netflix laatst stond Turner & Hooch , het leek me een erg leuke film maar achteraf is het me toch iets tegengevallen. Is het dan misschien dat ik mijn gedachten er niet helemaal bij had? Ik weet het niet maar het kon me allemaal niet deren. Hooch vond ik in het algemeen helemaal geen mooie hond trouwens, deed maar een herder..!

Het verhaal was soms wat saai om te volgen, beetje makkelijk maar op sommige punten ook wel weer leuk. Het concept was redelijk maar kon mij ook niet echt vatten, nee... Het acteer werk van Tom was gewoon prima, de rest deed het ook wel oké. Nouja, prima film om tussen door te zien of je zieke ochtend te vullen. Maar daar blijft het bij.

2.0*

Nav het nieuwsbericht dat er een serie van komt, heb ik de film nog maar eens bekeken.

Het is misschien voor een groot gedeelte jeugdsentiment, maar toch blijft dit een leuke film.

Hooch is een geweldige hond en Tom Hanks (in zijn jonge jaren) is het grappige slachtoffer van Hooch zijn streken.

Ik ben wel benieuwd naar de serie. Hopelijk kunnen ze de juiste toon vinden qua humor en samenspel tussen acteur en hond.

Tom Hanks ontdekte ik eind jaren tachtig via Volunteers op televisie, en hoewel ik niet durf te zeggen of ik die film nú nog leuk zou vinden vond ik hem tóén erg grappig, vooral vanwege de rol van Hanks als handige, goedgebekte, charmante ritselaar. Ik maakte er daarna een erezaak van om al zijn films via de videotheek te zien (ja, inclusief zijn eerste rolletje in He knows you're alone [1980] en de televisiefilm Mazes and monsters uit 1982), hoewel het me indertijd ook al opviel dat hij meestal (aanzienlijk) beter was dan de films waarin hij speelde. Toen kwamen zijn eerste serieuzere rollen en zijn Oscarnominatie voor Big, en ik hield mijn hart vast: dit klassieke geval van de clown die Hamlet wil spelen kon alleen maar rampzalig aflopen, want voor dramatische rollen was Hanks volgens mij absoluut niet "zwaar" genoeg. Enfin, toen kwamen Philadelphia en Apollo 13 en Saving Private Ryan en Cast away (voor mij nog altijd zijn beste rol), en we kunnen inmiddels wel constateren dat er maar weinig acteurs zijn die met zoveel succes de overstap van het vederlichte comedy-genre naar het serieuze tot zéér serieuze werk hebben gemaakt.
        En nu zag ik Turner & Hooch bij de kringloop staan, zo ongeveer de laatste van die vederlichte komedies die hij in de jaren 80 maakte. Indertijd had ik er hoge verwachtingen van, zowel vanwege Hanks als vanwege die boxer-achtige hondebeesten waarvan ik een groot liefhebber ben, maar uiteindelijk vond ik dit toch niet meer dan een heel middelmatig en voorspelbaar massaproduct dat vooral moest leunen op de komische chemie tussen Hanks en de hondekwijl ("It looks like you've swallowed a tennis shoe and you've got the laces hanging out"). Een flinke teleurstelling dus, maar dat was ik eigenlijk wel gewend omdat Hanks zoals gezegd meestal beter was dan de films waarin hij speelde. In de herhaling kan ik Turner & Hooch nu aanzienlijk beter hebben; kapsels, kleren en muziek zijn afgrijselijk gedateerd, en zodra ik Craig T. Nelson in een kleine rol als politiecommissaris zie voel ik aan mijn water al dat die vermoedelijk achter de schermen aan de criminele touwtjes zal blijken te trekken, maar uiteindelijk draait deze film helemaal om Hanks, en aan zijn energie, zijn mimiek, zijn charme, zijn dictie en zijn spelgemak is het hier with the benefit of hindsight eigenlijk al overduidelijk dat hij klaar was voor iets beters. En ja, ik hou zijn carrière nog steeds bij – inmiddels 42 films van hem gezien.

Leuke studiofilm volgens het boekje met een Tom Hanks die toen al toonde een goeie acteur te zijn. Het verhaal is uiterst voorspelbaar, maar de chemie tussen Hanks en Hooch maakt veel goed.

Een betere Hanks komedie. The buddy movie revisited.
Een paar keer goed gelachen met agent Turner en de monsterachtige hond, die hij tegen zijn zin in huis neemt.
Het politieverhaal was lekker simpel en nog het minst leuke aan de film. Ik zat popelend te wachten op de volgende ravage die Hooch zou aanrichten. Jammer dat het zo zielig afloopt. Erg mee vermaakt.

Tweede film van de dag betrof deze Turner and Hooch die ik in het verleden wel eens heb gezien en toen was het een vermakkelijke film. Hedentendage heeft de film op zich nog steeds zijn momenten maar ook zijn zwakke punten.

Het verhaal is in die zin aan de gemakkelijke kant met de punctuele bijna dwangmatige Turner die tegen zijn zin in opgescheept raakt met de kwijlende en ongeleide Bordeauxdog genaamd Hooch. Zijn baasje is omgelegd en de hond zou een getuige kunnen zijn terwijl het asiel de hond onhandelbaar vind waarop het merkwaardige tweetal Turner and Hooch geboren is, en uiteraard ligt het voor de hand dat vooral Turner aan het enorme beest met zijn slechte manier moet wennen.

In het vervolg van de film zien we vooral veel capriolen en stunts waarbij de hond vooral veel kapot maakt en hij Turner tot wanhoop drijft. An passant is er immers ook nog een moordzaak op te lossen wat tevens zo chaotisch verloopt met veel bemoeienis van de hond. Verder is het geheel vooral een toneel waar de jonge Tom Hanks met zijn typische driftbuien helemaal zichzelf kan zijn, de hond overal een takkezooi van kan maken maar draait het natuurlijk ook om de band die tussen het merkwaardige tweetal groeit.

Turner and Hooch is regelmatig aan de flauwe kant, desondanks heeft de film een bepaalde gunfactor vooral wanneer de twee elkaar beter aan beginnen te voelen met momenten die voor iedere dieren eigenaar herkenbaar zullen zijn en is het allemaal best vermakelijk zonder dat dit ergens top wordt.