One Good Turn (1955)

Niet de leukste met Wisdom, dat is nog steeds The Square Peg met het grappige gedeelte in het Chateau als hoogtepunt. Keek de film net weer even op de BBC omdat hier ik mij nog een geweldige concert scene voor mij kon halen. Behoort tot de hoogtepunten, al is het een beetje ala A Night At the Opera van de Marx Brothers. 3 sterren

In deze film zingt Wisdom weer twee liedjes. En de film begint nog vrij aardig met een aantal goede visuele grappen, alleen dan belandt hij van de ene in de andere situatie, met veel slapstick. Als je los van de grappen, die vaak te lang duren naar het tijdsbeeld kijkt, zit deze film ook alweer vol met nostalgie van vroeger, dat is een pluspunt. Maar de inhoud zelf biedt weinig stof voor een komedie. 3.0

Norman Wisdom in een weeshuis, dan weet je dat het sentimenteel gaat worden, zeker met een onbeantwoorde liefde, Chaplineske liedjes, twee minuscule poesjes en een bitterzoet einde. Toch ook veel humor, waarbij ik met name moest lachen om de scène waarin Norman plaatsneemt in een treincoupé eerste klas zonder te begrijpen dat niemand hem daar eigenlijk wil hebben – zijn enthousiasme, energie en kinderlijke lach kunnen zéér aanstekelijk werken voor wie ervoor in de stemming is. Assistent-regisseur Bob Asher zou later als "hoofdregisseur" (en met zijn volledige voornaam Robert) ook nog zes komedies met Wisdom maken (met soms zijn jongere broer Jack achter de camera!).

Rommelige komedie en zwak script over Norman die in een weeshuis werkt wat gesloten gaat worden. Voor één jongetje gaat hij veel moeite doen omdat deze graag een speelgoedauto wil hebben. Aan het eind matige slapstick en kinderen die de strijd aan gaan tegen de kopers. Vreemd dat overal waar Norman belandt, een leidinggevende met haar vriend daar ook zijn. De situaties aan het begin, uitvindingen (daar heeft Rowan Atkinson goed naar gekeken), treinreis waarin hij zijn broek verliest, als dirigent (niet erg origineel) en bokswedstrijd na hypnose zijn wel hilarisch.

Beeld van dvd is opvallend goed voor zo'n oude film.

Vorig keer al goed nu nog beter. Gaat ook meteen goed van start en blijft lang zo. Pas richting het einde als hij in speelgoedauto zit en verzet van weeshuis. Dit soort scènes gaan er bij niet goed in. Scènes in de trein en als dirigent duren te lang. En het verhaal zelf weeshuis moet sluiten en hij heeft belofte gedaan aan Jimmy dat is niet veel om daar een komedie tot het eind toe leuk te houden. Maar toch lukt dit aardig, gaat goed van start in keuken, daarna volgen allerlei grappige situaties, zoals in telefooncel en bij bioscoop om even nog wat anders te noemen dan vorige keer. Ik had hem sentimenteler verwacht maar dat valt reuze mee. De film komt wel ouderwets over, al pakt dit voor de nostalgie gunstig uit.