Doctor Zhivago (1965)

Tsja, toch een behoorlijke tegenvaller.

Het eerste uur vond ik erg moeilijk door te komen. Enorm langdradig. Daarna werd het gelukkig wel beter.

Een aantal fraaie stukken (zoals de treinreis en een paar fraaie massascenes) zitten er wel in, maar het verhaal was mij in deze film toch net wat te veel een oversentimeteel liefdesdrama met een historische gebeurtenis als achtergrond. Ik vond het allemaal wat te pompeus. Het deed me ook helemaal niks. Net als een van mijn voorgangers maakt het me wel nieuwsgierig naar het boek. Heeft het toch nog iets voor elkaar gekregen.

2.5*

Mooier dan ik had gedacht en ook minder klef dan ik had gedacht

Ik heb lang geaarzeld om de film te gaan zien.

De film heeft naar mijn smaak een veel te lange en trage introductie nodig, maar daarna vind ik de film best mooi.

Prachtige beelden (/landschappen), goed spel van Omar Sharif en retro romantiek die over het algemeen nog best te pruimen is.

Was de film een uur korter dan had ik de film misschien zelfs een vol punt hoger gewaardeerd. Nu vind ik het tempo van de film te traag.

Een film die praktisch iedere romanticus op 5 sterren hoort hebben te staan. Nou zie mezelf niet direct als een romanticus, dus die 5 sterren zitten er voor mij niet in. Dat neemt niet weg dat de film voor mij zeer de moeite waard is. Ik zag er een beetje tegenop omdat ik verwacht had dat het zeer klef zou zijn maar het viel reuze mee. De film is niet alleen een romantisch drama maar een groot avontuur. Lean sleurt je mee naar Rusland en tovert de mooist landschapsbeelden uit zijn trukendoos. Gewoon erg mooi om naar te kijken. Vooral de sneeuwlandschappen zijn geweldig. Daarbij is dit ook als tijdsbeeld een geweldige film. De film gaat over het belang van het behoud van 't individu en het liefdesverhaal past daar goed bij.

Omar Shariff deed me trouwens een beetje aan John Cleese in Fawlty Towerts denken, compleet met snor en kin. Al is Shariff als Zhivago een stuk rustiger. Het acteerwerk was verder in orde, al had Guiness een grotere rol mogen hebben.

Helaas duurt het wel erg lang voordat de film op gang komt. Het eerste uur of zo is niet echt boeiend. De rest gelukkig wel, met als hoogtepunt de treinreis. De lengte van de film helpt wel bij het gevoel dat je een echt avontuur beleefd hebt in de film.

4 sterren

Sterke film die blijkbaar wel een gemengd publiek wil aantrekken. Veel romantiek, met een dokter nog wel, en de verscheuring tussen twee geliefden. Meer een film voor vrouwen dus denk je. Anderzijds wordt dit geportreteerd tijdens de Russische Revolutie. Ondanks alle films die ik al had gezien met communisten, was er geen een bij die zo duidelijk in beeld bracht hoe het leven was onder een communistisch regime. Meestal laten ze enkel de top zien met de KGB, de koude oorlog en de strijd tegen Amerika. Hier merk je hoe men communisme toepast: herverdeling van het huis van Zhivago omdat het groot genoeg is voor zoveel personen, de voedselbonnen, het verbod op persoonlijk bezit, eigen meningen, genot/plezier, poëzie, ... Het toont ook eens de Russische kant tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Daarom vond ik het laatste gedeelte ook veel sterker omdat het daar nog meer aan bod kwam. Alhoewel de hele film toch nodig is om het opkomen van de revolutie weer te geven. Mooie beelden trouwens met die sneeuwlandschappen. Toch een film die je zeker moet gezien hebben.

Hele mooie film van Lean !

Heb me eigenlijk bijna niet verveeld tijdens die drie uur, behalve een beetje in het begin, maar daar is het acteerwerk zo van hoog niveau dat je haast met open mond toekijkt. Prachtige vertolking van Omar Sharif en enkele schitterende bijrollen van Rod Steiger en Alec Guinnes, de ene fenomenaler dan de andere ! Bovendien zijn Julie Christie en Geraldine Chaplin, dochter van de beroemde komiek, een lust voor het oog.

Lean serveert zijn drama met wonderschone plaatjes die een even sterke epische kracht uitstralen als het verhaal. Vooral in het tweede gedeelte van de film, nadat ze aangekomen zijn met de trein, zitten er natuuropnames die het inkaderen waard zijn ! , de treinrit, het ijspaleis, de bloeinde bloemen en in het eerste gedeelte de betoging in Moskou... Lean weet elk seizoen op meesterlijke wijze in te blikken : alles, van blaadjes die verkleuren tot vallende sneeuwvlokjes, van kleurrijke bloempjes tot zomerse graanvelden, wordt zo poëtisch en zelfs een tikkeltje nostalgisch in beeld gebracht. Echt fantastisch

Zelf had ik ook helemaal geen last van meligheid of sentimentele momenten, wel sterke emotionele scenes en Lean overdrijft nergens met de emoties van de personages, waardoor ze ook echt reëel aanvoelen en je ook met hen gaat meeleven en je tot het zielig besef komt dat ze geen greep hebben op hun lot en toekomst maar dat die enkel bepaald worden door de barre tijden waarin ze leven. Het romantisch gedeelte werkt hier dan ook heel goed, vond ik.

Maar echt bij de keel gegrepen of meegevoerd door de gebeurtenissen, was ik niet omdat je telkens op de historische feiten aanbotst wanneer de liefdeshistorie zich begint te ontplooien. Jammer...

Lara's theme behoort tot één van de mooiste filmuziekstukken ooit en past erg goed bij de film dankzij het authentieke Russische instrument waarmee het liedje gemaakt is, namelijk de balalaika.

4* met kans op verhoging

Erg mooie film met als inhoud de geschiedenis van de Russische revolutie. Alles word erg mooi vertoond. De decors van oa Moskou en het Russische landschap anno 1917 zijn fantastisch en het verhaallijn zit ook op een goede volgorde en het acteerwerk is uitstekend (de acteurs waren in het begin voor mij onbekend, niet echt veel van ze gehoord)

De straatrevolutie scenes zijn ook prima in beeld gebracht met een mooi historisch achtergrond. Het sfeertje van de revolutie hebben ze goed nagemaakt. Film is daarom ook best leerzaam. Ook de treinreis door de Oeral is uiteraard het hoogdepunt van de film, vooral ook met die panzertreinscenes, of die scenes met die ondergesneeuwde koepel.

Het verhaallijn zit, zoals hierboven gezegt, goed in elkaar en in een duidelijke volgorde. Het begint allemaal met de jonge Yuri met de dood van zijn moeder, naar zijn volwassen jaren tijdens de revolutie en de eerste wereld oorlog. Alles is prima verzorgt.

Erg mooie klassieker met een hoop geschiedenis erbij. Zou degene die dit verhaal geschreven heeft het zelf meegemaakt hebben? Het 2disc SE was trouwens ook een mooie uitgave.

5,0*

Doctor Zhivagho of hoe mensenlevens overhoop worden gehaald door oorlog en geweld.

Knappe roman, goede film met prachtige beeldvorming.

Nog steeds in.

Een romantisch drama van 200 minuten.

Op dat vlak beviel Gone With the Wind me wel, maar kon Doctor Zhivago dat ook? Eigenlijk niet. Gone With the Wind staat eigenlijk op elk vlak voor dan deze film en die film is dan nog z'n 30 jaar ouder. Echt positief kan je dat niet noemen.

Doctor Zhivago is eigenlijk 1 grote dode boel. Het typisch romanverhaaltje is veel te lang uitgerokken en visueel valt er maar weinig te beleven. Enige hoogstaande scènes spelen zich af in de trein. Nog een groot minpunt was de rare montage: Je zit te kijken naar actie op het ijs en 5 seconden later zit je opeens in een zonnig korenveld waarna je enkele seconden later een personage dat al eventjes uit de film was weggeweest lopen door de sneeuw. Kon er maar weinig van maken.
Veel locaties maar weinigen voegen werkelijk wat toe. Verder is het weinig regisseren maar eerder registreren.

Dat gaat dan eigenlijk ook al compleet de mist in. De film grijpt je niet bij de keel, het kon me eigenlijk maar weinig boeien wat die personages nu allemaal deden. De acteurs deden het degenlijk maar ook in vele scènes veel te houterig.

Gedoemd voor een buis denk je dan, maar dat weet het einde van de film toch nog te redden. Vond het wel passen in de dramatiek.

2,5*

Mwah, beetje een tegenvaller. Vooral het eerste uur was een beetje saai. Wel veel mooie plaatjes, eigenlijk de hele film door wel, maar ik moest op een gegeven moment wel erg veel koffie drinken om hier doorheen te komen.

Het laatste uur vond ik het best geslaagd, vooral omdat het tempo, met veel gebeurtenissen wat opgeschroefd wordt. De sfeer zit er lekker in, Sharif doet het goed, maar het deed me niet zoveel allemaal. Gelukkig blijft het mooie beelden regenen, want dat is het sterkste punt in deze film. Prachtige besneewde landschappen, de mooi geschoten treinrit, het prachtige huis in ''the middle of nowhere'' en toch een beetje een romantisch ondertoontje die me wel aardig beviel eigenlijk. Mooie vrouw trouwens, die Julie Christie in deze film.

Saai vond ik 'm niet echt, maar het tempo had de eerste twee uur wel hoger mogen wezen. Cinematografisch is dit een meesterwerk, voor de rest helaas niet. Toch eigenlijk makkelijk een voldoende, omdat de vele mooie plaatjes (ook de sfeer in o.a. de huizen en restaurants was geweldig) me wel bij zullen blijven.

Na een lang saai en ietwat onduidelijk intro volgt gelukkig toch nog een mooi epos over een dichter die tussen twee vrouwen heen en weer geschud wordt. Met ruim 3 uur film heb je enig geduld nodig, maar ik vond dat ik als kijker uiteindelijk niet teleurgesteld ben. Op cinematografie scoort Doctor Zhivago erg hoog. Ook al is er geen enkele minuut gefilmd in Rusland, met de schitterende sneeuwlandschappen en andere decors wordt een overtuigende sfeer neergezet. Met deze knappe productie overtreft David Lean zijn andere epos Lawrence of Arabia, die het ook al zo moet hebben van een mooie cinematografie . De drie hoofdpersonen doen het eveneens prima, al vond ik Julie Christie met haar kapsel heel jaren '60 aan doen.

Eeen monument van een film alhoewel hij nu toch wat ver over de datum begint te geraken. Sommige beelden zijn onvergetelijk: de gele velden in de lente. de sneeuw in de winter. Maar het mooiste blijft de muziek en die is tijdloos.

Meeslepende en groots opgezette film met een episch verhaal waarin een goede balans tussen het politieke en romantische gedeelte. Prachtige muziek, camerawerk en vele mooie plaatjes. Ook een aantal mooie scenes waarvan de treinreis een absoluut hoogtepunt. Uitstekend acteerwerk van de gehele cast en ondanks de lange speelduur behoorlijk onderhoudend.

De verfilming van Boris Pasternak's bekroonde boek door David Lean is in velerlei opzicht gedenkwaardig. Naast het dramatische verhaal trakteert de film de kijker op een spectaculaire en zeldzaam fraaie cinematografie én op de onvergetelijke muziek (Lara's Theme) van Lean's 'huiscomponist' Maurice Jarre.

Neem daarbij het sterke acteren van Omar Sharif, Julie Christie, Rod Steiger en Geraldine Chaplin (in een van haar eerste films) en je hebt een film, die ondanks zijn lengte (meer dan 3 uur), van begin tot eind boeit. Heel mooi.

Ik ben benieuwd naar de televisie-remake met Keira Knightley en Hans Matheson.

David Lean neemt de tijd om zijn films te vertellen heb ik bij zijn vorige films gemerkt en bij Doctor Zhivago is het eigenlijk niet anders.

Een film van 197 minuten is altijd even afwachten wat het oplevert. Als zo’n film tegenvalt is het natuurlijk een erg lange zit. Gelukkig bleek dat wel mee te vallen, want Doctor Zhivago is toch wel een behoorlijk goede film. Desondanks had ik toch wel wat moeite om in de film te komen. Hoewel de beelden en plaatjes gedurende de gehele film van grote schoonheid zijn, vond ik het verhaal in het eerste gedeelte van de film nog niet echt boeiend. Gelukkig komt dat gedurende de film steeds beter op gang.

De sfeer is erg goed. Met veel sneeuw en soms ook sombere beelden wordt een prima Russische sfeer gecreëerd. Daarentegen is het dan wel weer raar om de mensen Engels te horen praten. Hoewel het hier geen grote stoorfactor is, ben ik ervan overtuigd dat de film met Russische acteurs nog authentieker was geweest. Desondanks spelen de acteurs goed. Omar Shariff en Julie Christie vullen de belangrijkste rollen prima in. Verder zijn ook de bijrollen in orde.

Het is alleen jammer dat ik uiteindelijk niet volledig meegezogen werd in het verhaal. Ik vond het allemaal op mooie wijze gebracht en gepresenteerd worden, maar desondanks deed het mij niet zoveel als ik gehoopt had. Toch heb ik bij vlagen best genoten van deze film. Vooral het laatste uur is erg goed, mede ook omdat het tempo hier wat hoger ligt. Al met al zeker een bovengemiddelde film.

3,5*

Vroeger als kind wel eens gezien op TV in de begin jaren 80. Het historische verhaal is best mooi en de vele fraaie beelden en decors zien er natuurlijk prachtig uit. Dat geldt overigens ook voor de muziek die mooi paste bij deze film. De cast deed het natuurlijk ook goed en dan natuurlijk vooral Omar Sharif en ook Julie Christie die destijds ook een fraaie verschijning was. Hedendaags zou ik deze film niet meer kijken want bijna 200 minuten is toch wat teveel van het goede voor deze film en hij is ook wel een beetje gedateerd. De film wordt overigens nog regelmatig uitgezonden op MGM of TCM, maar langer dan een paar minuten kijk ik er meestal niet naar. Maar al met al is dit gewoon een mooi romantisch drama en eigenlijk ook wel een film klassieker.

Onverwoestbare klassieker, nog steeds indrukwekkend, ook na bijna 50 (!) jaar. Het verhaal is meeslepend en het ziet er allemaal prachtig uit. Lean toont zich na Lawrence Of Arabia wederom een meester op visueel gebied, met imposant camerawerk en sporadisch zeer inventieve montage. Ik had de film nooit eerder gezien en zette me schrap voor een boeketreeks-achtig melodrama, maar niets is minder waar. De film is weliswaar romantisch en soms wat dik aangezet qua akteerwerk en emoties, maar dit is filmmaken op hoog niveau. Sharif en Christie zijn perfect gecast en er zijn mooie bijrollen van Alec Guiness en Rod Steiger. Net als na het zien van Lawrence Of Arabia zeg ik: zo worden ze niet meer gemaakt.

Een prachtig Romantiek/Dramafilm...

Heel mooi verhaal...

Perfect klassieke muziek (DTS)...

Schitterend mooi landschap...

Super mooi HD kwaliteit, behalve zie je als sneeuw is altijd geruis...

Mooi Kostuums...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Omar Sharif speelt zeer goed...

Het is echt lange film, maar het is wel een moeite waard...

gezien op het grote scherm, voor het eerst ook. De titel weerhield mij er lang van om de film te gaan bekijken (don't aks). Het is een vreemde film voor Amerikaanse begrippen. Om te zien hoe de russische revolutie eruit ziet vanuit Amerikaanse ogen blijft ergens erg vreemd. Ik heb lang de bril opgehad dat hier sprake was van propaganda om uitsluitend die reden, maar eerlijk is eerlijk, de film is bovenal erg humanistisch en gaat niet al te diep in op de inhoud van het conflict en behandeld de situatie vanuit een enkel persoon die eigenlijk niet echt voor of tegen een partij is en toch niet ontkomt aan het dillema van partij kiezen.

De redenen dat je de film wilt zien zijn de prachtige sets en cinematografie. Beide topnotch hoewel natuurlijk meegenomen moet worden dat dit een Hollywood productie is en je redelijk weet wat je voor je kiezen krijgt. Verrassend is het allemaal niet echt, maar de vorm is prachtig. Het melodrama is perfect afgemeten; nergens wordt de film oversentimenteel (enkele impactvolle momenten worden zelfs offscreen weergegeven!), en er is ruimte voor klein drama. Mede door Omar Shariff's fantastische acteerprestatie blijft de boel wel op een emotioneel voelbaar niveau, waarvoor grote hulde. Een aangename klassieker die ondanks zijn lange runningtime goed overeind blijft staan anno 2014.

Doctor Zhivago kent een wat stroeve aanloop. Het duurt even om in het verhaal te komen en de personages te leren kennen. Dat komt echter wel goed gedurende de loop van de film. Na deze aanloop ontspant zich een boeiend en mooi epos tegen de achtergrond van de Russische Revolutie. De lange speelduur is dan ook geen probleem. De overgangen tussen de verschillende scènes zijn hier en daar wat abrupt, maar erg storend is dat niet. Goed acteerwerk en mooi in beeld gebracht door David Lean.

Een van de beste films uit de jaren 60. Elke keer ik Julie Christie zie gaat mijn hartslag wat sneller slaan, Wat was dat toch een mooie vrouw. Meeslepend liefdesdrama tegen de achtergrond van de Russische revolutie. Maar wat de film echt uniek maakt is de uitstekende muziek met Lara's Theme als absoluut toppunt, Een dikke 5 sterren

Het scheelt waarschijnlijk een stuk om deze film op groot scherm te zien, zoals ik deed. De epische muziek en de weidse shots lijken zo beter tot hun recht te komen dan op je beeldscherm thuis. En ondanks dat er veel wel klopt aan deze film, beklijft het toch nergens. Ietwat te lang en te afstandelijk om ergens echt te emotioneren. Terwijl er genoeg in het materiaal zit om dit te doen, zou je zeggen.

3*

Fraai zij het wat fragmentarisch drama over een aristocraat wiens leven volledig op zijn kop komt te staan door de Russische Revolutie. Daarbij gaat Lean niet altijd even subtiel te werk, maar het is dan ook een film die op het hoogtepunt van de Koude Oorlog werd geschoten.

Het verhaal van Zhivago, met op de achtergrond steeds de politieke gebeurtenissen in Rusland, is niet eens zo opzienbarend, en van een passionele liefde zag ik eerlijk gezegd maar weinig terug. Zhivago, uitstekend vertolkt door Omar Shariff, is een moeilijk te doorgronden man: hij schikt zich zo goed en kwaad naar de gebeurtenissen, en lijkt zelf geen sterke (politieke) mening te hebben. Ik ben niet bekend met de roman van Pasternak, dus weet niet of dat ook in het bronmateriaal het geval is.

Wat me enigszins stoorde was de wijze waarop het verteld werd: verteld door Zhivago's halfbroer (Alec Guiness) aan Zhivago's vermoedelijke dochter. Ten eerste werd een hoop getoond dat de half-broer niet kon weten, ten tweede vormt het een onnodige extra laag (het is niet belangrijk voor het verhaal), en ten derde wordt de scene waarin Alec Guiness Zhivago voor het eerst ontmoet op een rare manier getoond, de dialogen van Alec Guiness worden niet door hem uitgesproken maar door zijn personage samengevat- een wat vreemde truc die niet helemaal werkt (en later in de film niet meer wordt toegepast).

De beelden in Doctor Zhivago zijn evenwel schitterend, en de muziek van vaste Lean-componist Maurice Jarre past perfect. Ook het acteren mag genoemd worden, alleen Chaplin vond ik niet zo goed gecast. Met bijna drie-en-half uur een lange zit, en hoewel ik misschien wel op iets meer had gehoopt, is dat het wel waard geweest.

Jammer dat we dit soort cinema vandaag de dag niet meer kunnen ervaren.

Lijkt me prachtig om dit in de bioscoop te mogen ervaren. Ik heb ook het idee met de overture, de pauze en de lange speelduur dat dit soort epics echt werden gemaakt om een bioscoopbezoek tot een ware happening te maken.

Doctor Zhivago is misschien wel Lean's beste en misschien ook wel zijn mooiste film. Want plaatjes schieten kan hij wel degelijk. Van epische wideshots tot kleine intieme momenten. Van de jungle in Bridge on the River Kwai tot ellenlange shots van kamelen berijden door de woestijn in Lawrence of Arabia. Hij weet samen met zijn DP altijd voor prachtige vista's te zorgen en ook in kleine scenes of scenes met veel dialoog weet hij altijd iets moois te doen. Dit is ook in Doctor Zhivago het geval. En waar beter dat te doen dan in Rusland, hoewel de film geschoten is in Finland, Canada en Spanje. komt heel erg goed over dus. Van de warme zomers tot de bittere winters waar je de kou bijna kunt voelen. De treinrit is een van de hoogtepunten van de film. Ook dat huis waar ze naar toe gaan ziet er fantastisch uit in zowel de winter als de zomer.

Het verhaal steekt gewoon erg mooi in elkaar. Een generaal is op zoek naar de dochter van zijn(half) broer, en vertelt daarmee het verhaal van Zhivago, dichter en arts, aan een meisje waarvan hij denkt dat het zijn nichtje is. Geweldig om dit verhaal af te laten spelen tegen de achtergrond van de eerste wereld oorlog en de oktoberrevolutie. Belangrijke gebeurtenissen in de Russische geschiedenis, centraal staan echter de liefdes verhalen. Zhivago ontmoet Lara, maar ook Tonya heeft zijn hart gestolen. Hij trouwt met Tonya en krijgen een kind. Toch komt hij keer op keer Lara tegen, waardoor een van de mooiste driehoeksverhoudingen uit de film geschiedenis ontstaat. Hij schrijft uiteindelijk de Lara gedichten als teken van zijn liefde voor haar. Om zo weer terug te komen waar de film begon. Erg mooi gedaan. Het is enorm moeilijk om echt iets over Doctor Zhivago te zeggen aangezien het zoveel elementen bevat. De eerste wereld oorlog, de revolutie, de driehoeksverhouding waarin ook nog eens Pasha en Komarovsky een rol spelen. Liefde, verraad, patriottisme, burger oorlog en nog veel meer. Alles werkt gewoon erg goed samen, het (liefdes) verhaal is erg mooi weergegeven, en het ziet er ook nog allemaal eens fantastisch uit. De score van Jarre maakt alles compleet met het thema van Lara als hoogtepunt natuurlijk.

Erg mooi gespeeld door de acteurs. Je weet dat het niet goed is wat Zhivago doet. Sharif weet het echter zo te spelen dat je geen hekel aan hem krijgt. Christie als Lara is eveneens fantastisch. Zo gespeeld dat je haar net als Zhivago meteen erg leuk vind. Erg fijn personage. Steiger als Komarovsky is goed. Guinness' rol is helaas wat te klein. Dan is er nog Tom Courtenay die zijn personage geweldig uitdiept. Ondergewaardeerd is Chaplin als Tonya. Erg fijn hoe ingetogen zij speelt. Je ziet dat er enorm veel in haar omgaat.

Doctor Zhivago is gewoon een erg mooie film met een schitterend verhaal en fantastische beelden, muziek en erg goed acteerwerk. Voor mij de best van Lean.

Een schitterende film, maar haalt het niet bij de andere twee meesterwerken van Lean, Lawrence of Arabia en Bridge on the river Kwai. Dat komt denk ik door de kans welke Lean hier mist. Het geheel speelt zich af tegen het einde van de 1e wereldoorlog en de Russische revolutie. Daar had naar mijn mening best wel wat meer aandacht voor mogen zijn. Nu is het telkens zijdelings aanwezig en heel af en toe is de invloed daarvan merkbaar in het leven van de hoofdrolspelers, maar meestal niet. De rode draad van het verhaal is de driehoeksverhouding en het moet gezegd worden die is ook prachtig in beeld gebracht. Lean is daar ook wel de juiste regisseur voor en hij trakteert de kijker op geweldige sfeer en landschap opnames. Elke rol wordt met verve neergezet, daarin dus geen missers, voor mij waren de rollen van Steiger en van Richardson de beste van de film.

Het is al vaker genoemd, maar de muziek van deze film is subliem, net als Lawrence of Arabia slaagt Jarre er in muziek te maken waarin op sommige momenten de weidsheid van het land heel erg wordt benadrukt en waarin de terugkerende melodie onmiddellijk kan worden geassocieerd met niet alleen de film, maar ook met de personages.

Waarom geef ik een 3,5, omdat ik denk dat niet alles uit deze film is gehaald wat mogelijk was, maar het blijft natuurlijk wel een prachtige film.

Net als z'n geesteskind Yuri Zhivago weigerde Boris Pasternak z'n geboorteland te ontvluchten, ook al was hij het oneens met de onwenteling. Hij voelde zich te sterk verbonden met de Russische bodem, de Siberische wouden en de sneeuwvlakten. David Lean toonde graag de mens omgeven door de grootse natuur. We zien dokter Zhivago (Omar Sharif) heel klein worden wanneer hij wegrijdt op z'n paard in de sneeuw. De natuur blijft altijd dezelfde, onverschillig voor de politieke systemen die de mens construeert.

We zien het wisselen van de seizoenen, vooral de tegenstelling winter-lente. Een matchcut gaat van ijsbloemen op de ruit naar bloeiende narcissen, symbool voor Lara Antipova (Julie Christie). Met haar helderblauwe ogen, die doen denken aan Peter O'Toole, doorbreekt ze de vierde muur en lijkt ze je rechtstreeks aan te kijken. Deze kleur, die contrasteert met het donkerbruin van de ogen van Yuri en Tonya (Geraldine Chaplin), wordt benadrukt door de schaduw die op haar mond valt. De affaire met Lara komt traag op gang: de eerste blik, de eerste woorden... De klemtoon ligt op het ontstaan van een spirituele band, in tegenstelling tot de puur vleselijke verlangens van Komarowski (Rod Steiger). Yuri lijkt oprecht van twee vrouwen te houden, zijn echtgenote lijkt er zelfs begrip voor op te brengen. Het lag destijds erg gevoelig dat deze overspelige relatie niet veroordeeld wordt, ook al sterven ze allebei voor het einde.

Een belangrijk nevenpersonage is Pasha (Tom Courteney). Het litteken op zijn gezicht is een souvenir van het tsaristische regime. Onder z'n nieuwe naam Strelnikov komt hij tot de conclusie dat het bolsjevistische regime even wreed is. De overtuiging van Pasternak was dat het individu belangrijker is dan om het even welk geconstrueerd systeem.

De jonge Yuri werd gespeeld door Tarik Sharif, de zoon van Omar. De vrouw die een trein op getrokken werd met haar kind (een pop), brak haar been en kwam bijna onder de trein terecht. Ingrid Pitt speelde vijf verschillende figurantenrollen. Er is veel geschoten in Spanje, maar voor de sneeuw zijn ze ook naar Finland en Canada gegaan.

Lara's Theme, van Maurice Jarre, wordt met balalajka's gespeeld, het Russische volksinstrument dat betokkeld werd door de zowel de moeder als de buitenechtelijke dochter van Zhivago, wat illustreert dat het gewone leven doorgaat te midden van alle veranderingen. Soms klinkt dit thema terwijl Lara afwezig is, om aan te geven dat Zhivago naar haar verlangt.

Dit is een groots, meeslepend, romantisch en historisch epos dat aanvoelt als het einde van een tijdperk. Om je aandacht erbij te houden kun je hem best in twee delen bekijken. De overweldigende beelden, het acteerwerk, de passie, de diepgang en de poëzie maken het de moeite waard. Dat de Russen in werkelijkheid geen Engels spreken, is muggenzifterij.

Een hele kluif deze verfilming van Boris Pasternak's boek uit 1957. De auteur uitte zich bijzonder kritisch tegenover de Russische revolutie en zette de Communisten behoorlijk te kakken toen hij ervoor de Nobelprijs ontving.

Levenslust in tijden van oorlog, uiteengerukte gezinnen, menselijke miserie... het moet een droevige tijd geweest zijn in Rusland na de revolutie in de jaren '20. Het land voerde, en ook dat blijkt uit de film, een heksenjacht op intellectuelen die hen aan de elites uit de tsarenperiode herinnerde. Ook Zhivago beschouwden ze als zo'n intellectueel, en toch had hij een zeker voordeel tegenover anderen omdat hij arts was, en de communisten nu eenmaal ook artsen nodig hadden.
Doctor Zhivago draait uiteindelijk rond een onmogelijke liefde tussen de dokter en een vrouw die weinig vreugde in haar leven kende; getrouwd met een fanatieke bosjeviek, misbruikt door een invloedrijke edelman. Hoewel Zhivago gelukkig getrouwd is, kan hij niet weerstaan aan deze melancholieke vrouw. Hun liefde zag ik vooral als symbool voor de enige vorm van vrijheid die de mensen in die tijd hadden.

Zhivago is mooi gefilmd, met epische grandeur, melige romantiek, nobele gevoelens.Het liefdesverhaal op de achtergrond van de tumultueuze veranderingen in Rusland begint na een wat moeilijk eerste uur toch te boeien. Op het einde krijg je niet alle antwoorden; zo is het onduidelijk of Zhivago nog zijn wettige echtgenote terugzag. . Verder laat de film ook een wrang gevoel achter, daar de personages ofwel sterven ofwel in anonimiteit verdwijnen, opgeslokt door het systeem.

Tot slot een grote pluim voor de prachtige muziek van Jarre en het geweldige acteerwerk.

De film begint met Yavgref Zhivago [Alec Guinness], een Russische generaal en halfbroer van dichter Yuri Zhivago [Omar Sharif] die in een jonge vrouw [Rita Tushingham] denkt zijn nichtje te hebben gevonden, de dochter van Yuri en diens geliefde Lara [Julie Christie], die inmiddels allebei zijn ‘verdwenen’. Yuri verloor op jonge leeftijd zijn ouders en is op zijn 8e geadopteerd door de Gromyko’s, welgestelde vrienden van zijn moeder wiens dochter Tonya [Geraldine Chaplin] even oud is als Yuri. Yuri en Tonya lijken voorbestemd met elkaar te trouwen, maar wanneer Yuri tijdens een doktersbezoek met zijn mentor Lara ontmoet, is hij meteen onder de indruk van haar. Lara blijkt een complexe relatie te hebben met de machtige, meedogenloze Komarovsky [Rod Steiger], die vastberaden is haar hart te winnen, ook al is ze getrouwd met de politieke radicaal Pasha [Tom Courtenay].

Wanneer de Eerste Wereldoorlog uitbreekt ontstaat er grote politieke onrust in Rusland. Yuri is inmiddels getrouwd met Tonya en heeft een zoon. Hij gaat aan het werk als dokter, Lara als verpleegster in dezelfde omgeving. Tijdens de oorlog verdwijnt Pasha spoorloos en de Russische Revolutie in 1917 zorgt voor grote veranderingen. Wanneer Yuri terugkeert naar huis, blijken de Bolsjevisten het huis in beslag te hebben genomen en is de familie al zijn rijkdom kwijt aan het ‘collectivisme’. Bovendien blijkt Yuri’s poëzie de nieuwe autoriteiten in het verkeerde keelgat te zijn geschoten, waardoor hij – met hulp van Yavgref – met speciale reisdocumenten Moskou moet verlaten.
Lean en zijn crew waren lang op zoek naar geschikte locaties, in Rusland, Finland en Zweden. Maar hoewel de locaties vanuit cinematografisch opzicht wel geschikt waren, kon Lean daar geen studio’s vinden waar hij de grotere sets voor de film kon bouwen. Het zal je allicht verbazen dat de film vrijwel volledig is gefilmd in... Spanje! Dat leverde wel wat problemen op, vooral voor Phyllis Dalton die een Oscar won voor haar kostuumontwerp. “Doctor Zhivago” speelt zich namelijk grotendeels af tijdens de winter, waarin de hoofdpersonen uiteraard warme kleding bestaande uit dikke lagen droegen. Een deel van deze scènes moest Lean echter filmen tijdens de Spaanse zomer! Dalton moest er met harde hand op toezien dat alle acteurs dezelfde hoeveelheid lagen kleding zouden dragen, want uiteraard probeerde men hier en daar wel wat te smokkelen.

Maurice Jarre had erg veel moeite met het componeren van een thema. Lean wist ook niet precies wat hij wilde, maar de eerste pogingen van Jarre waren in zijn ogen niet goed genoeg. Lean gaf Jarre uiteindelijk de opdracht om een paar weken met zijn vriendin naar de bergen te gaan en daar een thema voor haar te schrijven. Een gouden greep, want Jarre kwam terug met een thema dat niet alleen David Lean tot tevredenheid stemde, maar dat ook een wereldhit werd en die tot op de dag van vandaag tot de meest herkenbare filmthema’s aller tijden behoort. Lean toont hier aan de meester van het persoonlijke epos te zijn: hij weet persoonlijke verhalen te vertellen die zich afspelen binnen grootse settings. De aanval van een peloton dragonders op een groep vreedzame groep demonstranten is al imposant, de treinreis door de besneeuwde Russische vlaktes is ook onvergetelijk. Set designer John Box was het brein achter het zogeheten Bevroren Paleis, maar elke set is indrukwekkend en – nog belangrijker – oogt authentiek. Dit was één van de favoriete films van zijn generatie, maar verdient die status ook onder de huidige generatie filmliefhebbers.

Doctor Zhivago is weer een grootschalig widescreen epos van David Lean, dit keer met als achtergrond de Eerste Wereldoorlog en de Russische Revolutie. Zhivago is een dichtende geneeskunde student die zich inzet om gewonden te verzorgen. Van de revolutie moet hij niet veel hebben, al bewonderd hij zijn revolutionaire vrienden voor hun streven naar gelijkheid. Hij trouwt en voed een gezinnetje op in Siberië. Dan wordt hun zijn vredige leven opnieuw verstoort door de burgeroorlog.

Egyptenaar Omar Sharif speelt de rol die hem onsterfelijk zou maken. Daarnaast spelen ook Julie Christie, Geraldine Chaplin, Rod Steiger, Alec Guinness en Klaus Kinski.

De beelden waren erg mooi opgenomen in Finland en de beeldkwaliteit heeft de tand des tijds prima doorstaan. De score van Maurice Jarre is zoals altijd weer schitterend en lekker episch.

Het verhaal vond ik erg meeslepend en continu interessant door de vele historische achtergrond. Toch vond ik wel dat er erg veel toevalligheden in zaten waardoor bekende personages elkaar tegen bleven komen. Ook kwam het Zhivago wel heel goed uit dat zijn vrouw en kinderen naar Moskou terug waren gegaan, zodat hij met zijn maîtresse kon leven.

Al met al fijn deze klassieker gezien te hebben. Heerlijk die grootschalige films uit de jaren '60.

“You lay life on a table and cut out all the tumors of injustice. Marvelous.”

IJzersterke klassieker. Doctor Zhivago is een groots opgezet epos met schitterende sets en uitstekend acteerwerk van onder andere Omar Sharif, Julie Christie, Geraldine Chaplin en Rod Steiger. Het speelt zich af ten tijde van de Russische revolutie dus ik had wel wat meer oorlogsscènes verwacht, maar dit vooral een puur romantisch drama rond Yuri, Lara en Tonya. De speelduur is lang maar de tijd vliegt voorbij. De treinreis richting de Oeral levert indrukwekkende scènes op, en de vele scènes in het met sneeuw en ijs bedekte paleis zijn een lust voor het oog. Het is een cliché, maar dit soort films worden niet meer gemaakt.

Met frisse tegenmoed aan begonnen na afgelopen zomer toch redelijk teleurgesteld te zijn afgehaakt bij Ben Hur. Ik dacht, misschien zijn die grote klassiekers niet voor mij weg gelegd. Maar verassing, wat een epos, mits in de goede volgorde gezien. Want ik heb zo'n dvd die aan beide kanten gebrand is en ik zie eerst per ongeluk het einde wat ik pas 10 minuten voor het einde ontdek, dus het begin vond ik des te begrijpelijker.

Desalniettemin, een prachtig tijdsbeeld ten tijden van de dramatische verlopen 1ste WO, de daaropvolgende Rode Revolutie en de greep naar de macht van Lenin. Werkelijk waar geweldige maar ook angstaanjagende tijden om te leven, politiek gezien. Dan de fantastische mooie natuurbeelden met de elementen. Wat moet je je als mens klein voelen in Rusland met haar taiga's, ijskoude winters en stikhete zomers.

Prachtig stukje geschiedenis, mooi film.