Deux Frères (2004)

Alweer een prachtige dierenfilm van Annaud, al heeft deze Two Brothers heel wat meer verhaal dan L'Ours. Gelukkig is dat nooit storend (en Guy Pearce is altijd wel prettig om naar te kijken), maar zonder al die nevenverhalen had het ook wel gekund. De twee tijgers zijn immers zo indrukwekkend dat ze de aandacht volledig opeisen en helemaal geen gedetailleerd verhaal nodig hebben.

Gelukkig wordt het nooit geforceerd, en voelen de handelingen van de twee tijgers op geen enkel moment gekunsteld aan. Geen film vol beesten die truukjes doen dus, maar een boeiende, ontroerende en knap gemaakte avonturenfilm.

3.5 sterren.

Ziel, hart, ontroerend ...

Enkele mooie plaatjes, maar verder was dit een melig spektakel van jewelste. Amerikaanse propaganda is er niks tegen, met als dieptepunt het einde van deze film, waarvoor een volledige * aftrek.

Verder is het ook een wat modale avonturenfilm, die vooral steunt op het principe "beestjes! wat leuk! hoe schattig!". Nogal domme stereotypes, cheesy muziek en een vreselijk cliché verloop. Voor de plaatjes en schattige tijgerwulpjes had ik nog graag 2* gegeven, maar zoals gezegd hou ik het op 1*.

Dit gaat nergens over zeg. Heel knap hoe ze de tijgers laten 'acteren' (lijkt mij), maar als film stelt het echt niets voor. Dan kijk ik tien keer liever naar een documentaire.

Ik ben halverwege naar de winkel gegaan en heb de rest van het verhaal ook niet meer helemaal meegepakt. Dat maakt allemaal niet uit want het is ontzettend voorspelbaar en hangt aan elkaar van cliches. Er zit ook totaal geen spanning in het gevecht tussen de twee broers. Daarbij worden de tijgers wel heel erg als mensen geportretteerd: in communicatie, in emotie, in relaties. Het zou lachwekkend zijn geweest als het niet zo intriest was.

1*

Een dramatisch slechte Annaud.

De tijger(tje)s zijn ook het enige wat deze film aan amusement te bieden heeft. Irritant camera-werk, slecht acteerwerk, een bedroevend en voorspelbaar plot, en een tranentrekkende Hollywood-soundtrack waar het glazuur van mijn tanden spontaan van brak.

Annaud zakt verder en verder weg met zijn films. Ik ben er nog niet uit of dit nu voor kinderen was of voor volwassenen. Annaud wist het blijkbaar ook niet. Wat een sof.

Meest afzichtelijke camerawerk in heel wat jaren.

Bah, wie bedenkt zulke films. Hier kon ik dus echt niet tegen, hé. Die machteloosheid. De mishandelingen. De oneerlijkheid. Allemaal aspecten die de film tot zijn recht doen, want het verhaal ging hier natuurlijk (min of meer, gedeeltelijk) om.

En natuurlijk, het is en blijft een familie- en kinderfilm. Ik verbaas me er eigenlijk over dat dit gevoel zoon grote rol tijdens de film bij mij speelde... Zo shockerend was het toch ook alweer niet? De gruwelijkheden waren niet altijd te zien, wat beter was voor mij. Haha, nu kom ik over als een of ander watje. Maar ik heb gewoon een zwak voor dieren, en dan kan ik echt kwaad worden als ik sommige beelden zie. Misschien schuilt er toch een kleine dierenactivist in mij, haha? Wie weet.

Voor de rest een aardige film. Mooie muziek, lieve beestjes en een leuke cast die deze film laat variëren in verschillende scenario's. Mooi. Ook met een tevreden gevoel de TV uitgezet. Het verhaal was klaar, dat ervaar ik weinig met films.

Goede film. 3,5 ster. En dat voor 1 euro bij Bart Smit

Hartverwarmend.

Heerlijk, bij vlagen disney-achtig, sprookje. Met tijgers zit je sowieso al goed bij mij, vind het prachtige beesten.

Vooral het beginstuk in de natuur met de tijgers is werkelijk waar genieten geblazen, prachtig. Met even later een prachtige locatie met die stenen in de natuur. Wist me ook al meteen mee te laten leven wanneer dat kleintje niet hoog genoeg kon springen en de volwassene even later stierf bij een poging tot het kleintje redden. Uiteindelijk ook wel erg jammer dat de film naar de mensenwereld verkast en het ook soms teveel wordt gericht op de mensen terwijl de tijgers juist te allen tijde centraal zouden moeten staan.

Verder is het best leuk om te zien hoe ze vaak omswitchen van een vrolijke toon naar een wat dramatischer toontje, maar ondanks dat is het ook dat disney-achtige wat het cijfer wat omlaag schroeft. Vroeger zou ik het geweldig gevonden, en kan me er nu nog prima mee vermaken, maar meer hard drama erin/het disney-achtige dat er bij vlagen in zit achterwege laten was wel gewenst.

De cast doet het gewoon uitstekend en ook de tijgers weten het goed over te brengen (oscar voor dieren in de maak zetten?). De muziek is lekker meeslepend en het einde is ook degelijk.

Mocht het drama-gehalte wat meer geweest zijn en het ook wat meer/wat langer gefocust zijn op de natuur en de tijgers had het zo de volle hap kunnen binnenslepen. Maar alsnog een dikke:

4*

Knap gemaakt en fraaie locaties, maar een ontzettend cliche verhaal dat voor mij niet werkte. Voelde er vooral niets bij. De tijgers zijn de beste acteurs en het is knap hoe ze zijn getraind in combinatie met slimme montage natuurlijk, maar dat is het wel. De echte acteurs waren uiteenlopend van echt erg slecht, tot weinig opvallend. Had hier toch wat meer van verwacht. Had Annaud vroeger wel hoog zitten, maar eigenlijk vind ik alleen In the Name of the Rose de moeite waard. 2 sterren.

@ DonOswaldo: bedankt nog voor de dvd.

Alle stukken zonder mensen zijn om te smullen. Wat een ongelooflijk geduld moeten de makers gehad hebben om de twee welpen hun avontuurtjes te laten beleven en ze op de juiste momenten vast te leggen. Visueel zag het er bij vlagen prima uit, ook het shot terwijl vader tijger neer wordt geknald en het bloed op de camera spettert, was zeer de moeite waard.

Maar dan de stukken met de menselijke acteurs. Ze helpen de film zowat om zeep. Wat een flauwe, duffe karakters, met ook nog eens een meelijwekkende dubbing (aaaargh!) En natuurlijk, ze zijn er weer: Aziaten, die vloeiend Engels spreken, met een Engels accent om jaloers op te zijn (aaaaaargh!) Guy Pearce was niet best, maar een verademing tussen de overige "acteurs".

Gelukkig zijn Kumal en Sangha (en de overige tijgers) er nog, die met hun prachtige en onschuldige uiterlijk veel scènes voor zich winnen. Onbegrijpelijk dat mensen zo wreed met tijgers en alle andere dieren om kunnen gaan. Annaud hanteert een simpele aanpak om het dierenleed over te brengen op film, maar er wordt nergens gelogen - hooguit wat gefantaseerd.

Kleine 3,5*, en die gaan volledig naar de twee broertjes.

Deze lag al een tijdje in m'n kast en nu maar eens bekeken. 'k vond het geen misse familiefilm, al is bevat de film toch wel wat geweld, iet wat bloed en zelf een borst. Dus echt kinderachtig is hij zeker niet.

De tijgers zagen er wel erg schattig uit. Verder boeide de film wel van begin tot einde.

De moeite om te bekijken.

Mooie film, de tijgers zijn magistraal gefilmd, de slimme montage hindert niet, wat een mooie beesten!

Acteerprestaties zijn niet geweldig en de mensen in de film zijn inderdaad bijna overbodig maar gewoon kijken voor de tijgers.

Knappe familiefilm. Een ode aan het wilde dierenrijk met mooie beelden van Cambodja met zijn ruïnes van Boedhistische tempels maar vooral het schitterend in beeld brengen van de tijgers. Werkelijk heel kundig gemonteerde scènes van de tijgerbroertjes in hun natuurlijk en hun door de mens opgelegd gedrag.

Een veelzijdige regisseur deze Jean-Jacques Annaud en wie van deze "Deux Frères" houdt mag zeker niet nalaten van "l'Ours " en het meer recente "Le dernier Loup"te zien.

Niet mijn ding. De tijgers vind ik mooie dieren, maar ik houd niet van de manier van acteren en de personages. Voor mij te flauw, overdreven en karikaturaal. Het verhaal boeide mij ook niet. Ik kwam er helemaal niet in, en de beelden zien er soms te nep uit, wat mij betreft. Geen voldoende. 2*

In mijn enthousiasme liet ik deze film lang geleden aan een kennis zien. Die vond het maar niks,

en noemde het met een vies gezicht een Disneyfilm. Ik had beter moeten weten want hij was

vooral een liefhebber van maffiafilms. Ik vond het een verrukkelijk filmpje, de tijger overigens

mijn favoriete dier numero uno en wonderbaarlijk hoe men het heeft klaargespeeld de

beide dieren te laten 'acteren', waarbij de herenigingsscene in de arena wat mij betreft een

van de aller ontroerendste bij dierenfilms mag worden genoemd. De film telt sowieso meerdere

aangrijpende scenes maar ook pijnlijke want ze gaat nu eenmaal over de uitbuiting van de

dieren en die volgens mij amper geschikt zijn voor kinderen en wanneer vooral wat dat betreft de benoeming Disneyfilm mank gaat. Met een mooi shot ook op 't laatst met de zonnestralen door

het gaatje van het ene oor van een van de tijgers zo staat mij bij. Nog maar eens een mooi kippenvelmoment.

Ik moet mijn stem van bijna 15 jaar geleden toch even bijstellen. De film kwam laatst toevallig weer op mijn pad en ik snap wel waarom ik er destijds zo voor viel. De tijgers zijn natuurlijk schitterend en gelijk het hoogtepunt van de film. Geweldig om die prachtbeesten in hun natuurlijke omgeving te zien vertoeven. Ook kost het geen enkele moeite om met hen mee te leven, want ze krijgen het zwaar te verduren in de mensenwereld. En laat daar nou net het probleem zitten: bij de mensen.

Het acteerwerk kan echt niet op mijn goedkeuring rekenen. Bijna alle personages zijn wandelende karikaturen en daardoor bloedirritant. Dat geldt overigens wat minder voor Guy Pearce, maar die vond ik dan weer enorm nietszeggend en suf. Ook lijkt de toon wat zoek. Enerzijds is de film bij vlagen vrij bruut, terwijl het op andere momenten overduidelijk op kinderen gericht lijkt. Moeilijk te zeggen en daardoor is het eindresultaat een beetje vlees noch vis.

Nee, de bloemen aangaande deze film gaan overduidelijk naar Kumal en Sangha!

3*

Mooie film over 2 tijgers die in het begin bij hun ouders uit elkaar gehaald worden en in allerlei situaties belanden om uiteindelijk tegen elkaar te moeten vechten. Knappe beelden ! 8/10