Bu Jian (2003)

Prachtig. Zeker niet voor iedereen. Maar wel voor mij.
Twee mensen zijn iemand kwijt. En reageren er heel verschillend op (in eerste instantie in ieder geval).
In de ene verhaallijn gaat het om een acute instorting van je wereld, terwijl de stad doorleefd.
In de andere is het meer een vaag gevoel van vrijheid. Wat snel voorbij blijkt, het verlangen naar zekerheid komt terug.Kang-sheng Lee heeft veel overeenkomsten met zijn leermeester. Erg minimalistisch, geen muziek, weinig dialoog (alhoewel wat meer hier dan bij Mong-liang tsai). En vaak ook aparte camerastandpunten.
Het heeft op mij enorm veel effect. Ik voel wat deze film uitdrukt en zit met een enorme brok in mijn keel te kijken. Zo intens allemaal.
Prachtfilm.

4.5*

Ik duim dat deze film een tiger award krijgt, al is het allen maar omdat ik hem dan iig vaker kan zien.

Een visueel prachtige film, minimalistisch maar erg knap gedaan, met oog voor detail. Het gegeven (verhaal is nogal veel gezegd) was interessant en aangrijpend, maar ik zat me soms echt wel te ergeren aan die grienende bomma... Achteraf lijkt dat ineens een positief punt want de film heeft me dus niet koud gelaten, maar tijdens de film had ik echt iets van mens, hoe u kop of ik sla erop. Maar het tweede verhaal maakt veel goed, en ook het prachtige einde natuurlijk. En hoewel ik mij aan haar heb geergerd, moet ik toch toegeven dat ze wel een prachtig personage is, een oma met diarree die haar kleinzoon van drie kwijt is, en dat dan nog zonder dat het écht belachelijk wordt, maar eigenlijk juist heel mooi... Ik geef hem toch 4 sterren, maar misschien gaat daar later nog een beetje af, wie zal het zeggen.

Was al een poos naar deze opzoek, laats kwam ik hem eindelijk tegen.

Zoals Starbright boy al aankaart heeft deze film erg veel overeenkomsten met die van zijn vaste regisseur Tsai, soms iets teveel, denk ik. Kang-sheng Lee slaagt er gelukkig wel in om net als zijn leermeester een sterke film neer te zetten.

Visueel soms erg sterk (intro shot) maar had soms ook beter gekunnen.

De film wist me vaak te ontroeren, en het einde is prachig. Minpuntje is dat de film niet constant mijn aandacht erbij wist te houden, met name de scénes met de oudere vrouw hadden van mij wel wat minder gemogen.

Ik hoop dat Kang-sheng Lee aan het regisseren blijft, het talent heeft hij, nu nog iets meer zijn eigen stijl ontwikkelen, en wat meer aandacht aan afwerking besteden. 3,5

Tegenvallend.

Kang-sheng Lee heeft zeer duidelijk lang onder de vleugels van Tsai geleefd. Hij leent dan ook een hoop van diens stijl. Wat Lee mist is Tsai's oog voor mooie shots, jammer genoeg een essentieel punt voor deze filmstijl.

Veel érg lange scenes (die beginscene in het park bijna 15 minuten/1 shot?) maar ze herbergen maar weinig schoonheid. Het omatje wordt gefilmd als ze doorheen het park baggert, maar constant loopt iedereen voor en door het beeld, verdwijnt ze half achter een heuveltje of loopt ze wat tever weg zodat het redelijk wazig blijft. Het resultaat vond ik erg pover.

Sommige scenes werken wel, het deel in het internetcafé vond ik trouwens ook wat boeiender. Zit ook een klein beetje van Tsai's humor in al schiet Lee ook daar wat tekort.

Bij momenten hypnotiserend, maar Lee mist gewoon de finesse om dit te doen werken. Laatste scene was wel weer de moeite waard trouwens, deed me even denken aan Turn Left, Turn Right (compleet andere film, dat wel).

Jammer, had gehoopt op meer. Lee toont te weinig een eigen stijl en komt sterk tekort in het na-apen van Tsai. Maar ik schrijf hem zeker nog niet af, Help Me Eros zag er al een stuk beter uit.

2.0*