Bu Jian (2003)

Draait op het IFFR. Regisseur is hoofdrolspeler in een aantal films van Ming-Liang Tsai. Zoals He liu (the river) en het prachtige Aiqing wansui (Vive l'amour).

Prachtig. Zeker niet voor iedereen. Maar wel voor mij.
Twee mensen zijn iemand kwijt. En reageren er heel verschillend op (in eerste instantie in ieder geval).
In de ene verhaallijn gaat het om een acute instorting van je wereld, terwijl de stad doorleefd.
In de andere is het meer een vaag gevoel van vrijheid. Wat snel voorbij blijkt, het verlangen naar zekerheid komt terug.Kang-sheng Lee heeft veel overeenkomsten met zijn leermeester. Erg minimalistisch, geen muziek, weinig dialoog (alhoewel wat meer hier dan bij Mong-liang tsai). En vaak ook aparte camerastandpunten.
Het heeft op mij enorm veel effect. Ik voel wat deze film uitdrukt en zit met een enorme brok in mijn keel te kijken. Zo intens allemaal.
Prachtfilm.

4.5*

Ik duim dat deze film een tiger award krijgt, al is het allen maar omdat ik hem dan iig vaker kan zien.

Soms is het wel lekker om bevestigd te worden. Deze film sleepte vandaag maar liefst 3 prijzen in de wacht.

-Een tiger award

-De KNF-prijs van de filmcritici

-De NETPAC-prijs namens het netwerk voor de promotie van de Aziatische film

Toch niet helemaal wat ik er van verwacht had na al die prijzen (misschien dat daardoor m'n verwachtingen ook wat te hoog waren geworden). 3,5*

De regisseur was in de zaal aanwezig en vertelde dat een aantal scenes opgenomen waren in semi-documentaire-stijl, waarbij alleen de hoofdrolspeelster (de vrouw die haar kleinzoontje kwijt is) speelt en de rest gewoon echte mensen zijn die toevallig in het park waren. Ook het om laten roepen van het vermiste kind was echt en had tot gevolg dat iemand echt een kind kwam brengen (van een ouder die even wat te eten was kopen). Dit werd de filmmakers niet in dank afgenomen.

Een visueel prachtige film, minimalistisch maar erg knap gedaan, met oog voor detail. Het gegeven (verhaal is nogal veel gezegd) was interessant en aangrijpend, maar ik zat me soms echt wel te ergeren aan die grienende bomma... Achteraf lijkt dat ineens een positief punt want de film heeft me dus niet koud gelaten, maar tijdens de film had ik echt iets van mens, hoe u kop of ik sla erop. Maar het tweede verhaal maakt veel goed, en ook het prachtige einde natuurlijk. En hoewel ik mij aan haar heb geergerd, moet ik toch toegeven dat ze wel een prachtig personage is, een oma met diarree die haar kleinzoon van drie kwijt is, en dat dan nog zonder dat het écht belachelijk wordt, maar eigenlijk juist heel mooi... Ik geef hem toch 4 sterren, maar misschien gaat daar later nog een beetje af, wie zal het zeggen.

Vanavond NL:3 om 23:45

Ik had er iets meer van verwacht. De film bleef me namelijk niet boeien, hoezeer ik ook wilde. Vooral in het begin bleef hij wat op de vlakte, maar naar het einde toe kwam daar enigszins verandering in en het laatste half uur was bijzonder mooi. Het einde liet me wel wat verweesd achter, maar dat is ergens ook een sterk punt. Wel goed zijn de lange, sfeervolle shots en dan vooral de nachtelijke. Boeiende personages ook, hoewel we maar bitter weinig over hen te weten komen en ze ook door de omstandigheden worden meegesleept, als speelballen van het lot.

Vrijdag herzien en ik vond 'm nog steeds echt heel erg mooi. Die 4.5* blijft absoluut staan. De sterretjes van de nieuwe kijkers vallen me reuze mee trouwens. Ik had me al voorbereid op een hoop negativiteit. Dus dit is leuk om te zien.

Nou Starbright Boy, dan moet ik je nu toch teleurstellen.

De film kon me niet zo boeien. Ik had het prachtig gevonden als het een korte film van 10 minuten ofzo was geweest, dit duurde me echt allemaal te lang. De ene helft van de film kijk je naar een vrouw die rondrent in een park, roepend om haar kleinzoon (levert wel mooie scenes op hoor, maar duurt te lang), en verder mag je nog meekijken met een spelletje counterstrike (oid). Veel beelden van lege ruimtes waar je een halve minuut lang niks ziet gebeuren. Veel scenes in wc's ook trouwens. Geweldig wel hoe die vrouw gehurkt boven op een normale zit-wc gaat zitten. Die aziaten zijn toch maar rare wezens.

Ik dwaalde regelmatig af en kon maar ternauwernood wakker blijven, zodat ik veel overgangen heb gemist, misschien dat ik daardoor iets van het 'verhaal' miste.

Het eind vond ik ook maar interessantdoenerij. Als het een kort filmpje was geweest had ik het wel mooi gevonden, maar het gegeven van de film was wat mij betreft niet genoeg voor 80 minuten.

2*

Daar ben ik het mee eens, er zullen veel mensen dit een prachtige film vinden, helaas ben ik er daar niet een van.

Ik vond de film erg langdradig en na 10 minuten een in paniek en naar een kind zoekende oma gezien te hebben, heb ik het ook wel weer gehad.

Verder vond ik de beelden die je dan zo lang zag ook niet echt boeiend om naar te kijken, deed me verder allemaal ook niet zoveel.

Sorry, 2.5*

edit: ik had de post hierboven even moeten lezen

Helemaal mee eens.

Was al een poos naar deze opzoek, laats kwam ik hem eindelijk tegen.

Zoals Starbright boy al aankaart heeft deze film erg veel overeenkomsten met die van zijn vaste regisseur Tsai, soms iets teveel, denk ik. Kang-sheng Lee slaagt er gelukkig wel in om net als zijn leermeester een sterke film neer te zetten.

Visueel soms erg sterk (intro shot) maar had soms ook beter gekunnen.

De film wist me vaak te ontroeren, en het einde is prachig. Minpuntje is dat de film niet constant mijn aandacht erbij wist te houden, met name de scénes met de oudere vrouw hadden van mij wel wat minder gemogen.

Ik hoop dat Kang-sheng Lee aan het regisseren blijft, het talent heeft hij, nu nog iets meer zijn eigen stijl ontwikkelen, en wat meer aandacht aan afwerking besteden. 3,5

Erg jammer dat hij zo laat nog op tv komt, voor mij toch echt te laat. Wat nog vervelender is, is dat mijn videorecorder het een paar weken geleden heeft begeven. Een film waar ik nog steeds erg naar benieuwd ben en dus voorlopig nog zal blijven. Of hij moet binnenkort herhaald worden?

ik vind het anders een heerlijk tijdstip... heb het gevoel dat dit weer zo'n alles of niets film zal worden. ik vrees een beetje dat deze gaat lijken op Vendredi Soir van vorige week

Omdat ik ze allebei goed vind zeker

Er zijn wel wat overeenkomsten. Beiden zijn het geen dialooggerichte of plotgerichte films. Neemt niet weg dat ik me ook prima kan indenken dat iemand de een wel goed vind en de andere film niet.

't was eigenlijk vooral de commentaar van Ingrid die me dat deed vermoeden net als vorige week was het een trage bedoening, je kijkt afwisselend naar een oma op zoek naar haar kleinzoon en een computerspel spelende tiener. er gebeurd verder nauwelijks iets. het camerawerk is apart, vaak wordt er minutenlang vanuit hetzelfde standpunt gefilmd, soms wel mooi, maar meer vaart brengt het zeker niet in de film. dialogen van betekenis zijn er eigenlijk niet. 't enige verschil met vorige week is dat deze film wél een soort plot heeft en dat ik op het einde wel iets kon voelen voor de personages. maar voor mij is deze film veel te lang en gebeurd er zo goed als niets, dus kon het me niet echt boeien. maar toch een welverdiende 2 sterren (het dubbele van vorige week), misschien zat er wel iets meer in, maar misschien was het uitzenduur toch iets te laat om aandacht bij de film te houden, zeker gezien z'n traagheid

Tegenvallend.

Kang-sheng Lee heeft zeer duidelijk lang onder de vleugels van Tsai geleefd. Hij leent dan ook een hoop van diens stijl. Wat Lee mist is Tsai's oog voor mooie shots, jammer genoeg een essentieel punt voor deze filmstijl.

Veel érg lange scenes (die beginscene in het park bijna 15 minuten/1 shot?) maar ze herbergen maar weinig schoonheid. Het omatje wordt gefilmd als ze doorheen het park baggert, maar constant loopt iedereen voor en door het beeld, verdwijnt ze half achter een heuveltje of loopt ze wat tever weg zodat het redelijk wazig blijft. Het resultaat vond ik erg pover.

Sommige scenes werken wel, het deel in het internetcafé vond ik trouwens ook wat boeiender. Zit ook een klein beetje van Tsai's humor in al schiet Lee ook daar wat tekort.

Bij momenten hypnotiserend, maar Lee mist gewoon de finesse om dit te doen werken. Laatste scene was wel weer de moeite waard trouwens, deed me even denken aan Turn Left, Turn Right (compleet andere film, dat wel).

Jammer, had gehoopt op meer. Lee toont te weinig een eigen stijl en komt sterk tekort in het na-apen van Tsai. Maar ik schrijf hem zeker nog niet af, Help Me Eros zag er al een stuk beter uit.

2.0*

Hoge verwachtingen niet ingelost. Kan me grotendeels vinden in de commentaar van Onderhond, al vind ik die score wel weer te laag.

Mooi gefilmd vond ik dit ook absoluut niet.

Zag net weer wat beelden van mijn DVD en wat me opviel, behoorlijk wat mensen met mondkapje in deze film van 16 jaar geleden en berichten op tv over de SARS-pandemie.