The Unnamable (1988)

"Randolph! They're all dead!"

*Lezend uit het Necronomicon* -"That's to be expected."

Een sfeervolle verfilming van H.P. Lovecraft's korte verhaal (hetzij zeer losjes gebaseerd). De film bevat toch diverse elementen uit het werk van Lovecraft en eerdere verfilmingen.

Het acteerwerk is een beetje magertjes, maar dat was ook te verwachten. Mark Kinsey Stephenson en Charles Klausmeyer waren toch nog aardig.

De film ziet er best goedkoop uit, vooral qua camerawerk. De opnamelocaties zijn best sfeervol maar hadden uiteraard beter gekund. De film komt een beetje laat op gang en word aan het einde een beetje afgeraffeld.

De gore was niet slecht maar had veel beter gekund. Het monster zag er eigenlijk best goed uit, jammer dat het maar erg weinig in de film zit. Eigenlijk is duidelijk te zien dat het grootste deel van het budget is gespendeerd aan de make-up.

De muziek van David Bergeaud was niet heel bijzonder. Wat orkestrale muziek die de hele film door word herhaalt en zeer magere synthesizer muziek.

De film heeft ook een aantal grappige "knipoogjes" naar andere Lovecraftiaanse werken. Zo heet de universiteit uit deze film Miskatonic, net als in Stuart Gordon's Re-animator. En leest Carter uit het Necronomicon...

Gefilmd in slechts 3 weken en geschreven in 7 dagen... Vier weken werk.

Geinig filmpje dat gelukkig niet te lang is. Vraag me af of deel twee beter is.

Mijn tweede, vaag, geïnspireerde film op een Lovecraft verhaal in de afgelopen 24 uur. Apart, soms is lowbudget 80's horror bij mij precies raak en soms is het mis.

Deze film is een typisch voorbeeld van een misser. Het semi-romantische subplotje komt niet over en de special fx zijn al helemaal van abominabele kwaliteit. Nee, het komt totaal niet over. Jammer, maar het is zo.

Zelfs na de nodige alcoholinname wil het niet werken. Een misser als jewelste als je het mij vraagt. Bij mij komt het niet over, misschien bij anderen wel.

The Unnamable die werd geregisseerd door Jean-Paul Ouellette heeft maar weinig gemeen met het originele verhaal van de Amerikaanse schrijver H. P. Lovecraft. Echter één van karakters is Randolph Carter en dit personage maakt in meerdere verhalen van Lovecraft zijn opwachting. Hij raakt samen met wat andere opgesloten in een oud verlaten huis waar natuurlijk iets of iemand aanwezig is. Mr. Winthrop heeft ooit ergens rond 1800 een misvormt iets opgesloten en dat is natuurlijk de 'onnoembare.' Waarnaar we ons verplaatsen naar Miskatonic-universiteit (uit Lovecrafts werk) in de huidige tijd (1988) Echter blijft, na te zijn aan belandt op de plaats des onheils, het vooral veel heen en weer lopen in de gangen van het verlaten huis. In het huis vinden ze ook nog een boek dat de Necronomicon (ook uit Lovecrafts werk) wordt genoemd. De film is aardig maar geen hoogvlieger. Zoals valt te verwachten zijn acteer en camerawerk niet je van Het! Maar dit wordt nog wel enigszins gecompenseerd door een leuk vormgegeven monster en de nodige gore. Aan het einde dacht ik nog een verwijzing naar Evil Dead te zien. Helaas net iets te zwak om echt heel goed te zijn, het komt dus niet verder dan een aardig filmpje met Lovecraftiaanse verwijzingen!

Door één criticus treffend omschreven als "Unwatchable". Niet omdat het slecht in beeld is gebracht, maar de karakteriseringen zijn volstrekt oninteressant, van spanningsopbouw is amper sprake en het resultaat is ronduit saai.

Het was even zoeken naar een Lovecraftiaanse horror voor de challenge die ik nog niet gezien had, en zodoende kwam ik hier uit. En er is een goeie reden dat ik deze tot nu toe niet zag: het is namelijk een nogal matige low-budget affaire. Het speelt zich allemaal af in Arkham, bij en om Miskatonic University, waar op z'n Lovecrafts de verhalen rondgaan over onnoembare en onbeschrijfelijke verschrikkingen, van al generaties verdoemd volk, enzovoorts. Hier gaat het specifiek om een huis waar het niet pluis is, en waar om verschillende redenen een stuk of wat studenten van Miskatonic heen geaan. Maar het wordt allemaal niet zo boeiend gebracht, en vaak zelfs onlogisch. Mensen die niet op onderzoek uitgaan terwijl ze weten dat er iets niet in de haak is, of mensen die dat juist wel doen om onlogische redenen (en raken elkaar instantaan kwijt), behalve wellicht om als volgend slachtvoer te dienen. Buiten beeld uiteraard. Het monster maakt op het einde nog wel even z'n opwachting, en ziet er nog wel aardig uit - maar de gevechten met het monster zijn dan weer ontzettend matig. Ik kon hier niet echt blij van worden.