La Bataille du Rail (1946)

Indrukwekkende mengelmoes van cinema vérité danwel neo-realisme (inderdaad). Een hommage aan het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog, in het bijzonder het personeel (top + bottom) van de Franse Spoorwegen. Geportretteerd door de helden zelf, om het belang van deze film alvast in een historisch perspectief te plaatsen.

Allereerst laat de zwartwit-film in geuren en kleuren zien op welke manieren de Spoorwegen vluchtelingen helpen via verstopplekjes voor personen en belangrijke documenten. En sabbotage-acties in het logistieke centrum. Al snel verplaatst het perspectief van de film naar 1 belangrijke actie, namelijk de rol van de Spoorwegen inzake D-Day. Deze grootschalige sabbotage-actie wordt dunnetjes overgedaan, en is naast geestig ook fascinerend. Zeker ook qua beelden. Wat is het toch lekker om zo'n 10 locomotieven van een brug te zien denderen!!

Pippo spreekt nog over een hamer en sikkel op het eind. Niet gezien overigens, maar het zou me niks verbazen. Overigens ademt La Bataille du Rail sowieso Sovjet-cinema uit. Prachtige close-ups van gezichten, of een klein gedetailleerd shot naar iets kleins, en natuurlijk de vele shots van de hemelblauwe lucht met hier en daar een wolkje als er weer iets gebeurt wat het daglicht niet kan verdragen. De executie-scene is wellicht een perfect voorbeeld hiervan, een scene die door merg en been gaat, en het kameraadschap nog eens extra benadrukt.

Fascinerend schouwspel met hier en daar wat flaws (de ongeinspireerde dubbing van de Duitsers) en de poging om wat clowneske personages in het verhaal te weven die er gewoon niet thuis horen.

Een van de grotere prijswinnaars in Cannes, niet onverdienstelijk.

In 1946 zal de betwistbaarheid van het Vichy-regime nog niet zo algemeen zijn doorgedrongen en becritiseerd en daarom maar een hommage aan het Franse verzet. Dat zulks in een film uitsluitend gebeurt op spoorwegvlak is wel heel bijzonder en éénieder die de film zag zal wel altijd de spectaculaire ontsporing geheugen.

Ook dat niet-professionele acteurs de film dragen, maakt hem ook wel bijzonder en geeft hem een ietwat documentaire, maar ook cinema-vérité-allure.

Ook wel genietbaar voor vertrouwden met het spoor die zich het stoomtijdperk, de handbediende wissels, de rudimentaire telefonische communicatie, de grafieken met de rit der treinen er met potlood en lat op aangebracht, de oude treincoupés..., herinneren.

Fantastisch gefilmd... Ongelooflijk fascinerend in wat voor een grote rol deze verzetshelden betekend hebben. Echte helden, die op zijn minst voor een groot verschil zorgden voor de troepen aan de kusten van Normandië. Zonder hen, zaten we hier nu niet met de luxe die we nu hebben. Hoe het verzet zonder wikken of wegen doorzet, goed beseffende wat de gevolgen kunnen zijn, dat ze hun leven kunnen verliezen. Hoezeer ze voor hun vrijheid bereid zijn te strijden. Eigenlijk al in begin duidelijk, toen men vrijwillige spoor/treinarbeiders begon te gijzelen en executeren, in hoop zo het sabotage te laten stoppen. Niets mocht baten, het verzet bleef moedig doorzetten en strijden. Helden, stuk voor stuk. Dank, voor dit alles. Dank, aan de troepen.

Wat een film, of docu, zoals je wilt. Voelt allemaal heel echt aan, komt erg sterk over. Ook hoe ze die trein lieten ontsporen.. Sterk gefilmd, en zo kort na de feiten..

Enige vreemde, overal duidelijk, ook bij IMDB, dat de film uitkwam in 1946. Al geeft het titelbestand bij mij 1949 aan? Iemand die hier meer rond weet?

Voor mij; 5*. Manier waarop gefilmd, sterke beelden, inzet, moed en motivatie van verzet. Als dank voor hen.

Leuk om eens een vroege Franse WOII film te zien, al vind hem minder dan de gemiddelde Britse of Amerikaanse counterpart. De focus ligt op de rol van de Franse spoorwegen in het verzet, het zijn dan ook met de name de sabotage elementen en andere acties die film dragen. De rest kwam mij nogal simpel en amateuristisch over, niet heel verrassend wellicht gezien het concept.