Plaza Suite (1971)

Zeer duidelijk naar een stuk van Simon. Matthau kan zich uitleven in drie verschillende verhaallijnen, waarin hij drie verschillende personages speelt. De standaard Simon elementen zijn aanwezig: veel gepraat, onderhuidse spanningen die een uitspatting krijgen en vooral veel onnodig geruzie.

Heb Matthau echter wel beter gezien en ken ook wel leukere films van Simon. Een beetje suf geregisseerd. Vooral interessant voor liefhebbers van Simon dus...

3*

Aardige film met drie afzonderlijke verhaaltjes die zich afspelen in een suite in het Plaza Hotel. Walter Matthau speelt in alledrie de segmenten de mannelijke hoofdrol als drie verschillende personages. Het blijft altijd een plezier om hem aan het werk te zien, en ook zijn drie verschillende tegenspeeltsers doen het prima. Ietwat eentonig vanwege de opzet en het heeft allemaal niet veel om het lijf.

Leuk om eens te zien. Ik dacht dat ik het meeste van Neil Simon inmiddels wel had gezien, maar deze was me dus ontgaan.

Walter Matthau kan bij mij niet gauw wat verkeerd doen. Ik had me niet zo goed ingelezen voor het zien van de film, dus was het een aangename verrassing dat hij 3 (totaal) verschillende rollen voor zijn rekening neemt.

De eerste 2 verhalen spreken me het meest aan, terwijl Matthau eigenlijk vooral in het laatste verhaal helemaal als vanouds los kan gaan. In het tweede verhaal doet hij me iets aan Jerry Lewis denken, overigens met een vreselijke toupet.

Er wordt goed gekibbeld op hoog niveau, zoals je van Neil Simon gewend bent.

De vrouwelijke tegenspelers vind ik goed; vooral Maureen Stapleton en Barbara Harris zijn in hun element.

Neil Simon zegt dat achteraf bezien hij meer had kunnen doen met de locatie. Tegelijk is de beperkte ruimte juist de charme. En het toneelmatige is tegelijk de kracht en een klein beetje de zwakte van de film. Ik houd er op zich wel van, want er zijn nog maar bijster weinig films die dat hebben.