Lord of the Flies (1990)

Mooie verfilming van het boek van het boek van Golding.

Ik zag deze film met Engels; het boek was verplichte kost op onze boekenlijst. Volgens onze leraar is het verhaal een 'allegory', een verhaal met een dubbele bodem, dus. Ieder personage staat voor iets in onze samenleving.

Zo is Ralph de geboren leider, Piggy staat voor de rede en het gezond verstand (samen staan ze voor democratie!), Simon voor spiritualiteit en godsdienst en Jack voor tirannie en autocratie.

Ik vond de verfilming toen wel geslaagd, misschien zou ik daar nu anders over denken, maar vooralsnog 3,5*!

Gebaseerd op de Leviathan van Hobbes. 'Homo Homini Lupo' (de mens is voor de mens een wolf). Zo gaan volgens deze filosoof mensen met elkaar om als ze in 'de natuurstaat' terecht komen. Volgens mij kan je van dit principe een veel boeiender geheel maken. Deze film is saai en lelijk; alleen Ralph is een cool jochie. 1,5*

Lord of the Flies heeft een uitstekend gegeven wat voor sterke dramatische verwikkelingen kan zorgen, maar toch is het niet helemaal bevredigend gedaan. Soms had ik het gevoel dat er een veel sterke intensiteit en beklemmende sfeer gecreëerd had kunnen worden. Je kunt hier onder andere denken aan een betere cast, want dit is toch wel het grote minpunt van deze versie. Niets dan lof voor de muziek die spanning verhogend werkt en prachtig gebruik maakt van een kinderkoor (Trinity Boy Choir).

Toch niet echt mijn ding dit. Je merkt wel wat de intentie van de film is en de psychologische achtergrond ligt er wat dik op. Het slechte acteerwerk is ook vrij irriterend en haalt de film al snel naar beneden. Blijkbaar is dit een boekverfilming, dat vast veel beter is dan de film.

Een erg leuke jeugdfilm met een verhaal wat zeker potentie had.

De heel filosofische gedachtegang erachter is best leuk. Helaas komt dit erg slecht over omdat op sommige momenten niet all the way wordt gegaan. Best begrijpelijk want het is natuurlijk wel een jeugdfilm. Dit kun je niet te filosofisch/psychologisch of te bizar maken. Alles wordt netje binnen de Hollywood regeltjes uitgespeeld. De film mist daardoor wel wat, en het is voor volwassenen dan ook wat moeilijker om er echt in te komen. Qua beelden is het allemaal wel erg mooi. Het eiland wordt goed in beeld gebracht, ook de bijhorende muziek is bij vlagen erg mooi. De cast doet het niet heel goed, en hierdoor kom je nog moeilijker in het verhaal en de juiste sfeer van de film. Ook is het einde wel erg gewaagd en laat je niet met een voldaan gevoel achter.

Zoals gezegd kan de filosofie achter het verhaal weinig boeien. De film is daarvoor te ingetogen gebracht. Was het af en toe iets gewaagder geweest zoals het doodsteken van het jochie of de steen op Piggy's hoofd , had ik er zeker wat meer mee gekund. Neemt niet weg dat het een leuke film is om te kijken.

3*

Goeie en onderhoudende film waarin een groep kinderen strand op een onbewoond eiland en waarbij zich twee kampen vormen die lijnrecht op elkaar staan. Het loopt allemaal behoorlijk uit de hand hierdoor, maar blijft wel geloofwaardig. Ondanks dat deze film toch zeker niet geschikt is voor kinderen, blijft het wel wat oppervlakkig. Verder een mooie locatie en een spannende finale met een sterk slot. Het acteerwerk van de volledig jonge cast is wisselend.

Een goede avonturenfilm...
Leuk voor de jeugdfilm...
Geen bekende acteurs...
Prima acteerwerk...
Goed verhaal...
Ongelooflijk jeugd dit gaat ook vermoorden...
Het was spannend laatste slot...

Geen HD kwaliteit, geen grote breedbeeld, maar nog iets kleiner...

Toch wel een aardige avonturen film met een zwart randje. Het verhaal is best goed (misschien wel wat cliché) en oogt ook best realistisch. Dat het zo realistisch oogt is vooral te danken aan de jonge onbekende cast die het prima deed. Visueel ziet de film er ook best aardig uit en op het einde wordt de film zelfs spannend. Het einde mocht er trouwens best wezen.

De film kent enkele interessante en zelfs intrigerende scènes, helaas staan daar ook veel mindere scènes tegenover. De cast is redelijk maar echt heel geloofwaardig wil het niet worden; daarvoor is de cast te matig (lastig ook gezien het allemaal jonge jongens zijn) en het verhaal te mager.

Interessante film waar de kinderen op het eiland vrij hun rol mogen vertolken. Dit levert een leuke film op, met helaas wel wat kinderen die je het bloed onder de nagels vandaan halen omdat ze niet kunnen acteren. Vooral het dikke jochie was afschuwelijk en bovenal ook moralistisch. Wel bevat de film enkele gewaagde elementen en zie je dingen voorbij komen die je normaal niet zou verwachten in een film met alleen kinderen.

3,0*

Heel mager. Misschien is het iets voor kinderen maar voor volwassenen vind ik deze film veel te oppervlakkig. Op zich leek de film me wel wat, maar het is allemaal nogal emotieloos en vlak. De nadruk lijkt meer te liggen op actie (en dat is er al niet veel) dan op de onderlinge relaties en karakterontwikkeling, het wordt allemaal veel te afstandig en niet meeslepend verteld waardoor juist die twee zaken niet of nauwelijks naar voren komen. Niet boeiend genoeg. 2*

Niets is onbetrouwbaarder dan de menselijke natuur. Een groep jonge militaire kadetten stranden op een onbewoond eiland en moeten samen zien te overleven. Op een bepaald moment ontstaan er conflicten en splitten ze in twee groepen. Eén wordt geleid door de oudste, Ralph, die een rationele planner is, de ander door Jack, wiens dominerende strijdlustige instincten naar boven komen.

In het laatste halfuur wordt het allemaal erg pessimistisch en ontnuchterend wanneer de strijd tussen de kinderen uit de hand dreigt te lopen. Het is dan ook niet meer duidelijk waar het allemaal precies om gaat. Je ziet dat de regisseur, een documentaire-maker goed vertrouwd is met het filmen in de natuur. De beelden zijn paradijselijk mooi, en dat is een enorm contrast met de duisternis die zich innerlijk voltrekt bij de jongeren.

Niet heel slecht, maar wel een stuk minder dan de 1963 versie. De film wijkt wat meer af van het boek. De grootste problemen zitten echter in de montage, een sterk punt bij de oude film en hier juist een zwak punt. De film voelt veel minder als een lopend geheel en veel meer als een en-toen-en-toen verhaal. Verder zijn de karakters (of misschien archetypen) veel magerder. Piggy en Ralph zijn minder the voice of reason, maar meer mini-volwassenen en niet heel geloofwaardig eigenlijk. Daardoor voelt deze film een stuk vlakker aan. En wat ik ervan moest vinden dat een Brits elitekinderkoor een Amerikaanse militaire school wordt weet ik ook niet zo. Getty is zonder meer de beste acteur uit de film en de enige die er min of meer een carriere uithaalde.

Ik ben al jaren gefascineerd door de ongewone beschikbaarheid van Lord of the Flies (1990). Het lijkt zo'n film die telkens onderdeel uitmaakt van package deals en zo op alle digitale catalogi verzeilt geraakt. Eenderwelk miserabel à la carte aanbod, hoe beperkt ook, lijkt toch altijd Lord of the Flies in de aanbieding te hebben. Toch heb ik 'm nooit gekeken. Ik heb nochtans kansen genoeg gehad. Ten eerste was ik mogelijks in de waan dat ik 'm al had gezien, omdat ik mij altijd de gelijkaardige Simpsons aflevering herinner. Maar vooral heb ik lange tijd het aura van Lord of the Flies gekoesterd. DIe film, zo omnipresent en toch zo mysterieus. Een geheimzinnig voorwerp uit de vroege jaren '90. Een wit doek waarop we al onze verwachtingen, hoe absurd ze ook mogen zijn, op kunnen projecteren. Zo zie je maar, ook door een overdaad aan beschikbaarheid kan een film een cult object worden!

Nu ik Lord of the Flies na al die jaren eindelijk bekeken heb, kom ik tot de conclusie dat het niet echt een goede film is. Het mist het feestelijk-avontuurlijk kantje van het tijdperk, met dergelijke thematiek lag een Chris Columbus aanpak echter voor de hand. Regisseur Harry Hook (wie? wat een idiote naam! en het is nog eens een Brit op de koop toe!) leek echt niet te weten waar hij mee bezig was. Blikt mooie tropische plaatjes in, die in schril contrast staan met de insisterende en genadeloze toon van de film. De pesterijen beginnen nagenoeg meteen en de film biedt geen ademruimte, laat staan ambiguïteit. Niet dat dat laatste echt noodzakelijk was, maar kom. Er was niet door te dringen tot de leefwereld van de jongens. Wie zijn ze? Wat houdt hen bezig wanneer ze elkaar niet op een onbewoond eiland aan het uitmoorden zijn? Eén jongetje heeft het op een gegeven moment over ALF, maar daar wordt dan verdorie niets mee gedaan. Varkens mollen en stenen gooien kunnen ze wel, maar een wat grondigere uiteenzetting over ALF, ho maar!. Het is in die optiek ook opvallend hoe de enige personages met wie je tijd wilt doorbrengen de brave kinderen zijn. De lokroep van het kwaad is hier allesbehalve oorverdovend. Liefst had ik een meer gemoedelijke film gezien, met enkel rustige personages zoals Piggy en Ralph. Die boomhutjes maken, hun kleren wassen, fruit verzamelen. De mooiste scène van de film is wanneer Piggy en Ralph lopen te dollen over Russische onderzeeërs. Een ontwapenend moment, dat aantoont dat de film beter had gewerkt als een soort Stand by me. Of een aflevering van ALF.

Niet goed.

Vrij simplistische, ietwat schreeuwerige survivalfilm. Met kinderen, en mogelijk ook vooral op iets jongere kijkers gericht. De moraal ligt er dik op, maar maakt de film er niet beter op. Minstens de helft van de kinderen kan niet acteren en dat helpt de zaak evenmin vooruit. De moorden zijn iets explicieter gebracht dan ik had verwacht gezien de kinderlijke toon, misschien dat de film daardoor nog een zekere indruk kan nalaten bij sommigen.

2